جندروزی است که احساس میکنم ازخدا فاصله گرفته ام دلم خیلی گرفته نمیدانم به خاطرکدام گناه اینجوری شده ام.نمازهایم دل نشین نیست.وقت رازونیاز هرکاری میکنم رابطه ام برقرار نمیشود حواسم پرت است اعصابم خیلی بهم ریخته است خیلی پرخاشگرشده ام.لطفا کمکم کنید.برای رهایی از این افکار چکاری باید انجام دهم؟
باتشکر اززحمات شما

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسشگر گرامي! در همين ابتدا لازم است به دو نكته يادآوري كنيم:
1. امكان قطع ارتباط با خداي متعال وجود ندارد، ما شايد خيال كنيم ارتباطمون با بالا قطع شده، اما ارتباط بالا با ما به هيچ وجه قطع نشده و نخواهد شد، زيرا خداي سبحان مي فرمايد: «نحن اقرب اليه من حبل الوريد»(1) او از رگ گردن به ما نزديك تر است. يعني از خود ما به خود ما نزديكتر.
2.اصل اينكه احساس مي كنيد ارتباط قطع شده و حالت خوبي نداريد دليل اين است كه ارتباط با خداي متعال را دوست داريد، پس ارتباط داريد، وگرنه از احساس قطع آن ناراحت نبوديد.
- نكاتي براي تقويت ارتباط يا برقراري ارتباط مجدد با خداي متعال:
1- عاملي را كه باعث ضعيف شدن اين رابطه شده را شناسايي كنيد. آن عامل را از سر راه اين ارتباط برداريد. سعي كنيد دلتان را به وسيله انجام واجبات، ترك محرمات، دعا و افزايش معرفت به خدا نزديك تر كنيد.
2- براي رسيدن به هر چيزي راه و وسيله اي لازم است. و خداوند هم به مقتضاي لطف و رحمت بي انتهاي خويش، اسباب هدايت و رسيدن به مقام قرب خود را براي انسانها فراهم كرده است، كه نزول كتب آسماني و وجود انسان هاي پيرو حق (امامان و پيامبران) از جمله آن وسيله ها هستند؛ چون صفات الهي در آنها به گونه اي كامل تر از ديگر موجودات تجلي يافته، مورد توسل قرار مي گيرند و تجلي گاه صفات خداوندي و شايسته ترين افراد براي توسل و رسيدن به خداوند هستند. و خدا در قرآن مي فرمايد: «وابتغوا اليه الوسيله»(2) به سوي او وسيله به دست آوريد.
و امير مؤمنان علي (ع) در روايتي وسائلي را ذكر كرده كه براي نزديك شدن انسان به خدا مي توان از آنها بهره جست، مانند ايمان به خدا و پيامبر و جهاد در راه خدا و كلمه اخلاص (لا اله الا الله) و نماز و زكات و روزه و حج و عمره و صله رحم و انفاق و كارهاي نيك.(3) همان طوري كه امور برشمرده، وسيله نزديكي به خداوند هستند، استمداد از ارواح مطهر پيامبران و اولياي الهي نيز وسيله تقرب به خداوند است.
3- در اين ميان شيطان سوء استفاده كرده و با ايجاد مسايلي درصدد عصبانيت و پرخاشگري شما شده تا كاملاً قواي چشايي شما را نسبت به مسايل عبادي كور كند. سعي كنيد با روحيۀ استوار و محكم به مسايل عبادي و معنوي خود بپردازيد و نگذاريد تا شيطان روحيۀ يأس و نااميدي را در شما نهادينه كند. به خود تأكيد كنيد كه خداي مهربان در هر شرايطي آغوش پرمهرش به روي بندگان باز است.
- مطالعۀ كتب زير سفارش مى‏شود:
1- نردبان آسمان (دروس اخلاق حضرت آيت الله بهاءالدينى)، تدوين و ويرايش: اكبر اسدى.
2- سلوك معنوى، تدوين و ويرايش: آقاى اكبر اسدى.
3- خودشناسى براى خودسازى، محمد تقى مصباح يزدى.
پي نوشت ها:
1. ق(50) آيۀ 16.
2. مائده(5) آيه 35.
3. نهج البلاغه، خطبه 109، فيض الاسلام.

موفق و موید باشید