با سلام. امام صادق در حدیثی می فرمایند که از موانع استجابت دعا و یا تاخیر در استجابت، استعجال و شتابزدگی است پس چرا ما دعای سریع الاجابه داریم؟
ایا اصرار در دعا کردن نیک است یا خیر؟ بعضی می گویند انقدر دعا کردی و بزور از خدا گرفتی که اینطور شد. اگر دعایی به صلاح انسان نباشد هرچه قدر دعا کنیم براورده نمیشود؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي عجله نداشتن در دعا، يكي از آداب دعا كردن هست، نه اين كه عجله و شتابزدگي مانع استجابت دعا باشد، از امام صادق (ع) روايت است: « لَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ بِخَيْرٍ وَ رَخَاءٍ وَ رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ فَيَقْنَطُ فَيَتْرُكُ الدُّعَاءَ قُلْتُ لَهُ كَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ يَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ مُنْذُ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا أَرَى الْإِجَابَة(1) مؤمن همواره در خير و رحمت الهي به سر مي برد، تا وقتي كه عجله نكند و در اثر عجله نااميد شود و دعا را ترك كند. به حضرت عرض كردم چگونه عجله مي كند؟ فرمود: بنده مي گويد ازفلان زمان دعا مي كردم ولي اجابتي نديدم.»
پس عجله ادب دعا است وبنده نبايد خودش براي اجابت وقت تعيين كند به صورتي كه اگر اجابت نشد از دعا نا اميد شود. بله مي تواند از دعاهايي كه براي زودتر به اجابت رسيدن توصيه شده مانند همين دعايي كه ذكر كرديد ، استفاده كند كه اشكالي ندارد، چيزي كه بي ادبي است، آن عجله و شتابزدگي مي باشد كه بعد از آن نااميدي خوابيده باشد.
در مورد اصرار بر دعا بايد بگوييم كه پافشاري و اصرار بر دعا كار بسيار خوبي است و براي اين اصرار توصيه ديني داريم ،پيامبر (ص) فرموده است : «رحم الله عبداً طلب إلي الله حاجه فألح في الدعاء(2)؛ خداوند بندهاي را كه از او طلب و حاجتي دارد و بر آن پافشاري ميكند، مورد رحمت خويش ميدهد».
و دعايي كه به صلاح ما نباشد ممكن است بر اثر اصرار ما به اجابت برسد و در تاريخ بوده اند كساني كه با اصرار خواسته اي را گرفته اند و در نهايت به ضرر آن ها شده است، ولي مومن اگر به خدا توكل كند وهمه امور را به خدا بسپارد، غالبا دعايش در صورت نبودن صلاح اجابت نمي شود وبراي او ذخيره مي شود يا بلايي را از او دفع مي كند.
پي نوشت:
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 ه.ق، ج 90، ص 374.
2. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه. ش، ج2، ص475.
موفق و موید باشید






