با سلام
خداوند در قران ميفرمايد اسمانها و زمين را در 6 روز خلق كرده است. توضيح بيشتر راجع به اين روز كه بر اساس روزهاي ما است يا نه ميخواهم.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خداوند در آية 38 ق ميفرمايد: "وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَـَواتِ وَالاْرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّام...; و در حقيقت، آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش روز آفريديم..."
در مورد چگونگي خلقت آسمان و زمين در شش روز بايد بگوييم:
وقتي ارادة خدا بر وجود چيزي تعلق گرفت، وجود آن، بر چيز ديگري توقف ندارد و ارادة خدا علت تامة وجود آن است; اما هر طور كه اراده كند، همان طور موجود ميشود; يعني اگر اراده كند در يك لحظه موجود شود، در همان يك لحظه و اگر اراده كند در چند ميليون سال موجود شود ،در همان مقدار از زمان، بدون كم و زيادي موجود ميشود.(1)
آنچه خدا انجام ميدهد، همان اراده است، كه اراده زمانبردار نبوده و در زمان واقع نميشود. اما آنچه تحقق مييابد و موجود ميشود، دو قسم است:
موجودي مادي و محدود به ظرف زمان است و يا موجودي مجرد و غير زماني;
در مورد مجردات واضح است كه وجودشان زمان بردار نيست و بلافاصله بعد از ارادة خدا در يك لحظه موجود ميشوند. اما، از آنجا كه ماده شايستگي آفرينش دفعي را ندارد، محال است موجودات مادي در يك لحظه خلق شوند و اين به قدرت خالق ربطي ندارد; مثلاً: اگر گفته شود در ظرف يك ليتري نميتوان دو ليتر شير ريخت، به اين مفهوم نيست كه شير كم و محدود است، بلكه ظرف محدود است. همان طور كه مكان و طول و عرض بُعد وجودي موجودات مادي است; بنابراين تحقق يافتن ماده بدون آنها محال است، بدون زمان هم ممكن نيست به وجود بيايند و زماندار بودن، مقتضاي مادي بودن آنها است، به عنوان نمونه: يا يخ موجود نميشود و يا اگر موجود شود حتماً سرد است .
ممكن نيست يخي باشد كه سرد نباشد. پس در خلقت موجودات مادي آنچه از خدا واقع ميشود، همان اراده است. و چون موجود مادي به علّتِ مادّي بودن، زماندار است، بايد در زمان مشخصي موجود شود و خلقِ موجود مادي بدون زمان محال است.(2)
اما اينكه چرا زمان خلقت عالم 6 روز بوده ،نه كمتر و نه بيشتر؟ يعني چرا خدا اراده كرد كه در 6 روز موجود شوند؟
ابتدا بايد گفت: مراد از 6 روز (ستّة ايّام) شش روز از روزهاي معمولي نيست، چون روز معمولي از حركت زمين به دور خود و به دور خورشيد حاصل ميشود، كه قبل از خلق آسمان و زمين معنا ندارد، بلكه مراد از آن 6 زمان(3) يا 6 دورة و 6 مرحلة خلقت،(4) ميباشد. اما دليل 6 مرحله بودن يا 6 بُرهه از زمان بودن خلق آسمان ها و زمين اين است كه، مسير عادي تكامل آسمان و زمين و قابل سكونت شدن زمين همان مقدار بوده ، و خدا اراده كرده است كه همة امور به اسباب عادي خود تكامل يافته و مسير عادي خود را طي كنند، كه اين، ارادة تكويني خداست. همان طور كه سير عادي تكامل جنين 9 ماه و 9 روز طول ميكشد، اما خدا قادر است در كمتر از آن هم آن را كامل كند.
پس: اوّل اين كه خلقت آسمان ها و زمين به علّت مادّي بودنشان زمانمند است و در يك لحظه ممكن نيست.
دوّم: چرا در كمتر از 6 مرحله يا شش مرحله اززمان نشد؟ به دليل اين بود كه خدا خواست مسير عادي و طبيعي تكامل خود را طي كنند و ارادة تكويني خدا بر همين است.
درخاتمه ممكن است دوران هاي شش گانه رابر اساس نظريات علمي به ترتيب ذيل بيان كرد:
1ـ روزي همه جهان به صورت توده گازي بود كه بعد در اثر گردش به دور خود از هم جدا گرديد و كرات آسماني تشكيل شد;
2ـ كرات تدريجاً به صورت توده مذاب نوراني , يا سرد و قابل سكونت درآمد; يعني كرات نخست همه با هم بودند و در مقطعي از هم جدا شدند;
3 بعد منظومه شمسي تشكيل يافت و زمين از خورشيد جدا شد;
4 در مرحله ديگر زمين سرد شد و آماده حيات گرديد;
5 مقطع ديگر گياهان و درختان در زمين آشكار شدند;
6 سرانجام حيوانات و انسان در روي زمين پديدار شدند.(5)
پي نوشت:
1. تفسير نمونه، ج 1، ص 418، بقره 117
2. معارف قرآن، مصباح يزدي، ص 177 ـ 192، نشر انتشارات اسلامي.
3. الميزان، طباطبايي، ج 17، ص 362، نشر جامعة مدرسين.
5. مكارم شيرازي، تفسير نمونه، ج6، ص 202 - 200.
موفق و موید باشید






