سلام
من در زمان حیات پدرم رفتار مناسبی با او نداشتم .وگاهی او را به طریقی ازار میدادم.وبعد فهمیدم که ازار پدر و مادر ممکن است باعث عاق شدن انسان گردد.البته با تعریفی که یکی از علما در تلویزیون داشتند در مورد عاق شدن و اینکه عاق شدن یک چیز اتوماتیک است و اصلا کاری به این ندارد که پدر مثلا بگویید من تو را عاق کردم.وحتی با تفسیری که از یکی از ایه های قران داشتند که به پدر و مادر حتی اف نگویید وتفسیر ان را گفتند تقریبا من مطمئن شدم که من عاق پدر و مادر هستم. البته شاید اگر الان از مادرم بپرسید یا از پدرم درزمان حیاتشان میپرسیدید .شاید ازمن خیلی راضی باشند .و اصلا از من کدورتی در دل نداشته باشند که من بخواهم بخاطر ان از انها طلب بخشش کنم.ومن چند بار که پرسیده بودم همین را میگفتد و نزد دیگران خیلی از ما تعریف میکردند.حالا میخواستم بدانم تکلیف من در قبال انان چیست و پیشنهاد شما در این مورد چیست.وانسان چگونه میتواند از زیر عاق انان بیرون بیاید.
خیلی ممنون
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي اين كه به مسائل ديني اهميت مي دهيد، بسيار عالي و خوب است، از توضيحات تان معلوم است كه پدرتان در گفتار، شما را عاق نكردند، و شما نگران برخي رفتارهاي آزار دهنده خود نسبت به ايشان هستيد، بدانيد اگر چه همان طور كه گفتيد برخي رفتار ها خود به خود باعث عاق مي شود و حتما لازم نيست كه والدين لفظا شما را عاق كند، ولي اولا: انسان مي تواند با توبه به سوي خدا بازگردد و با توبه خداوند وعده بخشش داده است قرآن كريم مى فرمايد: اي بندگان كه بر خود اسراف و ستم كرديد، از رحمت خدا مأيوس نشويد كه خدا همهء گناهان را مى آمرزد, زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.(1) توبه حقيقي نه تنها آثار وضعي و تكليفي گناه را محو مي كند و گناهكار را از گناهان پاك مي نمايد، بلكه گناهكار توبه كننده را محبوب خدا مي سازد. قرآن كريم مي فرمايد: «اِنّ الله يحبّ التوابين؛(2) خداوند توبه كنندگان را دوست مي دارد.»
و ثانيا: راه براي جبران خطا ها بعد از وفات پدرتان وجود دارد شما مي توانيد با اداء ديون و بدهي هاي پدر در امور مالي و الهي مانند نماز وروزه قضا شده ايشان و انجام كارهاي خير و هديه ثواب آن كارها به پدرتان ، به ايشان خدمت كنيد و اين بسيار خوب است و براي ايشان نيز بسيار مفيد است، رسول خدا(ص) فرمودند: «حضرت عيسي(ع) از كنار قبري عبور كرد، ديد كه صاحب قبر را عذاب مي كنند، سپس در سال آينده از كنار همان قبر عبور نمود، ديد كه خبري از عذاب نيست، گفت: بار پروردگارا! سال قبل كه از اين جا عبور كردم، ديدم صاحب قبر معذّب است و در اين سال ديدم عذاب از او برداشته شده، خدا خطاب به عيسي فرمود: اي روح الله! از اين مرد فرزندي به مقام بلوغ رسيده، فرزند صالح و نيكو كرداري است، راهي را براي مردم استوار و هموار نمود و يتيمي را مسكن و مأوي داد، پس من به بركت عمل فرزندش، از گناه او درگذشتم»(3). و حتي اگر عاق هم باشيد مي توانيد از اين حالت بيرون بياييد و با انجام كارهايي كه گفتيم از عاق پدر بودن بيرون بياييد و از جمله نيكوكاران شويد به اين حديث زيبا كه اين نكته را براي تان اشاره مي كند نگاه كنيد: امام باقر (ع) مي فرمايد:«إِنَّ الْعَبْدَ لَيَكُونُ بَارّاً بِوَالِدَيْهِ فِي حَيَاتِهِمَا ثُمَّ يَمُوتَانِ فَلَا يَقْضِي عَنْهُمَا دُيُونَهُمَا وَ لَا يَسْتَغْفِرُ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اللَّهُ عَاقّاً وَ إِنَّهُ لَيَكُونُ عَاقّاً لَهُمَا فِي حَيَاتِهِمَا غَيْرَ بَارٍّ لَهُمَا فَإِذَا مَاتَا قَضَى دَيْنَهُمَا وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اللَّهُ بارَا.(4) به درستي بنده در زمان حيات پدر و مادر نسبت به آن ها بار و نيكوكار مي باشد، سپس والدينش وفات مي يابند و همان بنده ديون و بدهي هاي آن ها را نمي پردازد و براي آن ها استغفار نمي كند و خداوند او را از عاق شده ها مي نويسد، و بنده اي هم در زمان حيات والدينش عاق آن ها است و نسبت به آن ها نيكوكار نيست ولي وقتي آن ها مي ميرند بدهي هاي آن ها را قضا مي كند و براي آن ها استغفار مي كند و خداوند او را از نيكوكاران مي نويسد».
پس با انجام اين توصيه ها، لازم نيست نگران باشيد و اين گونه پدر خود را راضي كنيد.
پي نوشت ها:
1. سوره زمر، آيه 53.
2. سوره بقره آيه 222.
3. معاد شناسي، محمد حسيني طهراني، نشر حكمت، 1403ق، ج3، ص 225.
4. َشيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، مؤسسه آل البيت عليهمالسلام قم، 1409 ه. ق، ج 21، ص 506.
موفق و موید باشید
