سلام
من جوانی 27 ساله هستم که اخیرا با یک زن شوهر دار اشنا شدم و رابطه تلفنی برقرار کردمو قصد داریم که همدیگه رو ملاقات کنیم
سوال من در مورد حکم این ارتباط نیست چون در مورد حرام بودن ان اطلاع کافی دارم
خانمی که من با اون اشنا شدم از لحاظ روحی در خانه شوهر در عذاب است به دلیل اینکه عاشق هم نیستن و دلیلش برای طلاق نگرفتن بی سرپرست شدن بچه هاش است وگرنه هیچ میلی به بودن با شوهرش رو نداردو رابطه انها به گفته خودش درست شدنی نیست چون در سن 17 سالگی و بدون هیچ شناختی با اجبار والدینش با یک مرد که 12 سال از او بزرگتر بوده ازدواج کرده است و با راه حلهایی که مشاوره هم پیش روی این خانم قرار داده است باز هم مشکلشون حل نشد و زندگی بدون عاطفه ای دارند
ایا نجات دادن یک زن از عذابی که بر اون تحمیل شده باز هم حرام است و در این مورد حق زن چه میشود و ایا اگر قصد هوسرانی وسط نباشد و دوطرف کمبودهای عاطفی خود را جبران کنند (باتوجه به اینکه خود من هم امکان ازدواج کردن را ندارم)باز هم این ارتباط حرام است؟ لطفا دلیل منطقی و عقلی بیاورید چون اسلام دین عقل است نه اجبار بدون منطق

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
قبل از پرداختن به اصل پاسخ به دو نكته اشاره كنيم:
1. ارتباط با نامحرم خارج از حدود و چهارچوب شرع اسلام و ضرورت، به هر شكلي كه باشد، تلفني، اينترنتي، پيامكي، حضوري و غير حضوري و هرگونه ارتباط ديگري از اين قبيل جايز نبوده و از گناهان است.(1) روابط اين چنيني كه از چهارچوب اسلام و شرع خارج اند، از نظر قرآن مردود است. (2)
2. نياز عاطفي نيازي است كه حتي انسان وقتي در ميان انسان هاي مهربان هم قرار دارد، وجود آن را حس مي كند. احساس مي كند يكي ديگر بايد باشد تا با او راحت تر حرف هاي دلش را بزند، محبتش را عرضه كند و سنگ صبورش باشد. اين عطش و نياز را نسبت به جنس مخالف خود هم مي بيند. در اين ميان، هيچ چيزي نمي تواند به اين نياز حقيقي و مهم، به طيبي و طاهري و گوارايي ازدواج، پاسخ دهد. به واسطه وجود اين نياز است كه وقتي انسان در كنار همسر قرار مي گيرد، به انس و آرامش مي رسد. اين آرامش نه يك امر مجازي و قرار دادي است، بلكه امري حقيقي و فطري است كه بر حسب خلقت ما طرح ريزي شده است.
قرآن مي فرمايد: وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُون (3)؛ از نشانه هاي او اين است كه براي شما از جنس خودتان جفتي آفريد تا در كنار او آرامش يابيد. ميان شما مودت و رحمت قرار داد و در اين كار نشانه هايي است براي كساني كه تفكر مي كنند.
بر اساس اين دو نكته مي گوييم:
آن چه رابطه بين مرد و زن نامحرم را حلال مي كند، خواندن عقد شرعي ازدواج موقت يا دائم است كه براي شما به جهت تاهل خانم مذكور ممكن نيست.
برادر گرامي؛
به نظر مي رسد شما با انجام عملي كه از آن به شدت نهي شده و قرآن در آيات متعدد نسبت به آن هشدار داده و ارتكاب آن را در جمله گناهان شمرده است، قصد داريد از حقي را كه تضييع شده، برگردانيد در حالي كه از سوي ديگر حق الله را تضييع مي كنيد؟آيا چنين چيزي ممكن است؟
بر اساس معارف ديني، انسان در كنار اصلاح خود، مي تواند ديگران را نيز اصلاح مي كند. امام صادق (ع) در حديثي مي‌فرمايد: «كونوا دعاة للناس بيغير ألسنتكم ليروا منكم الورع والاجتهاد والصلاة والخير فانّ ذلك داعية؛(4) مردم را با اعمالتان (نه به زبانتان) هدايت كنيد تا از شما ورع و تلاش و نماز و كارهاي خوب ببينند كه اين انگيزه براي انجام كارهاي خير مي‌شود».
قرآن كساني كه مرد سخن هستند نه عمل يعني آنان كه ديگران را به نيكي ها دعوت مي كنند ولي خود اهل نيكوكاري نيستند سرزنش كرده و مي فرمايد:"آيا مردم را به نيكي دعوت مي كنيد ولي خودتان را فراموش مي نمائيد."(5)
توصيه مي كنيم تمام حواس خود را به دامي كه شيطان براي شما پهن كرده معطوف كنيد. زيرا ظاهرا شيطان به خوبي توانسته بزرگترين گناهان را با رنگ و لعابي از امور نيك به شما معرفي كند و تا به جايي نيز پيش رفته كه شما به بهانه هاي واهي مثل دفاع از حق مظلوم و ...!!! خريدار خشم خدا گشته ايد. كمي در اين خصوص فكر كنيد كه آيا ثواب را به اطاعت از خدا مي دهند و يا به نافرماني از خدا ؟!!! آيا ارتباط با نامحرم به بهانه دفاع از حق مظلوم معقول است؟ آيا شرع آن را مي پسندد؟
در صورت نياز به توضيحات بيشتر و نيز راهنمايي در خصوص فراهم شدن ازدواجتان در مكاتبات بعدي بفرماييد.
پى نوشت‏ها:
1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، ذيل مسئله 889؛ سوال از دفتر آيت الله سيستاني، آيت الله مكارم، استفتا آت، ج 3، ص257، س 683؛ احكام بانوان، ص 195، آيت الله بهجت، استفتاآت، ج4، سوال 5302.
2. سوره مائده(5) آيه 5 و سوره نساء (4) آيه 25 .
3. روم (30) آيه 21.
4. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه. ش، ج2، ص 87.
5. بقره(2) آيه 44.
موفق و موید باشید