خداباوری یا جهالت

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
طلبه بزرگوار و دوست عزيز در پاسخ به مطلبي كه نقل قول فرموديد مي توان به نكات زير اشاره نمود، كه جهت سهولت در استفاده شما از مطالب بيان شده پاسخ گوئي به مخاطب اصلي، نكات بيان شده خطاب به گوينده اصلي كلام بيان مي شود:
1.دوست عزيز در مقدمه سخنتان اندكي مبهم سخن گفتيد، منظورتان از جاهلانه بودن استدلال خدا باوران مربوط به كدام مقدمه استدلال آنها مي باشد، اگر مقدمه اول (هر معلولي علتي دارد) را جاهلانه مي دانيد كه جالب است خود شما نيز در دو خط بعدي از همين مقدمه عقلاني استفاده كرديد. (اما امروز كه علم به علت آن پي برده است ...) پس روشن است كه عملا به صحت اين مقدمه عقلاني و واضح باور داريد كه هر معلولي حقيقتا از علت خود سرچشمه مي گيرد و محال است كه اتفاقي بدون تكيه بر علت حقيقي خودش محقق شود ولو اين كه انسان آن علت حقيقي را از روي جهل خود نشناسد و يا به اشتباه چيز ديگري را علت بداند، پس در هر صورت خدشه اي به اين مقدمه وارد نمي آيد و قبول داريد كه هر معلولي از علت خاص خود سرچشمه مي گيرد.
با توجه به مثالهائي كه زديد ظاهرا در معلول بودن حوادث اين عالم نيز ترديدي نداريد، اما اگر منظور شما از جاهلانه بودن اين استدلال بخش دوم استدلال مي باشد كه شما به صورت اجمالي به آن اشاره كرديد. (كه اون علت خداست ...) لازم است توجه كنيد كه آنچه در اين ميان مضحك است جهلي است كه در اثر آن چنين استدلالي را به خداباوران نسبت مي دهيد ، زيرا در هيچ كتاب علمي و استدلالي از اين برهان چنين نتيجه اي به دست نمي آيد و براي اثبات خداوند مقدمات ديگري در اين برهان به كار مي رود كه نا آشنائي شما با چنين استدلالي را به خوبي نشان مي دهد ، در ادامه اين برهان ابتدا به اثبات مي رسد كه هر پديده اي و معلولي ممكن الوجود است و سپس اثبات مي شود كه هر ممكن الوجودي خود نياز مند علتي ديگر است، و از آجائي كه سلسله علل نا متناهي به دو دليل عقلا ممكن نيست. چون يا منجر به تسلسل مي شود و يا دور، كه هر دو عقلا محال است و غير ممكن ، لذا اثبات مي شود كه رشته علل ممكنات در عالم به ناچار بايد در جائي به علتي كه خود معلول علت ديگر و ممكن الوجود نيست منتهي گردد.
در نهايت با ضميمه شدن اين مقدمه نتيجه منطقي اين مي شود كه اين عالم علتي دارد كه خود معلول علت ديگر نيست و ممكن الوجود نمي باشد، نتيجه اين برهان تا اينجا اثبات خدا نيست. بلكه اثبات وجود علتي غير معلول و واجب الوجود براي عالم مي باشد.(1) كه البته در ادامه اين استدلال و با تحليل و توجه به ويژگي هاي اين علت واجب الوجود برخي ديگر از صفات آن به دست مي آيد كه بر خداوند تطبيق داده مي شود.
2. از مثالهائي كه براي غير قابل باور دانستن استدلال خدا باوران زديد روشن است كه هنوز تفاوت بين يك مقدمه تجربي (براي اثبات آن به تجربه بشري تكيه شده است) و يك مقدمه عقلاني (كه اثبات آن با دليل عقلي صورت مي گيرد ) را نمي دانيد، شيوه سخن گفتن شما همانند اين است كه بگوئيد ،چرا رياضي دانان تصور مي كنند (2+2=4) مي شود ،چون ممكن است با رشد علم خلاف آن ثابت شود، مقدمات عقلاني نظير محال بودن اجتماع نقيضين و نياز هر معلول به علت و محال بودن دور و تسلسل و... مطالبي نيست كه با تجربه به دست آمده باشد كه با تجربه هاي جديدتر اتقان علمي خود را از دست بدهد.
3.اگر چه از دير باز بين انديشمندان واقعيت گرا و برخي دانشمندان تجربه گرا وحس گرا اين اختلاف وجود داشته كه ملاك واقعي بودن اشياء تجربه شدن و حس شدن نمي باشد. بلكه بسياري از حقائق عالم كه غير مادي هستند با عقل ادراك مي شوند نه حواس ظاهري، و طبيعي است كه با توجه به اين اختلاف مبنائي افراد ظاهر بيني كه براي هر اتفاقي صرفا به دنبال علل مادي و تجربي مي گردند كشف علتي جديدتر و فراتر از علل قبلي كشف شده باعث مي شود بر باور غلط خود پافشاري نمايند، اما جالب است بدانيد كه افراد زيادي در بين همين دانشمندان حس گرا و تجربه گرا وجود دارند كه پس از عمري پافشاري بر اعتقاد اشتباه خود در نهايت ناچار شدند خاضعانه اعتراف كنند كه تحليل ظاهريشان ناكافي بود و نمي توانند با دلائل خود وجود خدا را انكار نمايند.(2)
پي نوشت ها:
1. رك: http://porsemanequran.ir/node/22383
2. رك: http://radioiran.ir/main_newsview.php?id=2506

موفق و موید باشید