به نام خدا، با سلام و خسته نباشید،خداوند در قران کریم بار ها به صراحت گفته است مثل آیه ی 7 سوره ی بقره یا آیه 25 سوره ی العنعام که ما بر چشمان و یا قلب کافران پرده افکندیم و یا بر گوشهاشیان مهر نهادیم که وقتی سخن به تو گوش میدهند فهم حقایق را نتوانند بکنند. چرا خداوند باید چنین کاری بکند و منظور خدا از آین چیست.اگر خداوند خود چنین کاری را بکند دیگر چه امیدی به بازگشت و ایمان آوردن کافران ب خدا هست.با تشکر.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
براي اين كه بدانيم هدايت و كفر اختياري هست يا نه؟ بايد همه آيات قرآن را ببينيم تا معناي هر آيه در جاي خودش روشن شود.
خود خدايي كه در آيه نامبرده فرموده: "َ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ في آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها "؛ در جاي ديگر فرموده است ما به انسان ها عقل و فطرت خداشناس و خداجو داديم. براي هدايت آنان پيامبران و كتاب هاي آسماني را فرستاديم و نازل كرديم. امر و نهي كرده و براي امتثال كنندگان امر، پاداش و براي مرتكبان نهي، كيفر قرار داده است.
آيات حكايت گر از اعطاي عقل و فهم به انسان ها و آيات بعثت پيامبران و بشارت و انذار آنان و آيات امر و نهي و ... همگي دلالت بر اختيار و آزادي و تكليف دارد.
در آيات فراوان ديگر خداوند اعلام كرده همه انسان ها را براي رسيدن به خلافت خود و بنده شدن و شايستگي ورود به بهشت يافتن، آفريده است.
بنا بر اين مجموع اين آيات و آيات فراوان ديگر همگي به صراحت بر آزاد و مختار بودن انسان دلالت دارد. ما هم اين آزادي را در وجود خود مي يابيم و انكار آن مثل انكار آفتاب در نيمروز است.
مشيت و خواست خدا بر هدايت همه هدايت جويان است. خدا ضلالت كسي را ابتدا نمي خواهد. كسي را براي به جهنم بردن خلق نكرده است. شيطان كه اولين كافر است، به اختيار بد خود كافر شد.
مطلب ديگر هدايت كردن و گمراه كردن پاداشي و كيفري است. خداوند انسان هايي را كه به سوي او رهسپار شوند و به پيامبرانش ايمان بياورند، كمك مي كند و دستگيري مي نمايد. توفيق مي دهد . كساني را هم كه از او روبگردانند و آياتش را تكذيب كنند، به كيفر اين اعراض، وامي گذارد. توفيق خود را از آنان دريغ مي كند. آنان در گمراهي غوطه ور مي شوند. اين گمراه گري كيفري خداست.
هدايت پاداشي و كيفري نتيجه اختيار خوب و بد خود انسان ها است. بعد از انتخاب و اختيار آنان حاصل مي شود. از سنت هاي الهي حاكم بر جهان آفرينش است كه به بندگان خبر داده تا خود را در معرض توفيق قرار دهند واز موجبات حرمان دوري جويند. آيه بالا ناظر بر گمراه گري كيفري خدا نسبت به كساني است كه گمراهي طلبند و آيات هدايت خدا را مي شنوند ولي نمي پذيرند و خود را نشنيدن مي زنند.
اين گمراه گري ابتدايي نيست تا ظالمانه باشد. بلكه نتيجه گمراهي طلبي خود كافران است.
موفق و موید باشید
