مثلا شبهای احیا و راز و نیاز با پرودگار و طلب مغفرت کردن از گناهان گذشته - چگونه می توان اطمینان یافت که خداوند این بنده خاطی را با نظر لطف نگریسته و گناهان او را بخشیده است؟
آیا بازگشت به گناه قبلی و یا انجام جرم و خطا همه دلایلی بر عدم پذیرش توبه تلقی نمی شود؟
آیا با وجود و بروز چنین اعمالی آیا امیدی برای بنده خاطی وجود دارد که با اتمام ماه مبارک رمضان و بسته شدن دربهای رحمت ویژه خداوند باز هم طلب استغفار از خطا داشته باشد؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
حقيقت آن است كه زنجير اعمال گذشته همچون طوق سنگيني بر دست و پاي انسان پيچيده است و فكر گناه مانند كابوس وحشتناكي بر روح گناه كار سايه مي افكند.
اما:
گرچه منزل بس خطرناك است و مقصد ناپديد هيچ راهي نيست كان را نيست پايان، غممخور
براي رهايي از شكنجه وجدان و رسيدن به آرامش، خداوند درهاي توبه و استغفار و كفارات را به روي گناهكاران گشوده است.
با توبه ميتوان از عذاب رهايي يافت.گنهكار قبل از توبه حالت و وضعيتي دارد كه به موجب آن مستحق عذاب است، ولي پس از توبه واقعي و استغفار در پيشگاه خداوند، حالت او دگرگون ميشود. روح عصيانگر او تصفيه شده و مستحق آمرزش و رحمت ميگردد. مانند كسي كه پس از ارتكاب جرم و ضايع كردن حق ديگري شايسته كيفر است؛ اما وقتي كه شاكي را از خود راضي كرد، مستحق تخفيف و يا بخشش ميشود. بنابراين فرد گنهكار هيچ گاه نبايد احساس نااميدي و ياس از رحمت الهي را تصور كند كه اين خود بزرگترين گناه است.
بلكه فرد گنهكار بايد از كرده خويش، توبه حقيقي كند، يعني واقعا از گناه خود پشيمان شود و از خدا بترسد و تصميم بگيرد كه هرگز گناه و گناهان ديگر را انجام ندهد. بسيار استغفار كند. به رحمت پروردگار و قبولي توبه اش اميدوار باشد. توبه حقيقي چنان انسان را دگرگون مي كند كه گويي هيچ گناهي را مرتكب نشده است.
خداوند در يكي از آيات فرموده است:
« قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيم؛ (1) اي بندگان خدا كه بر خود اسراف و ستم كردهايد، از رحمت خداوند نا اميد نشويد كه خدا همه گناهان را ميآمرزد . به درگاه پروردگارتان بازگشت كنيد».
بعد از توبه هيچ حالت انتظاري براي قبولي آن نيست. توبه كار بايد بداند با عزم جدى برترك گناهان و استغفار به درگاه خداوند و جبران حق الله و حق الناس، خداوند گناهان تان را مىبخشد و آبروي ريخته شده به مرور زمان باز مي گردد.
زيرا خداوند بزرگ همان گونه كه نيكوكاران را دوست مي دارد، توبه كنند گان را نيز دوست دارد. خداوند نه تنها با دعوت به توبه و بازگشت، وعده فرموده است كه توبه بندگان خويش را مي پذيرد، بلكه آن ها را جزء دوستداران خود قرار داده است.
پرسشگر گرامي؛
نمي توان به طور قطع گفت بازگشت به گناه قبلي و يا انجام جرم و خطا، دليل بر عدم پذيرش توبه است. زيرا در بيشتر موارد حاكي از ضعف اراده فرد خاطي است. در اين زمينه در مكاتبات بعدي بيشتر صحبت مي كنيم.
موفق باشيد.
پي نوشت:
1. زمر (39) آيه 53.
موفق و موید باشید
