تاریخ

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در اين باره به دو گفتار زير توجه نمائيد:
1 - رسول خدا در شب اول ربيع الاول از مكه رهسپار غار ثور شد و ابوبكر بن ابي قحافه نيز به هر ترتيبي بود با وي همراه گشت و پس از سه روز توقف در غار ثور در شب چهادهم ربيع الاول راه مدينه را در پيش گرفت. (1 )
ممكن است علت اين كه پيامبر اكرم(ص) ابوبكر را همراه خود برد، اين باشد كه: وقتي پيامبر اكرم شبانه از مكه خارج شد، ابوبكر او را ديد و به دنبالش راه افتاد، آن حضرت براي رعايت مسايل امنيتي كه دشمنان متوجه حركت او نشوند، وي را با خود برد.
آية الله سبحاني نيز، بودن ابوبكر در غار ثور همراه پيامبر را در كتاب خود آورده؛ ولي مي نويسد:
چندان روشن نيست كه اين مصاحبت چگونه پديد آمد! عده ايي مي نويسند كه:
اين مصاحبت اتفاقي بوده و برخي گويند كه پيامبر همان شب به خانه ابي بكر رفت و نيمه شب هر دو رهسپار غار ثور شدند.(2)
براين اساس، ممكن است گفته شود: كه منظور از يار غار ابوبكر است.
پي نوشت ها:
1. تاريخ پيامبر اسلام ،ص 217، محمدابراهيم آيتي و ابو القاسم گرجي، تهران، انتشارات دانشگاه، 1366، چاپ چهارم.
2. فروغ ابديت، ج1، ص 423 -424، جعفر سبحاني، ناشر: مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامي، سال چاپ 1370.

2 - حضرت محمد (ص) پيش از آنكه به رسالت مبعوث شود، سالي يك ماه در غار حرأ به عبادت مي‏پرداخت[1] و در اين مدت اگر تهيدستي نزد وي مي‏رفت به او طعام مي‏داد و وقتي كه ماه به پايان مي‏رسيد و مي‏خواست به خانه برگردد، ابتدا به مسجدالحرام مي‏رفت و هفت بار يا هر قدر كه خدا مي‏خواست خانه خدا را طواف مي‏كرد و سپس به منزل خود باز مي‏گشت.[2]
قرائن نشان مي‏دهد كه حضرت محمد(ص) با عنايت شديدي كه نسبت به علي (ع) داشت او را در آن يك ماه همراه خود به حرأ مي‏برد
«پيامبر هر سال در كوه حرأ به عبادت مي‏پرداخت و جز من كسي او را نمي‏ديد... هنگامي كه وحي بر آن حضرت نازل شد، صداي ناله شيطان را شنيدم، به رسول خدا عرض كردم: اين ناله چيست؟ فرمود: اين ناله شيطان است و علت ناله‏اش اين است كه او از اينكه در روي زمين اطاعت شود، نااميد گشته است. آنچه را من مي‏شنوم تو نيز مي‏شنوي و آنچه را مي‏بينم تو نيز مي‏بيني جز اينكه تو پيامبر نيستي، بلكه وزير (من) و بر خير و نيكي هستي.»[3]
اين گفتار گر چه مي‏تواند مربوط به عبادت پيامبر در حرأ در دوران پس از رسالت باشد، ولي قرائن گذشته و اينكه عبادت پيامبر در حرأ غالبا قبل از رسالت بوده است، نشان مي‏دهد كه اين گفتار مربوط به دوران قبل از رسالت پيامبر اسلام(ص) باشد. در هر حال پاكي روح علي(ع) و تربيتهاي پيگير پيامبر سبب شد كه او در همان دوران كودكي با قلب حساس، ديده نافذ و گوش شنوا، چيزهايي را ببيند و اصواتي را بشنود كه براي مردم عادي ديدن و شنيدن آنها ممكن نيست.
ابن ابي الحديد معتزلي در شرح نهج البلاغه مي‏نويسد:
«در كتب صحاح روايت شده است كه وقتي جبرئيل براي نخستين بار بر پيامبر نازل گرديد و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، علي(ع)در كنار پيامبر اسلام بود.»[4]
پي نوشت ها :
1. حرأ كوهى است در سمت شمال مكه و غار حرأ در قله اين كوه قرار گرفته است.
2. ابن هشام، السيره النبويه، تحقيق: مصطفى السقا، ابراهيم الابيارى، وعبدالحفيظ شلبى، قاهره، مكتبه مصطفى البابى الحلبى (افست مكتبه الصدر تهران)، 1355ه.ق، ج 1، ص 252.
3. ولقد كان يجاور فى كل سنه بحرأ فاراه و لايراه غيرى... و لقد سمعت رنه الشيطان حين نزل الوحى عليه فقلت يا رسول الله ماهذه الرنه؟ فقال: هذا الشيطان قدايس من عبادته، انك تسمع ما اسمع وترى ما ارى الا انك لست بنبى ولكنك لوزير وانك لعلى خير.(نهج البلاغه، صبحى صالح، خطبه 192)
4. ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، تحقيق: محمد ابوالفضل ابراهيم، الطبعه الاولى قاهره، داراحيا الكتب العربيه، 1378 ه.ق، ج 13، ص 208.
برگرفته از :http://www.andisheqom.com/Files/islamhistory.php?idVeiw=30610&level=4&su...

موفق و موید باشید