با سلام همسر بنده در امر اقامه نماز مقداری کاهل هستند مخصوصا در زمان بعد از دوره پریدی یک چند روزی لک بینی دارند و برای همین برای غسل کردن و سپس نماز خواندن تنبلی می کنند و مرتب باید به ایشان یاد آوری کرد و در ضمن از یاد آوری بنده نیز خوششان نمی آید و میگویند که یاد آوری تو این حس را به من میدهد که من برای شما نماز میخوانم نه برای خدا و از طرف دیگر چون این مسئله کاهل بودن در نماز ومسائل دینی در امر تربیت وتشویق بچه ها به سمت وسوی مذهب نیز تاثیر دارد چون بچه ها وقتی ببیند مادرشان در امر دین آن جدیت را ندارد ناخود آگاه نسبت به دین شل می شوند و از طرفی تمام زحمات این جانب را در امر تربیت کودکان مخصوصا در موارد دینی نقش بر آب میکند در هر صورت بنده در این باب نمیدانم که چه کار باید کرد که از نظر شرعی و اخلاقی درست باشد و بنده بتوانم ایشان را در این زمینه هدایت کنم در ضمن اگر کارشناس و مشاور مذهبی در کرج سراغ دارید لطف کنید به بنده اطلاع دهید امیدوارم که بتوانید اینجانب را در این امر راهنمایی کنید. با تشکر
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
برادر گرامي! اينكه به مسائل ديني و مذهبي خود و خانواده اهميت مي دهيد، بسيار ارزشمند است و اين يكي از لطف هاي خدا به شماست.
نمازخوان كردن افراد كار من و شما نيست، بلكه بايد خدا بخواهد هدايت كند. خود فرد هم بخواهد به نماز هدايت شود. خدا به پيامبر اين نكته را يادآور مي شود: «ليس عليك هداهم و لكن الله يهدي من يشاء» هدايت آن ها بر عهده تو نيست و لكن خدا هر كس را بخواهد هدايت مي كند.(1)
وظيفه ما تنها بيان دستورات خدا و رساندن آن ها به افراد است.
- مطالبي در قالب نكات در زمينۀ ضعف ايمان و نحوۀ برخورد شما با اين مسأله:
1- حضرت علي(ع) نقصان ايمان زنان را در دوران قاعدگي به جهت ترك نماز و روزه مي دانند و اين به اين معني نيست كه ساختار اعتقادي زنان دچار نقصان است. بلكه به جهت شرايط خاص جسمي و رواني زن در دوران قاعدگي بعضي از تكاليف و وظايف در اين دروه از زن خواسته نشده است كه البته ترك نماز و روزه در اين دوره ممكن است از نظر اعتقادي، خللي در زن ايجاد نمايد.(2)
پس شما با درك اين مسأله كه زنان دوراني را از عبادت دور مي مانند و تا مي آيد كه به فضاي عبادي-معنوي برگردند، خللي ايجاد مي شود كه با صبر و حوصله و درك موقعيت آنان مي توانيد تأثر گذار باشيد.
2- رفتار محبت آميز خود را با همسر بيش تر كنيد. اين موضوع به عنوان يك عامل رواني مي تواند تأثير گذار باشد. به نظر مي رسد كه ايشان نسبت به برخورد و نحوۀ تذكر دادن شما حساس شده است! مگر مي شود انسان با محبت با كسي برخورد كند و بعد از گذشت مدتي- كه حوصله و صبر شما را مي طلبد- ثمرۀ محبت و لطف خود را برداشت نكند؟! در راهنمايي و امربه معروف و نهي از منكر بايد عشق و محبت موج بزند!
3- وظيفۀ شما اين است كه نسبت به باورها و اعتقادات ديني خود را راسخ نشان دهيد و مراقب عبادات خود باشيد. براي او دعا كنيد. به صورت غير مستقيم بفهمانيد كه براي او بسيار ناراحت و اندوهگين هستيد. البته اگر اين مسأله همراه با چاشني محبت باشد، اثرگذار است.
- حاصل سخن اينكه:
1- سعي كنيد از اين به بعد از توصيه و نصيحت- كه نوعي نگاه از بالا به پايين ميباشد- در مورد نماز و مسايل ديگر به همسرتان كه باعث موضعگيري منفي وي ميشود، بپرهيزيد، زيرا اثر معكوس خواهد داشت و شما را از اقدامات بعدي محروم ميسازد.
تلاش نماييد از زير نظر گرفتن و كنترل رفتارهاي او براي مدتي بپرهيزيد. وانمود كنيد ديگر حساسيت سابق را نسبت به رفتار او نداريد. به يك نحوه اعتماد سابق را به او پيدا كردهايد. اما خوش رفتاري و نيكي و احسان نسبت به او را بيش تر كنيد. به گونه اي با همسر خود رفتار كنيد كه جذب اخلاق شما گردد.
2- سستي مسلمان در نماز مي تواند علت هاي مختلفي داشته باشد. بدون آن كه همسر تان متوجه شود، علت يابي كنيد، زيرا نماز عملي است كه در مجموعه عقيده توحيدي، داراي معنا و فلسفه خاصي است. انسان طبق فطرتش همواره به چيزي كه برايش اهميت دارد، توجه و اهتمام ميورزد. يكي از علل ترك نماز يا سستي در انجام آن عدم آشنايى با فلسفه نماز است. اگر انسان بداند چرا نماز مي خواند و نماز چه آثاري و بركاتي در زندگي دنيا و آخرت او دارد و ترك نماز چه عواقب و نتايجي خواهد داشت، قطعا نماز را ترك نخواهد كرد. امام علي (ع) ميفرمايد: «الناسأعداء ما جهلوا»(3) انسان ها دشمن چيزي هستند كه به آن جهل دارند. از اين رو لازم است با استفاده از آيات و روايات، ايشان را به فلسفه نماز آشنا سازيد. توصيه مي كنيم براي ترغيب و تشويق به نماز، در آغاز بايستي زير بناهاي فكري همسرتان را مورد بررسي قرار داده و در اصلاح آن بكوشيد. ديدگاه فرد در مورد خداوند، جهان هستي، انسان، معاد و ... اموري است كه داراي نتيجه مستقيم بر عملكرد فرد است. پس بايد به تقويت و اصلاح اين مباني كوشيد.
- منابعي در زمينۀ زنان و راه شناخت ايشان:
1. زن از ديدگاه نهج البلاغه، نويسنده: فاطمه علايي رحماني
2. ترجمه و تفسير نهج البلاغه، نويسنده: علامه جعفري، خطبه هاي 64 تا 80.
3. روان شناسي زن در نهج البلاغه، نويسنده: مريم معين السادات، ناهيد خطيبي.
4. زن از ديدگاه امام علي(ع)، نويسنده: علامه جعفري، گردآوري و تنظيم: محمدرضا جوادي.
پي نوشت ها:
1. بقره(2) آيۀ 272.
2. ر.ك: «زن از ديدگاه نهج البلاغه»، نويسنده: فاطمه علايي رحماني.
3. علامه مجلسي، بحارالانوار،مؤسسه الوفا، بيروت، 1404 ه ق، ج1، ص 219.
موفق و موید باشید






