ادیان

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
عهد جديد به طور كلى به چهار بخش تقسيم مى‏شود: 1. زندگى نامه و سخنان حضرت عيسى: اين بخش مشتمل بر چهار انجيل است كه گفته مى‏شود متى، مرقس، لوقا و يوحنا آن ها را نگاشته‏اند (كلمه انجيل، يونانى و به معناى مژده است). در واقع اين چهار كتاب، سيره عملى و گفتارى حضرت عيسى هستند كه افرادى آن را روايت مى‏كنند. سه انجيل نخست‏ سبكى يكسان دارند. مطالب مندرج در آن ها هماهنگ است. با فرهنگ يهودى اختلاف چندانى ندارد. در اين سه انجيل از الوهيت‏حضرت عيسى (ع) سخنى نيست. انجيل چهارم از نظر مطالب با سه انجيل ديگر متفاوت است. با فرهنگ يهودى سازگارى ندارد .در آن، الوهيت‏حضرت عيسى (ع) مطرح شده است. سه انجيل اول، اناجيل همنوا يا همديد (Synoptic) ناميده مى‏شوند. 2. تبليغات و مسافرت هاى تبليغى مبلغان مسيحى: در اين بخش تنها يك كتاب به نام اعمال رسولان وجود دارد كه اقدامات حواريون و ديگر مسيحيان، به خصوص پولس را بيان مى‏كند. 3. نامه‏ها: حواريون و رسولان مسيحى صدر اول، نامه‏هايى به شهرها و افراد مختلف نگاشته‏اند كه 21 عدد از آن ها در مجموعه عهد جديد وجود دارد. سيزده يا چهارده عدد از اين نامه‏ها از پولس و از هفت نامه باقيمانده، سه نامه به يوحنا، دو نامه به پطرس و دو نامه ديگر به يعقوب و يهودا منسوب است. 4. رويا و مكاشفه: در اين بخش نيز تنها يك كتاب وجود دارد كه به يوحنا منسوب است و در پايان عهد جديد واقع شده است. نگاهى به محتواى كتاب هاى عهد جديد .عهد جديد مشتمل بر 27 كتاب است: 1. انجيل متى: متى فردى يهودى بود كه براى روميان باج و خراج مى‏گرفت. اين شغل نزد يهوديان مذموم بود. وقتى عيسى او را دعوت كرد، پذيرفت و از حواريون او شد. انجيل اول كه غالب محققان برآنند كه بين سال هاى 65 70 م. يعنى بيش از سى سال پس از حيات زمينى حضرت عيسى، نوشته شده ،به اين حوارى منسوب است. در اين انجيل كه با سنت ‏يهودى مطابقت دارد و سخنى از الوهيت ‏حضرت عيسى در آن نيست، نسب، تولد، كودكى، شروع به تبليغ، موعظه‏ها، معجزات، دستگيرى، مصلوب شدن حضرت عيسى (ع) و سرانجام برخاستن او از ميان مردگان، با تفصيل نسبى آمده است. 2. انجيل مرقس: اين انجيل، كه كوتاه ترين و قديمى‏ترين اناجيل است. غالبا تاريخ آن را نيز به سال هاى 65 70 م. برمى‏گردانند، به مرقس منسوب است. مرقس از حواريون نبوده، بلكه شاگرد خاص پطرس حوارى بوده است. گفته مى‏شود كه او مطالب اين انجيل را از پطرس نقل مى‏كند. اين انجيل از نظر محتوا و سبك، مانند انجيل متى است، با اين تفاوت كه مختصرتر است. قسمت هايى از زندگى عيسى، مانند تولد و كودكى او را در بر ندارد. پژوهندگان كتاب مقدس برآنند كه متى و لوقا از اين انجيل استفاده كرده‏اند. 3. انجيل لوقا: لوقا پزشكى غير يهودى بود كه پس از حضرت عيسى به دست پولس ايمان آورد و شاگرد و همراه او شد. انجيل سوم و نيز كتاب اعمال رسولان را وى براى فردى به نام تئوفيلوس نوشته است. با اينكه پولس مبدع الهيات عيسى خدايى است، ولى در دو كتاب منسوب به لوقا، كه شاگرد خاص او بود، هيچ سخنى از الوهيت مسيح نيست. انجيل لوقا از نظر مطالب و سبك، شبيه دو انجيل قبل است. گفته مى‏شود اين انجيل همزمان با انجيل متى يا اندكى پس از آن نوشته شده است. 4. انجيل يوحنا: اين انجيل به يوحنا پسر زبدى منسوب است. يوحنا يكى از حواريون بود. وى در زمان حيات زمينى حضرت عيسى طفل خردسالى بود. در اين انجيل هم، زندگى نامه و سخنان حضرت عيسى آمده، ولى ويژگى بارز آن مسيح شناسى خاص آن است. در اين انجيل، مسيح جنبه الوهى يافته و خداى نمايان گرديده است. غالب محققان امروزى تاريخ نگارش اين انجيل را به پايان قرن اول، يعنى نزديك به هفتاد سال پس از حضرت عيسى، برمى‏گردانند. 5. كتاب اعمال رسولان: نويسنده اين كتاب همان نويسنده انجيل سوم است. اين امر از ابتداى كتاب مشخص است. پس اين كتاب هم به شاگرد خاص پولس، يعنى لوقا، منسوب است. در هشت‏باب اول اين كتاب، فعاليت ها و تبليغات حواريون حضرت عيسى، و در راس همه پطرس، مطرح شده است. در باب نهم سخن از ايمان آوردن ناگهانى پولس به ميان مى‏آيد كه تا قبل از آن يهودى‏اى سختگير و شكنجه‏گر مسيحيان بود. اين كتاب از باب نهم به بعد، بيش تر به مسافرت ها و تبليغات پولس مى‏پردازد و از حواريون كم تر سخن مى‏گويد. اين كتاب قطعا پس از انجيل سوم نوشته شده است. 6. نامه پولس به روميان: در كتاب عهد جديد سيزده يا چهارده نامه به پولس منسوب است كه محققان مى‏گويند بين سال هاى 45 60 م. يعنى قبل از نگارش اناجيل، نگاشته شده‏اند. در همه اين نامه‏ها الهيات خاص پولس، كه الهيات عيسى خدايى است، دنبال شده است. نامه اول به مسيحيان روم است. در اين نامه بر اين نكته تاكيد مى‏شود كه نجات، تنها با ايمان به مسيح، حاصل مى‏شود، نه با عمل كردن به شريعت. 7. نامه اول پولس به قرنتيان: در اين نامه پولس به سوالاتى كه براى مسيحيان قرنتس پيش آمده، پاسخ مى‏دهد. مسائلى از قبيل اختلافات، فساد اخلاقى در كليسا، ازدواج و روابط جنسى، نظام كليسايى و رستاخيز را بيان مى‏كند. او در پايان بر محبت تاكيد مى‏كند. 8. نامه دوم پولس به قرنتيان: در اين نامه پولس بيش تر مشكلاتى را كه در راه تبليغ مسيحيت‏ براى وى پيش آمده، مطرح مى‏كند. گويا مى‏خواهد مسيحيان قرنتس را دلگرم كند. 9. نامه پولس به غلاطيان: در اين نامه پولس به مسيحيان غلاطيه گوشزد مى‏كند كه با عمل به شريعت‏به جايى نمى‏رسند، بلكه با ايمان نجات مى‏يابند و آن هديه‏اى الهى است. گويا برخى از حواريون و يا فرستادگان آن ها به غلاطيه رفته و از تعاليمى خلاف گفته‏هاى پولس سخن گفته بودند. 10. نامه پولس به افسسيان: گويا بين مسيحيان افسس به خاطر تفاوت هاى نژادى و زبانى اختلاف پيدا شده بود. پولس اين نامه را از زندان براى حل اختلاف آن ها مى‏فرستد. 11. نامه پولس به فيلپيان: در اين نامه كه باز در زندان نوشته شده، پولس به مسيحيان فيلپى گوشزد مى‏كند كه ايمان به مسيح چه شادي ها و سعادت هايى نصيب انسان مى‏كند. 12. نامه پولس به كولسيان: براى مسيحيان كولسى درباره انسانيت و الوهيت مسيح سوالى پيش آمده بود. آن ها فردى را نزد پولس به زندان مى‏فرستند. پولس اين نامه را مى‏نويسد و بر جنبه الوهيت مسيح تاكيد مى‏كند. در ضمن مطالب ديگرى هم گوشزد مى‏كند. 13. نامه اول پولس به تسالونيكيان: در اين نامه، پولس مسيحيان شهر تسالونيكى را به ايمان و زندگى پاك همراه با صبر و تحمل دعوت مى‏كند. از آن ها مى‏خواهد منتظر ظهور مسيح باشند. 14. نامه دوم پولس به تسالونيكيان: برخى از مسيحيان به بهانه انتظار مسيح دست از كار و زندگى شسته و به تنبلى روى آورده بودند. پولس در اين نامه واقعيت هاى زندگى را به آن ها گوشزد مى‏كند. 15. نامه اول پولس به تيموتائوس: تيموتائوس شاگرد پولس است كه او را به رهبرى كليساى افسس گماشته بود. در اين نامه براى او شرايط رهبرى خوب را بيان مى‏كند. از او مى‏خواهد كه تعاليمى را كه درباره مسيح و انجيل به او آموخته است، از تحريف و تغيير حفظ كند. 16. نامه دوم پولس به تيموتائوس: اين نامه را پولس از زندان به عنوان وصيتنامه براى شاگرد خود تيموتائوس نوشته است. از او مى‏خواهد كه در راه مسيحيتى كه او تعليم داده است استقامت كند. زير بار تعاليم ديگران نرود. پولس مشكلاتى را كه در راه تبليغ و بشارت تحمل كرده است، گوشزد مى‏كند. 17. نامه پولس به تيطس: تيطس يكى از شاگردان پولس است كه او را به رهبرى كليساى كريت گماشته بود. در اين نامه، او وظيفه يك رهبر خوب را بيان مى‏كند. از او مى‏خواهد كه مردم آن شهر را از گناه باز دارد. 18. نامه پولس به فليمون: فليمون از كسانى است كه به دست پولس ايمان آورده است. غلام او از شهر كولسى مى‏گريزد و به روم مى‏رود. در آن جا به دست پولس ايمان مى‏آورد. پولس او را به شهر كولسى مى‏فرستد. در اين نامه از فيلمون مى‏خواهد كه غلام خود را ببخشد و با او مثل برادر رفتار كند. 19. نامه به عبرانيان: اين نامه خطاب به مسيحيان يهودى الاصلى است كه به شريعت‏يهودى پايبند بودند. نويسنده نامه به آن ها مى‏گويد: اين شريعت و اعمال با آمدن مسيح باطل شده است. ايمان به مسيح انسان را نجات مى‏دهد. نويسنده اين نامه مشخص نيست، اما از آن جا كه مطالب آن شبيه گفته‏هاى پولس است، برخى، نويسنده آن را پولس مى‏دانند. 20. نامه يعقوب : به گفته عهد جديد، يعقوب برادر حضرت عيسى بوده و به مقام اسقفى كليساى اورشليم رسيده است. در اين نامه او بر خلاف گفته‏هاى پولس به مسيحيان گوشزد مى‏كند كه ايمان تنها كافى نيست و بايد به شريعت هم عمل كنند. 21. نامه اول پطرس: اين نامه به پطرس حوارى منسوب است; وى مسيحيان آسياى صغير را كه زير فشار و شكنجه بودند، به صبر و بردبارى توصيه مى‏كند و از آن ها مى‏خواهد كه ايمان خود را از دست ندهند. 22. نامه دوم پطرس: در اين نامه كه باز به پطرس منسوب است، مسيحيان به صبر و بردبارى دعوت شده‏اند . حقايقى درباره ايمان مسيحى به آن ها گوشزد شده است. 23. نامه اول يوحنا: در اين نامه كه به يوحنا، نويسنده انجيل چهارم، منسوب است، نويسنده مطالبى شبيه گفته‏هاى پولس بيان مى‏كند . نيز خطر كسانى را گوشزد مى‏كند كه مطالبى خلاف مسيح‏شناسى پولس تعليم مى‏دهند. 24. نامه دوم يوحنا: اين نامه ظاهرا خطاب به يك زن مسيحى صاحب مقام نوشته شده است. از او مى‏خواهد كه محبت و اطاعت را فراموش نكند و تعاليم غلط را نپذيرد. ولى از آن جا كه اين زن شناخته شده نيست، برخى احتمال مى‏دهند كه «بانوى گرامى‏»، كنايه از كليساى مسيح باشد. 25. نامه سوم يوحنا: در اين نامه، كه خطاب به يكى از رهبران كليسا به نام غايوس نوشته شده، دستوراتى درباره تشويق خادمان واقعى و توبيخ مخالفان داده شده است. 26. نامه يهودا : در اين نامه نويسنده خطر معلمان دروغين و مرتد را گوشزد مى‏كند و مردم را از آن ها برحذر مى‏دارد. 27. مكاشفه يوحنا : اين كتاب كه به يوحنا، نويسنده انجيل چهارم، منسوب است، كتابى است رمزى و سرى كه حوادث آينده را پيشگويى مى‏كند و بنابراين نبايد ظاهر آن را معيار قرار داد. اين كتاب در زمانى نوشته شده كه مسيحيان سخت تحت فشار و شكنجه بوده‏اند. كتاب هاى قانونى و غير قانونى عهد جديد علاوه بر مجموعه كتاب هاى عهد جديد، اناجيل، رساله‏ها، اعمال و مكاشفات ديگرى نيز وجود داشته‏اند. تعداد اندكى از اين نوشته‏ها سالم باقى مانده و از بقيه يا پاره‏هايى باقى مانده است يا تنها نام آنها در كتاب هاى ديگر به چشم مى‏خورد. اين مجموعه، كه اپوكريفاى عهد جديد خوانده مى‏شود، در دو قرن اول نگاشته شده‏اند. از آيه اول انجيل لوقا برمى‏آيد كه افرادى كه به نوشتن انجيل دست زده‏اند، بسيار بوده‏اند: «از آن جهت كه بسيارى دست ‏خود را دراز كردند به سوى تاليف حكايت آن امورى كه نزد ما به اتمام رسيد، چنان كه آنانى كه از ابتدا نظارگان و خادمان كلام بودند، به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم كه همه را من البدايه به تدقيق در پى‏رفته، به تو بنويسم، اى تيوفلس عزيز (لوقا، 1: 1.4) ». اما بين سال هاى 150 200 م. كليساى اكثريت مسيحى، از ميان كتاب هاى موجود، تنها اين 27 عدد را رسمى و قانونى اعلام كرده و بقيه را بى‏اعتبار دانسته است. مسيحيان معتقدند پدران صدر اول كليسا با تاييد روح‏القدس اينان را برگزيده‏اند، همان طور كه معتقدند نويسندگان اين مجموعه را با تاييد روح‏القدس نگاشته‏اند. آنچه به انجيل برنابا معروف است، نزد مسيحيان اعتبار ندارد. آنان جعلى و ساختگى بودن آن را قطعى مى‏دانند.
پي نوشت: عبد الرحيم سليماني اردستاني، فصلنامه هفت آسمان، شماره 2. (1)
براي آگاهي بيشتر به كتاب، تاريخ اديان و مذاهب جهان، عبدالله مبلغي آباداني، مراجعه نمائيد.
.براي اگاهي از ساير پرسش ها با اتاق اين مر كز - در الفور- ( اتاق دين، جوان و پرسمان) ارتباط و سوالات خود را مطرح نماييد.
1. برگرفته از :http://www.porsemanequran.com/node/23181
موفق و موید باشید