با عرض سلام و خسته نباشید.
ببخشید یه سوالی داشتم.گاهی اوقات من کسانی را می بینم که به یک انسان یا گروه خاض مردم توهین می کنند. می خواستم نحوه درست برخورد با اون ها که اگه ممکن باشه موجب دلخوری و ناراحتی نشه رو بدونم.
لطفا نحوه برخورد با این انسان ها رو در صورت توهین به به افراد زیر به ترتیب به من توضیح دهید.
1-کسی که بهش توهین می شه یه کسی باشه که من نمی شناسمش.
2-کسی که بهش توهین می شه یه کسی باشه که من می شناسمش.
3-به یه قوم و یا صنف خاص توهین بشه .
4-به یک مرجع تقلید توهین بشه.
5-به امام یا پیامبر توهین بشه.
ممنون و متشکرم
موفق باشید
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي توهين و اهانت از گناهان كبيره و بزرگ مي باشد و در روايات در مورد آن بسيار مذمت شده است و كسي كه به مومنين توهين مي كند به جنگ خداوند رفته است، از امام صادق (ع) روايت است: «قَالَ نَزَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى مُحَمَّدٍ ص فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَبَّكَ يَقُولُ مَنْ أَهَانَ عَبْدِيَ الْمُؤْمِنَ فَقَدِ اسْتَقْبَلَنِي بِالْمُحَارَبَة.(1) جبرئيل بر پيامبر نازل شد و گفت اي محمد پروردگارت مي فرمايد: هر كس به بنده مومن من اهانت كند با جنگ به استقبال من آمده است.»
پس توهين گناه و منكراست و نهي از منكر واجب؛ در مورد اول و دوم و سوم سوال تان فرقي نمي كند، يعني چه فرد را بشناسي چه نشناسي چه به قوم يا صنف خاصي توهين بشود، گناه انجام شده و ما و شما وظيفه داريم كسي كه اين كار را مي كند، نهي از منكر كنيم و تذكر دهيم كه توهين نكند، يا سعي كنيم موضوع بحث را تغيير دهيم، اگر به هيچ نحوي دست از توهين برنداشت، بايد جلسه را ترك كنيم تا وارد بحث جديدي شوند. و در مورد ارزش اين دفاع از آبروي مومن و جلوگيري از توهين به مومنين در حديث آمده است كه: هركس در مجلسي است كه در آن سگي(توهين كننده تشبيه به سگ شده) در حال تعرض به آبروي برادر غايبش يا برادرانش مي باشد ،و شنونده، گوينده را خفيف و از آبروي برادرش دفاع كند ...خداوند تعالي مي گويد براي او به عدد همه ملائكه بيت المعمور واجب كردم از درجات و قصر ها وباغ ها و بستان ها و درختان هر آنچه بخواهم به اندازه اي كه مخلوقين به آن علم پيدا نكنند.(2)
البته بايد مواظب باشيد كه به توهين كننده، توهين نكنيد، فقط او را از توهين نهي كنيد، چون در صورت توهين مي تواند لجبازي كند و كارتان اثر عكس داشته باشد.
اما در مورد توهين به علماء و اولياء و يا امام و پيامبر عليهم السلام، وظيفه ما سنگين تر است و بايد حساسيت بيشتري داشته باشيم، چون اين اوليائ و ائمه و پيامبر جزء مقدسات هستند و توهين به مقدسات گناهش بزرگ تر است و اهل بيت نيز در برابر توهين به مقدسات از خود عكس العمل متفاوتي نشان مي دادند، در روز فتح مكه، پيامبر(ص) همه قريش و كساني را كه بارها با اسلام جنگيده بودند بخشيد، جز 10 نفر كه فرمود آنها را هرجا پيدا كردند، بكشند«اگرچه ايشان در كعبه گريخته باشند يا دست در حلقه كعبه زده باشند.» از آن 10 نفر، باز حضرت، هشت نفر را با شفاعت اين و آن بخشيد، اما دو نفر كشته شده يكي شاعري بود كه در هجو آن جناب شعر گفته بود و كنيزك او كه اين اشعار را با دف و چنگ مي خواند (3) اين رفتار دوگانه پيامبر(ص) در مواجهه با دو نمونه از توهين به مقدسات است.
در قرآن، آياتي هست كه دو نفر براي داوري به نزد داوود نبي (ع) مي روند و يكي شان مي گويد برادرم 99 گوسفند دارد اما به يك گوسفند من هم طمع دارد (سوره ص، 23 و 24). برخي از احاديث جعلي مي گويد كه اين آيات درباره ماجرايي است كه داوود به همسر يكي از فرماندهانش نظر داشت.
امام علي(ع) فرموده است: اگر كسي كه چنين حرفي را زده پيش من بياورند، بر او دوبار حد شرعي جاري مي كنم، يك به خاطر تهمت جنسي و يك هم به خاطر توهين به يك پيامبر. (4) پس توهين به مقدسات مانند پيامبران و ائمه و بعد از آن ها ودر مرحله پايين تر اولياء خدا و مراجع، گناه بزرگ تري است و بايد حساسيت بيشتري داشته باشيم. لذا در اين موارد ابتدا بايد تذكر محكم بدهيد كه توهين به مقدسات نكنند، يا موضوع بحث را تغيير دهيد، سعي كنيد در اين موارد نظر مثبت بقيه افراد حاضر در مجلس را جلب كنيد، البته مقابله به مثل نكنيد، چون ممكن است اثر عكس داشته باشد و اگر فائده نداشت جلسه را ترك كنيد.
پي نوشت ها:
1. محدث نورى، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت عليهم السلام قم، 1408 ه.ق، ج 2، ص 94 .
2. همان، ج 9، ص 131.
3. رفيع الدين اسحاق بن محمد همداني، سيرت رسول خدا، ويرايش جعفر مدرس صادقي، ص 447 و 448.
4. مترجمان، ترجمه مجمع البيان فى تفسير القرآن، انتشارات فراهانى - تهران، چاپ اول،1360 ش، ج21، ص 92.
موفق و موید باشید
