ابولؤلؤ

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
وي قاتل عمر بود.
ماجراي قتل وي از اين قرار است كه مغيرة بن شعبه، عامل عمر بن خطاب در كوفه، به هنگام بازگشت به مدينه منوره، يكي از اسيران ايراني نژاد به نام فيروز و مكني به ابولؤلؤ را كه فردي كاردان و توانمند بود به همراه خويش به مدينه برد ولي در آن جا به وي ستم مي كرد و براي انجام كارهاي زياد و متحمل كردن وظايف سنگين، وي را تحت فشار قرار مي داد.
فيروز در نزد عمر بن خطاب از ستمگري و زورگويي مغيرة بن شعبه شكايت كرد، ولي عملاً ترتيب اثري داده نشد و مغيره به إعمال روش هاي غير انساني خويش ادامه مي داد. فيروز بار ديگر در نزد عمر بن خطاب مغيره شكايت كرد و عمر به جاي دلجويي و يا پشتيباني از وي، از مغيره حمايت كرد و به فيروز گفت:
با آن همه كارهايي كه از تو برمي آيد، اين مقداري كه مغيره بر تو واجب كرده است چيز زيادي نيست. وانگهي من شنيده ام كه تو مي تواني آسياب بادي بسازي، اگر براي من چنين كاري انجام دهي به تو پاداش نيكو دهم و بگويم كه بر وظيفه ات بكاهند.
فيروز گفت: آري من مي توانم آسياب بادي بسازم و براي تو نيز آسيابي بسازم كه آوازه آن به شرق و غرب عالم برسد!
عمر بن خطاب، به اطرافيان خود گفت: اين غلام ايراني مرا با اين سخنانش تهديد كرده است. به همين لحاظ، عمر بن خطاب از سوي فيروز دلهره داشت و پيشاپيش وصيت كرد و أمر خلافت را بر عهده شش تن از معروف ترين صحابه پيامبر (ص) گذاشت.
سرانجام در بيست و هفتم و يا در بيست و ششم ذي حجه، مورد هجوم فيروز ابولؤلؤ قرار گرفت.
گويند ابولؤلؤ سه ضربه و به روايتي شش ضربه كاري بر عمر وارد ساخت و از مسجد گريخت، چندين نفر در پي او دويدند كه دستگيرش كنند، نتوانستند و سيزده نفر از تعقيب كنندگان، به دست ابولؤلؤ زخمي شده كه شش تن از آنان، جان باختند و سر آخر وي را دستگير كرده و پيش از آن كه اسيرش كنند، خودكشي كرد(1) و به قولي از دست آنان گريخت و به ايران آمد.
به هر حال، عمر بن خطاب بر اثر آن ضربات، وفات يافت. بازماندگان عمر بن خطاب كه از كشته شدن وي به دست يك ايراني بسيار ناراحت و خشمگين بودند، بي مهابا اتباع ايراني مقيم مدينه را مورد تاخت و تاز خويش قرار دادند.
گويند عبيدالله پسر عمر بن خطاب در اين اقدام غير اسلامي و غير انساني، سه تن از ايراني نژاد را صرفاً به جرم رابطه و مراوه پيشين با فيروز ابولؤلؤ، دستگير و بدون اثبات هيچ جرم و گناهي آنان را كشت و اين سه تن عبارت بودند از: هرمزان، جفينه و دختر ابولؤلؤ.(2)
ظاهرا انگيزه اين قتل مسائل مادي بوده ودر اين كه ابولؤلؤ.داراي چه مذهبي بوده؟ آيا مسلمان بوده يا دين ديگري داشته، روشن نيست .
با اتاق اين مركز - در الفور- ( اتاق دين، جوان و پرسمان) ارتباط برقرار وسوالات ديگر خود را مطرح نماييد.
پي نوشت ها :
1. نك: تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 539؛ بحارالانوار علامه مجلسي، ج 13، ص 113 و ج 92، ص 529.
2. باقر شريف قرشي ،حياة الامام الحسن بن علي (ع)، ج 1، ص 226.

موفق و موید باشید