امام صادق علیه السلام: مقدّرات در شب نوزدهم تعیین، در شب بیست و یکم تأیید و در شب بیست و سوم [ماه رمضان] امضا مى ‏شود .

با سلام و احترام.
با توجه به اینکه شب قدر در طول سال یک شب می باشد و امام صادق نیز تاریخ شب قدر را می داند. آیاحدیث منقول فوق جعلی و برای عوام فریبی جهت سوق دادن مردم به سمت خدا با نیرنگ نیست؟

با سپاس

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در اين باره اولا بايد گفت: بر خلاف تصور پرسشگر محترم حديث ياد شده براي تشويق به آن معنا كه در پرسش آمده نيست.
چون امام صادق(ع) داراي مقام عصمت است و انسان معصوم از اين گونه تشويق هاي خلاف واقع و عوام فريبانه منزه است؛ اصولا ما معتقد به عصمت امام هستيم تا چنين خلاف هايي از او سر نزند. زيرا هدايت مردم بر عهدة امام است و اگر امام معصوم نباشد و احتمال چنين اشتباهاتي در او برود، لازم مي آيد كه به امام ديگر نياز باشد تا جلوي اشتباهات امام اول را بگيرد و اگر سلسله نيازها به امام معصوم ختم نشود، تسلسل لازم مي آيد و از آن جا كه تسلسل باطل است، امام بايد داراي صفت عصمت باشد.(1)
ثانيا: اگر دقت شود امام صادق(ع) در صدد بيان پخش بودن شب قدر در ميان سه شب و نفي يكي بودن آن نيست. بلكه در صدد اين است كه هر كدام از اين سه شب شب هاي مهم و با ارزشي هستند و آثار و بركات خاص خود را دارند كه فرصت خوبي براي دعا و گفتگوي انسان با خداوند است، اما اين ربطي به شب قدر بودن آن ها ندارد و تنها يكي از اين سه شب شب قدر است. البته معين نشدن شب قدر دلايل خاص خود را دارد مثلا برخي گفته اند اين امر به منظور تعظيم آن بوده است. (2)
هم چنين مشخص نبودن اين شب به طور كامل مي‏تواند رحمت و لطف ديگري از خداوند باشد كه انسان بتواند در سه شب با خداوند ارتباط برقرار كرده و راز و نياز كند و از درياي رحمت الهي هر چه بيشتر بهره‏مند باشد يا اگر در يك شب نتوانست رابطه حقيقي را برقرار كند، مأيوس نباشد و در شب‏هاي بعد جبران نمايد، و يا اين كه در شب‏هاي اوّل، مقدمات ارتباط واقعي و حقيقي را با خداوند برقرار كرده و در شب آخر متصل به درياي با عظمت و بيكران و فيض الهي شود. در هر حال از هر طرف كه نگاه كنيم، اين امر جز رحمت و لطف خداوند نيست.
بسياري معتقدند مخفي بودن شب قدر ميان شب‌هاي سال يا در ميان شب‌هاي ماه مبارك رمضان‌براي اين است كه مردم به همه اين شب‌ها اهميت دهند، همان‌گونه كه خداوند رضاي خود را در ميان انواع‌ طاعات پنهان كرده، تا مردم به همه طاعات روي آورند و غضبش را ميان معاصي پنهان كرده، تا از همه ‌بپرهيزند. دوستانش را ميان مردم مخفي كرده، تا همه را احترام كنند.
چه اين كه اجابت را ميان دعاها پنهان كرده، تا به‌همه دعاها روي آورند. اسم اعظم را ميان اسم‌هايش مخفي ساخته تا همه را بزرگ دارند و وقت مرگ را مخفي‌ساخته، تا در همه حال آماده باشند.(3)
پي‌نوشت‌ها:
1. ر،ك: محمد سيعدي مهر، آموزش كلام اسلامي، نشر طه، قم 1383ش، ج 2، ص 144.
2. علامه طبا طبايي، تفسير الميزان، نشر جامعه مدرسين، قم، ج 20، ص 769.
3. ناصر مكارم، تفسير نمونه، نشر دار الكتب الاسلاميه تهران، بي تا، ج 27، ص 190.
موفق و موید باشید