اهل سنت

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در ابتدا بايد اشاره شود كه ما غالب سني ها را مسلمان مي دانيم. زيرا با توجه به جعل ها و تحريف ها و تبليغات گسترده و ... بسياري در جهل (قصوري يا تقصيري) هستندو مؤمن نبودن شان به امامت اهل بيت از روي آگاهي و عناد و انكار نيست و خداوند در قيامت بر اساس قصور و تقصيرشان با آنان حساب كشي كرده و چه بسا پس از تحمل عذاب برخي كوتاهي هايشان اهل بهشت گردند؛ چنان كه در مورد غير مسلمانان قاصر نيز همين را مي گوييم.
البته ما آن دسته از سني ها را كه بر امامت اهل بيت آگاه شده، آيات و روايت كافي بر اين موضوع را شنيده و فهميده، حقيقت براي شان روشن شده، ولي به هر دليل در دل هاي خود بر انكار و استكبار بوده و حاضر به پذيرش حكم خدا و رسول نيستند، به حكم قرآن كافر و جهنمي مي دانيم، زيرا اينان با افرادي كه زمان رسول خدا حاضر نشدند تسليم وي باشند و مورد عذاب قهر خدا در دنيا و آخرت واقع شدند، تفاوت ندارند.
اما توده اهل سنت از نظر ما جاهل قاصر يا مقصرند. ولي كافر و جاويد در جهنم نيستند. از اين رو اگر به دستورات قرآن و پيامبر تا آن حد كه علم دارند، عمل كرده باشند، مأجور بوده و به ثواب و پاداش اعمال صالح شان مي رسند. فقط آنان كه حق را دريافته و از پذيرش آن استكبار ورزيده اند،كافر و جهنمي مي دانيم.
در باره اين دسته از اهل سنت در روايات به روشني سخن گفته شده كه به چند نمونه از آن اشاره مي‌گردد:
امام باقر (ع) فرمود:
افضل البقاع ما بين الركن و المقام، ولو ان رجلا عمر ما عمر نوح، يصوم النهار و يقوم الليل في ذلك المكان، ثم لقي الله بغير ولا يتنالم ينفعه ذلك شيا؛ (1)
اگر كسي به اندازه عمر نوح عمر كند و در بهترين محل كه بين ركن و مقام است، روزها روزه و شب‌ها مشغول عبادت باشد، اما بدون ولايت ما اهل بيت از دنيا برود، آن عبادت‌ها براي او هيچ نفعي ندارد.
در روايت ديگر آمده:
لو ان رجلا قام ليله و صام نهاره، و تصدق لجميع ماله و حج جميع دهره، و لم يعرف ولايه ولي الله فيواليه، ما كان له علي الله حق في ثوابه و لا كان من اهل الايمان؛ (2) اگر كسي شب‌ها به نماز و عبادت بپردازد و روزها روزه باشد، همه اموال خود را صدقه دهد و هر سال حج به جا آورد، اما ولايت ولي الله را نشناسد و نپذيرد و هيچ گونه حقي بر خداوند در گرفتن پاداش عمل خود ندارد و اهل ايمان محسوب نمي‌شود.
امام صادق (ع) فرمود:
فوالله لو ان رجلا عبدالله عمرا ما بين الركن و المقام ثم مات و لم ياتي بويتنا لاكبه الله في النار علي وجهه؛ (3) سوگند به خدا !اگر كسي تمام عمر، خدا را بين ركن و مقام عبادت كند، پس از دنيا برود، در حالي كه ولايت ما را به همراه نداشته باشد، خداوند او را با صورتش در آتش مي‌اندازد.
بر اساس اين گونه روايات تكليف منكران ولايت معلوم است، ولي در اين ميان حساب افراد غير معاند و قاصر با ساير منكران متفاوت است.
پي‌نوشت‌ها:
1. حر عاملي، وسايل الشيعه، نشر دار التراث العربي، بيروت، 1391 ق، ج 1، ص 93، حديث 12.
2. كليني، الكافي، انتشارات دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1388 ق، ج 2، ص 19، حديث 5.
3. طبرسي، مجمع البيان، نشر دار المعرفه، بيروت 1406 ق. ج 7-8، ص 39.

موفق و موید باشید