با سللا. میخوام بدونم اگه دو نفر با هم صحبتهایی کردن که جنبه درد دل داشته (البته در مورد چندین نفر که یک نفرشون هم من بودم) به من منتقل بشه همراه با کمی عصبانیت از نفر اول آیا برای من غیبت محسوب میشه؟ دوم اینکه مادر من از دختر بزرگش خیلی حمایت میکنه با اینکه تمام مشکلاتشون از اشتباهات خودشونه و این برای بقیه بچه ها حساسیت ایجاد کرده اگه در مورد این موضوع ما بچه ها با هم صحبت کنیم البته همراه با کمی گلایه غیبت محسوب میشه یا نه؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از روايات بر مي آيد كه غيبت سه ركن دارد:
1 - نخست اين كه سخني پشت سر كسي گفته شود.
2- ذكر عيوب پنهان باشد.
3- اگر غيبت شونده آن را بشنود، ناراحت شود. (1)
بر اساس آن چه گذشت:
درد و دل هاي افراد با يكديگر اگر ملاك هاي بالا را ندارد، غيبت نبوده و اشكال ندارد و اگر ملاك هاي بالا را دارا باشد، غيبت بوده كه بايد ترك نمايند. چون هر درد دلي جايز نيست.
خواهر گرامي؛
درد دل كردن غير از غيبت كردن است. در مواردي كه براي حل اختلافات خانواده لازم است مي توانيد با جملاتي كه لحن گفتار در آنها نوعي اطمينان بخشي را به مخاطب الغاء كند، اشتباه اطرافيان را به آنها را متذكر شويد و از ايشان بخواهيد به حقوق ديگران احترام بگذارند. بنابراين صحبت كردن شما درباره حمايت مادر از خواهر بزرگتان غيبت است و بايد ترك شود.
البته در مواردي كه انسان به عنوان مشاور مورد مراجعه قرار مي گيرد و درد و دل ها جنبه مشاوره پيدا مي كند و پيدا كردن راه حل چاره و ارائه راه حل، جز با طرح برخي مسائل كه جنبه غيبت دارند ممكن نيست، طرح اين مسائل اشكالي ندارد.(با شرايط خاص خودش) البته به شرطي كه شما بتوانيد به عنوان مشاور كمكي بنماييد.
حتي صورتي هم كه انسان مورد مشورت قرار مي گيرد؛ مي تواند از طرف مقابل خود محترمانه بخواهد از غيبت كردن خودداري كند.
براي دريافت جزييات و شرايط مي توانيد با مشاوره تلفني مركز به شماره (09640) تماس بگيريد.
پي نوشت :
1. مكارم شيرازي، ناصر، اخلاق در قران، مدرسه علي بن ابي طالب، دوم، 1382 ه ش، ج3، ص108 .
موفق و موید باشید






