قانون حجاب در زمان حکومت پیامبر و امام علی چگونه بوده؟ آیا در حکومت ایشان حجاب برای اهل سایر ادیان هم اجباری بوده؟ آیا با موارد بی حجابی برخورد قهری وجود داشته؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در عصر حكومت پيامبر (ص) و امام علي(ع) حدود و احكام الهي در جامعه رعايت ميشد. مسائلي كه جزو محرمات و منكرات به حساب ميآمد، از آنها جلوگيري به عمل ميآمد. رعايت حجاب و پوشش اسلامي، از سنتهاي ديني است كه امام علي(ع) بر زنده نگه داشتن سنتها تأكيد دارد. ميفرمايد:
«ليس على الامام إلاّ ما حُمّلَ من أمر ربّه... والاحياء للسنّة؛(1) بر امام نيست جز آن چه از امر پروردگار به عهده او واگذار شده است... و زنده كردن سنتها».
در جاي ديگر، يكي از وظايف مهم حاكم و رهبر را امر به معروف و نهي از منكر و اقامه حدود الهي ميشمارد:
«لابدّ للأمّة من إمام... فيأمرهم وينهاهم ويقيم فيهم الحدود».(2)
روشن است كه بي حجابي، از منكرات اسلام است كه بايد از آن نهي شود و علي(ع) كه اين وظيفه را براي حاكم معين ميكند، اولين فردي است به آن عمل ميكند.
در عصر پيامبر (ص) و امام علي(ع) رعايت پوشش و حجاب مورد توجه تودة مَردم(اعم از مسلمان و غير مسلمان) بود و مانند اين عصر بي حجابي و بدحجابي رايج نبود. بنابر اين به نظر ميرسد در باره رعايت حجاب و پوشش اسلامي، در آن عصر مشكلي كه امروزه وجود دارد، وجود نداشت.واقليت هاي ديني نيز موظف بودند كه حجاب را رعايت نمايند. چون جحاب امر فردي و خصوصي مانند نماز و روزه نيست. بلكه امري اجتماعي است كه رعايت نكردن آن به عفت عمومي جامعه لطمه وارد مي كند ودر چنين احكامي غير مسلمانان بايد آن را رعايت نمايند.
ضرورت پوشش اسلامي و اجبار به حجاب در عصر ما گرچه عواقب و پيامدهاي سويي در پي دارد. ولي آزاد گذاشتن بانوان در پوشش كه غالباً به صورت استفاده ابزاري در مي آيد، عوارض و مفاسد بيشتري در پي خواهد داشت و زمينه فساد و فحشا در جامعه گسترش مييابد.
بنابراين با تمام عوارضي كه اجبار حجاب ممكن است به دنبال داشته باشد، چون رعايت حجاب و حفظ عفت عمومي جامعه حكم قطعي اسلامي است و قرآن به صراحت آن را بيان ميكند، همچنين مفاسدي در پي بي حجابي به وجود مي آيد، منطق و عقل حكم ميكند كه بايد با بي حجابي به صورت مناسب و مدبرانه و عاقلانه برخورد شود.
پينوشتها:
1. نهج البلاغه، خطبه 105.
2. بحار الانوار، ج 93، ص 41.
موفق و موید باشید






