شرعی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
قرآن نعمت هاي بهشت را براي ترغيب انسان ها به عمل تشريح كرده و بهشت هم متعلق به همه مردان و زنان صالح است. خدا در پاداش دادن هيچ تفاوتي بين زن و مرد قرار نداده است. آنچه در وصف همسران بهشتي در آيات قرآن آمده،تنها بخشي از نعمت هاي بهشتي است، گرچه حتي همين مورد اختصاص به مردان ندارد.
طبق آموزه‌هاي وحياني در بهشت هر كدام از مرد و زن از نعمت و لذات مناسب خود از جمله همسران پاكيزه برخوردارند و اين موهبت اختصاص به مردان ندارد، مثلاً قرآن كريم فرمود:
و لهم فيها ازواج مطهره(1) براي بهشتيان در آن جا همسراني پاك و پاكيزه است.
ضمير «هم» در آيه به همه بهشتيان اعم از زن و مرد برمي‌گردد، نه فقط به مردان بهشتي.
ازواج جمع زوج به معناي همسر است ،نه زوجه به معناي زن. در آيه ديگر هم مي‌فرمايد:
و زوجناهم بحورعين(2) آنها را با همسراني درشت و زيبا چشم تزويج گردانيم.
در اين آيه هم ضمير به همه بهشتيان برمي‌گردد. «حورعين» وصف زيبايي همسران بهشتي اعم از زن و مرد است، زيرا واژه «حور» جمع احور (مرد سياه چشم) و جمع حوراء (زن سياه چشم) است. واژه «عين» جمع اعين (مرد درشت چشم) و جمع عيناء (زن درشت چشم) است.(3) پس داشتن همسر در بهشت براي مرد و زن مطرح است.
بنا بر اين تا اينجا وعده همسران پاك و زيبا چشم بود هم براي زناني كه بهشتي مي شوند و هم براي مرداني كه بهشتي مي شوند.
2. اما چرا بيشتر به توصيف زنان بهشتي پرداخته؟
شايد يكي از علت هايش اين باشد كه معمولا زنان دنبال زيباي جسمي مردان نيستند. بلكه بيشتر مردانگي و قدرتمندي آنان را مي خواهند از اين رو بيشتر از اين به توصيف مردان بهشتي نپرداخته است و اينها در روايات آمده است از جمله در روايات راجع به مردان بهشتي فرموده:
إن أهل الجنة جرد مرد مكحلين، مكللين ، مطوقين ، مسورين مختمين ، ناعمين ، محبورين، مكرمين، يعطى أحدهم قوة مائة رجل في الطعام والشراب والشهوة والجماع ، قوة غذائه قوة مائة رجل في الطعام والشراب ويجد لذة غدائه مقدار أربعين سنة ، ولذة عشائه مقدار أربعين سنة ، قد ألبس الله وجوههم النور وأجسادهم الحرير بيض الألوان ، صفر الحلي، خضر الثياب(4)
مردان بهشت جواناني هستند كه بدنشان موي زايد ندارد و سرمه كشيده اند و تاج بر سر دارند و طوق هاي زينتي بر گردن و دست بندها بر دست و انگشتر هاي زيبا بر انگشت و چهره اي شاداب و مسرور و با كرامت دارند و هر كدام قوه خوراك و نوشيدن و جماع ده نفر را دارد و چهره اشان نراني است و بر اندامشان لباس هاي حرير سفيد و زيرهاي طلايي و پوشش هاي سبز است.
اما زيبايي زنان بهشتي را هم در قرآن توصيف نكرده و اجمالا زيبايي آنها در همان توصيف به "حور عين" آمد و ذكر شد. ولي در زن چند چيز مطلوب جامعه و افراد است كه قرآن روي آنها مانور داده است:
الف. پوشيده بودن زن، زن به مثابه گوهري درخشان مي ماند كه زيبايي و جلاي اين گوهر در آن است كه پوشيده باشد و با بهاي فراوان ديده شود و اين زيبايي و درخشاني در سفره عام گذاشته نشود و قرآن روي اين ويژگي تاكيد مي كند:
حور مقصورات في الخيام(5)
حوريانى كه در خيمه‏هاى بهشتى مستورند!
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ(6)
گويى از (لطافت و سفيدى) همچون تخم‏ مرغهايى هستند كه (در زير بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انسانى هرگز آن را لمس نكرده است)!
ب. زني مطلوب است كه فقط دلبسته شوهر باشد و به هيچ مرد ديگري دل نبسته و نبندد و اين ويژگي هم در زنان بهشتي تاكيد شده است:
َو عِِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْف عينٌ‏(7)
و نزد آنها همسرانى زيبا چشم است كه جز به شوهران خود عشق نمى‏ورزند.
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ(8)
هيچ انس و جنّ پيش از ايشان با آنها تماس نگرفته (و دوشيزه‏اند)!
ج. معمولا زناني كه يك بار ازدواج كرده و شوهر مرده يا طلاق گفته باشند، به دلايل مختلف كمتر از دوشيزگان مورد توجه اند و قرآن بر اين نكته تاكيد مي كند كه:
فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً(9)
و همه را دوشيزه قرار داديم‏.
براي زنان اهميت چنداني ندارد كه مردشان قبل از آنها با زن ديگري ازدواج نكرده باشد يا بسياري از آنان وجود همسري ديگر را ناپسند نمي دانند از اين رو اين ويژگي ها براي مردان بهشت ياد نشده است.
بنا بر اين در قرآن هم شوهران بهشتي توصيف شده اند و هم زنان بهشتي و در هر دو به ويژگي هايي كه از نظر جنس مخالف اهميت دارد اشاره شده است.
البته قرآن در بيان اين مسائل حيا را تا حد لازم رعايت كرده و لذا با توجه به روحيه زنان كمتر به توصيف مردان بهشتي پرداخته است.
3. اگر در قران حور العين بيشتر به عنوان همسران بهشتي بيشتر مورد توجه واقع گرديده ولي شوهران بهشتي كمتر معرفي شده اند ، نه از آن روست كه خدا براي ترغيب زنان اهميتي قائل نبوده ونه بدان جهت است كه بهشت مردانه است و نه جهات غلط ديگري كه ممكن است به ذهن آيد، بلكه اين، ريشه در روحيات زن و مرد دارد.
روحيه زن اين است كه مطلوب و شكار باشد بر عكس روحيه مرد كه بر طالب بودن و شكارچي بودن است. زن مي خواهدزيبا و مهوش و ماهپاره باشد تا ناز كند و عشوه بفروشد تا براي تصاحب او مسابقه بگذارند و نبرد كنند و زحمت بكشند و بها بدهند ؛بر عكس مرد كه مي خواهد تصاحب كند و بها بدهد و عشوه بخرد. معمولا خريدار را توصيف نمي كنند. بلكه جواهر پنهان و مطلوب و قيمتي را معرفي مي كنند و توصيف مي نمايند تا خواهندگان براي تصاحبش مسابقه بگذارند و مجاهده كنند و...؛و چون زن مطلوب و خواستني است و برايش مسابقه داده مي شود، معرفي مي گردد. مرد جسم و زيبايي و لطافت و رعنايي زن را طالب است و زن وجود مرد و سايه او و تسلطش را مي خواهد از اين رو زنان غالبا دنبال قد و قامت مردان نيستند. البته مردان بهشتي در كمال زيبايي و تناسب هستند و زن بهشتي مردش را به هر صورتي بخواهد مي يابد. ولي اصولا اين مسائل در خواست زن زياد لحاظ نمي شود.
بنا بر اين همچنان كه مردان بهشتي از حوريان بهشتي و مصاحبت با آنها لذت مي برند، زنان بهشتي هم كه همان حوريان و برتر از حوريان هستند، به مردان بهشتي عشوه مي فروشند و آنها را به وصال خويش مي خوانند واز زناشويي و تصاحب مردان بهشتي لذت مي برند .
زنان صالح كه مشرف به ورود به بهشت مي شوند، از حوريان بهشتي برتر بوده و همسر مردان صالح بهشتي مي شوند.
براي زنان بهشتي نيز هر چه بخواهند هست و در بهشت زن و مرد طهارت طلبند و پليدي و ناپاكي نمي طلبند و از اين رو زنان طاهر بهشتي اصلا طالب مردان متعدد نيستند. بلكه همان مرد خود را در هر چهره و به هر هيئت كه بخواهند، مي يابند و از مصاحبت با او لذت مي برند.
پي نوشت ها:
1. بقره(2) آيه 25.
2. دخان(44) آيه 54.
3. ناصر مكارم، پيام قرآن،اول، تهران ، دارالكتب الاسلاميه،1377 ش ، ج6، ص 261.
4. مفيد، اختصاص، بيروت، اعلمي، 1402ق، ص358.
5. رحمن(55)آيه72.
6. صافات(37)آيه49.
7. همان،آيه48.
8. رحمن(55)آيه74.
9. واقعه(56)آيه36.

موفق و موید باشید