حروف ابجد

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواهر گرامي!
خداوند انسان را عاقل آفريد تا با كمك عقل بتواند از گمراهي و ظلمت نجات پيدا كند. عقل در تمام ابعاد زندگي، چون چراغ هدايتي است كه نور افشاني كرده و جهالت را از بين مي‌برد. عقل، آن اندازه اهميت دارد كه در شرع، يكي از منابع استنباط احكام به شمار آمده است و رابطه نزديكي با شرع و دين دارد.
انسان عاقل بايد در هنگام تصميم بر انجام هر كاري، ابتدا عقل خود را حاكم كرده و از آن نظر بخواهد؛ مثلاً براي ازدواج، عقل مي‌گويد: فردي را براي همسري برگزين كه داراي اصالت خانوادگي بوده و از اخلاق و ايمان برخوردار باشد. فهم اين موضوع، همگاني است. كيست كه نداند؟!
عامل ديگري كه همسو با عقل است، مشورت است. اين عامل مي‌تواند تأثير بسياري در رفع اضطراب و شك بگذارد. قرآن مي‌فرمايد: «شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلين‏»؛ «در كارها با آنان مشورت كن و چون تصميم گرفتى، بر خدا توكل كن؛ زيرا خدا توكل كنندگان را دوست دارد». (1)
لذا اين امور از نظر شرع اعتباري ندارند و انسان بايد زندگي خود را بر اساس تعقل و مشورت پايه گذاري كند و از اين گونه امور خيالي و استحساني پرهيز نمايد.
پي نوشت ها:
1. سوره آل عمران (3) آيه 159.
موفق و موید باشید