با عرض سلام؛ من قصد دارم در علم بیوشیمی وارد شوم انشاء الله تا برای کشورم خدمت کنم؛ اما همه میگویند که علم به دین بهتر است؛ این یعنی چه که علم به دین بهتر است؛ آیا یافتن علم مثلا در رشته بیوشیمی کاذب است و مورد قبول خداوند واقع نمیشود؟ من قصد دارم تا با یاری خداوند متعال از طریق این علم معرفت بیشتری نسبت به خداوند پیدا کنم و برای کشورم فردی مفید باشم؛ لطفا مرا راهنمایی فرمائیدو بفرمائید که علم بیوشیمی را ادامه دهم یا از همین فردا در علم به دین(حوزه یا...) شتاب کنم؛ با تشکر از شما
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
دوست بزرگوار به چند نكته توجه فرمائيد:
1. در مورد فضيلت كسب علم آنگونه كه در روايات بيان شده است منحصر در علوم ديني به معناي خاص خود نمي باشد. بلكه اساسا هر علمي كه ثمره آن مطابق موازين الهي خدمت و نفعي براي دنيا و يا آخرت مردم و خود انسان داشته باشد، يادگيري آن توصيه شده و كسب آن مورد رضايت خداوند بوده و در صورتي كه با نيتي الهي انجام شود عبادت نيز خواهد بود ،مثلا علم پزشكي (براي تشخيص و درمان بيماريهاو ... ) علم نجوم (براي شناخت اوقات و ايام و ...) علم فيزيك و رياضيات و... پيامبر عظيم الشان اسلام فرمودند:« اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّينِ فَإِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ »؛«در طلب علم باشيد ولو اينكه آن علم در كشور چين(كنايه از نقاط خيلي دور دست) باشد ... »(1) پر واضح است زماني كه پيامبر اسلام مسلمانان را به طلب علم در كشور هاي دور دست تشويق مي نمودند منظور ايشان صرفا علم دين نبود چون منبع علم دين خود حضرت بودند و تاكيد ايشان براي فراگيري همه فنون و مهارتها و علم هاي مورد نياز جامعه مي باشد، لذا قطعا فراگيري و تحصيل در رشته علم بيوشيمي نيز زماني كه با همان انگيزه الهي دنبال شود مورد رضايت خداوند بوده و كاذب نخواهند بود. خصوصا با ثمرات فراواني كه در اين علم بين رشته اي وجود دارد كه مي تواند يافته هاي علم شيمي را در خدمت زيست شناسي مولكولي و در نهايت براي پيشبرد اهداف پزشكي و تامين پروتز ها و ساختارهاي جايگزين و ترميم اعضاء بدن و ... به دنبال داشته باشد. به بيان ساده تر وقتي با انگيزه اي الهي و هدفي مقدس به كسب علوم روز هم بپردازيد همه اين علوم در چاچوب دين محسوب مي شوند ولو اين كه به اصطلاح خاص به آنها علوم ديني هم گفته نشود.
2. اما در عين حال كه كسب همه علوم از فضيلت خود برخوردار مي باشد. ولي از اين نكته نبايد غافل شد كه متناسب با هدف گيري و جهت گيري و ثمراتي كه هر علم در سرنوشت دنيوي و اخروي افراد به دنبال دارد برخي علوم برتري و فضيلت ويژه اي مي يابند، بنابراين نمي توان همه علوم را يكسان ارزش گزاري نمود، مثلا اگر هدف انسان خدمتگزاري به مردم و مفيد بودن براي كشورش باشد برخي از علوم بر ديگر علوم برتري مي يابند و اگر هدف هدايت افراد به سوي معنويت و يا شناخت بهتر خداوند و عالم هستي باشد تسلط و شناخت علوم ديني و آشنائي با معارف ديني جايگاه و فضيلت خاص خود را به عنوان يكي از كاملترين علوم نشان مي دهد، امام صادق (ع) در اين زمينه مي فرمايند:« الْكَمَالُ كُلُّ الْكَمَالِ التَّفَقُّهُ فِي الدِّينِ وَ الصَّبْرُ عَلَى النَّائِبَةِ وَ تَقْدِيرُ الْمَعِيشَةِ »؛«بالاترين كمالات در سه چيز است، تفقه در دين (آشنائي عميق با علوم ديني) و صبر و شكيبائي بر ناملايمات زندگي و تلاش براي سامان دادن وضعيت اقتصادي و معيشتي زندگي » (2) بر اين اساس كسب علوم ديني در بين ساير علوم با توجه به تاثير بيشتري كه آشنائي با اين علوم در سرنوشت افراد به دنبال دارد و خصوصا با توجه به نياز ضروري به حضور افراد توانمند در اين زمينه بيشتر خود نمائي مي كند.
3.البته بايد توجه داشت كه كسب علوم ديني اقتضائات و لوازم خاص خود را دارد ،كه جهت تصميم گيري راحت تر به برخي از اين نكات محضر شما اشاره مي نمائيم، علاقه به معارف ديني و كسب علم و هدايت ديگران در جهت آشنائي هر چه بيشتر با معارف دين اولين ضرورت حضور در عرصه علوم ديني و حوزوي است،يعني انسان علاوه بر دغدغه كسب علم وهدايت يافتن خود لازم است دغدغه هدايت و آشناسازي ديگر افراد جامعه را نيز داشته باشد؛ ثانيا: به جهت رويكرد علوم ديني و دعوت الهي كه در تبليغ دين نهفته است جهت گيري زندگي شخصي انسان نيز لازم است بر همين اساس شكل گيرد و فردي كه پا در چنين عرصه اي مي گذارد به جهت اين كه مخاطب اصلي او عموم مردم جامعه مي باشند لازم است جهت موفق بودن در عرصه تبليغ ديني، به گونه اي زندگي نمايد كه رفتار او مانع پذيرش سخنان او در جامعه نباشد، و ثالثا : در اين مسير خود را براي برخي از محدوديتهائي كه در ابتدا بيشتر جنبه اقتصادي دارد و در ادامه بيشتر جنبه ملاحضات اجتماعي و مراعات نمودن سطح زندگي شخصي و شئونات طلبي مي باشد آماده نمايد، اگر چه خداوند روزي كساني كه در مسير كسب علم قدم بر مي دارند را تضمين نموده است. ولي به هر حال كسي كه قدم در اين راه مي گذارد لازم است آمادگي لازم براي هرگونه از خودگذشتگي و ايثار را در راهي كه افتخار خدمت در زير پرچم حضرت ولي عصر(عج) مي باشد را نيز داشته باشد.«وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يجَْعَل لَّهُ مخَْرَجًا وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يحَْتَسِبُ وَ مَن يَتَوَكلَْ عَلىَ اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ »؛« و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مىكند، و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مىدهد و هر كس بر خدا توكّل كند، كفايت امرش را مىكند»(3)، اگر در خود توانمندي قدم گذاشتن در اين مسير الهي را احساس مي كنيد، به خود ترديد راه ندهيد خصوصا اينكه افراد توانمند ديگري براي پيشبرد ساير علوم در بين جوانان كشور اسلاميمان وجود دارند .به هر حال براي شما آرزوي بهترين سرنوشتها را مي نمائيم
پي نوشت ها:
1. علامه مجلسي، بحارالأنوار، الوفاء بيروت، 1404ق، ج1، ص 180.
2. ثقه الاسلام كليني، كافي، دارالكتب الاسلاميه 1365ش، ج1، ص 32.
3. طلاق(65)آيه 2و 3.
موفق و موید باشید
