حدیث

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
محبت همان علاقه و ارادت قلبي است كه انسان به موجودي پيدا مي كند، نوعي دل بستگي خاص كه به عشق مي انجامد.
محبت و عشق به طور معمول ميان انسان ها رايج است و اين آدميان هستند كه محبت ميان شان تجلي پيدا مي كند.
و اما گاهي محبت و عشق به ديگري، وجهه معنوي و هدايتي به خود مي گيرد و طالب هدايت، واله و شيداي كسي مي شود كه دلش از اسرار حق مشحون است.
در اين ميان و در صحنه عرفان واقعي و عشق حقيقي،اولياي حق شاخص محبت و عشق و مركز توجه عاشقان راه سعادت مي شوند.
عشق به مولاي متقيان(ع) و سر و دل سپردن به او، عشق به همه خوبي ها است. زيرا چنين محبتي تضمين كننده سلامتي انسان و موجب رسيدن به مقصد متعالي است. انسان از امام خود مي خواهد كه در تاريكي هاي مسير زندگي به دادش برسد و در طرف مقابل مي بينيم كه امام نيز در پاسخ به اين ندا با مشعل هدايت به داد اين طالب عاشق مي رسد واو را تا مقصد سعادت همراهي مي كند.
فايده دوست داشتن مولاي متقيان در روايات:
اين سخن پيامبر گرامي اسلام است در فايده محبت و علاقه به امير مومنان(ع) است كه فرمود:"لِأَخِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَضَائِلُ لَا تُحْصَى كَثْرَةً فَمَنْ ذَكَرَ فَضِيلَةً مِنْ فَضَائِلِهِ مُقِرّاً بِهَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ مَنْ كَتَبَ فَضِيلَةً مِنْ فَضَائِلِهِ لَمْ تَزَلِ الْمَلَائِكَةُ تَسْتَغْفِرُ لَهُ مَا بَقِيَ لِذَلِكَ الْكِتَابَةِ رَسْمٌ وَ مَنِ اسْتَمَعَ إِلَى فَضِيلَةٍ مِنْ فَضَائِلِهِ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ الَّتِي اكْتَسَبَهَا بِالسَّمَاعِ وَ مَنْ نَظَرَ إِلَى فَضِيلَةٍ مِنْ فَضَائِلِهِ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ الَّتِي اكْتَسَبَهَا بِالنَّظَرِ‏ (1)
يعني:براي برادرم علي بن ابي طالب فضيلت هايي است كه از كثرت و زيادي قابل شمارش نيست پس كسي كه از فضايلش بگويد در حالي كه اقرار به آن دارد(يعني اين كه در دل باور دارد)خداي متعال گناهان قبل و بعدش را مي بخشد و كسي كه فضيلتي از فضايل علي(ع) را بنويسد تا آن خط باقي است. ملايكه براي نويسنده اش پيوسته استغفار مي طلبند و كسي كه به فضيلتي از فضايل او گوش دهد گناهاني كه به دليل گوش دادن مرتكب شده، بخشيده مي شود و كسي كه به فضيلتي از فضايل او بنگرد گناهاني كه از راه چشم انجام داده بخشيده مي شود.
از اين حديث مي شود فهميد كه علاقه و محبت به مولاي متقيان نبايد فقط علاقه زباني باشد و اين علاقه بايد در تمام امور زندگي بشر جلوه كند. با اين توضيح كه همه انسان هاي غير معصوم نيازمند هدايت اند و براي هدايت خود به چراغ راه و الگوهاي نوراني احتياج دارند، در اين بين انسان هايي مي بايست الگوي ايشان باشند كه داراي ملكه عصمت بوده و هيچ گناهي از ايشان سر نزند كه به لطف خداي متعال چهارده نور پاك آفريده شدند تا همه انسان ها با شناخت محبت و عشق به ايشان، آنان را رهبر و الگوي زندگي خود بدانند و از اين راه سعادت دنيا و آخرت خود را تضمين كنند.
رسول گرامي اسلام(ص)فرمود:
"لَوِ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ لَمَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النَّارَ"(2)
يعني اين كه: اگر همه مردم بر دوستي علي(ع) اتفاق مي كردند خداي متعال هرگز آتش (جهنم) را خلق نمي كرد.
عبد الله بن مسعود روايت كرد كه شنيده است رسول خدا (ص)فرمود "مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ آمَنَ بِي وَ بِمَا جِئْتُ بِهِ وَ هُوَ يُبْغِضُ عَلِيّاً فَهُوَ كَاذِبٌ لَيْسَ بِمُؤْمِنٍ‏(3)
يعني اين كه: اگر كسي خيال مي كند كه به من و به آنچه كه بر من آمده است (قرآن و شريعت)ايمان آورده است در حالي كه نسبت به مولاي متقيان بغض و كينه دارد چنين شخصي مومن نخواهد بود.
پس معلوم است، دوستي مولاي متقيان، طالبان حق را از مسير ناحق جدا مي كند و بيان كرديم علاوه بر اين كه دوستي مولا در دل هاي شيعيان امري فطري است، ولي مهم تر گوش سپردن به سفارش هاي امير مومنان است كه يك مسلمان مومن در پيشگاه الهي چه وظيفه اي دارد كه بايد به آن عمل كند. و خوش بختانه كلمات مولاي متقيان در قالب روايت و نيز كتاب نهج البلاغه در دسترس همگان قرار دارد.
امام حسن(ع) از پدرش مولاي متقيان(ع) نقل مي كند كه در مورد كلام خداي متعال در اين آيه شريفه
"وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ "(4) يعني: سابقون، سابقون اند، آنان مقربان اند، فرمود:
من با سابقه ‏ترين سابقه ‏داران به سوى خداوند و پيامبرش، و نزديك ترين مقرّبان به درگاه خدا و رسولش هستم.(5)
و كسي كه در ايمان از سابقان و مقربان درگاه الهي است بهترين الگوي هدايت و نيز بهترين مصداق براي محبت و عشق نيز خواهد بود.
تفسير بزرگان از محبت و علاقه به امير مومنان(ع):
بزرگان در تبيين محبت به مولاي متقيان نوشته اند:
محبت امير المؤمنين (ع) فرع محبت نبى است (ص) و تصديق او به هر چه از جانب حق تعالى به وى آمده، و محبت نبى و تصديق او فرع محبت و معرفت الهى است و وحدانيت او و عمل به اوامر او كردن و اجتناب از نواهى او نمودن و فرا گرفتن كتاب اللَّه و سنت رسول اللَّه به طور كامل و لايق(6)
و در يك كلمه شيعه خالص حضرت بودن، گوش و عمل كردن به احاديث مولا، خواندن نهج البلاغه و تاثير گرفتن از سخنان حق حضرت و...
اكنون معناي محبت مولاي متقيان معلوم شد كه اگر كسي حضرت را در دل دوست بدارد و از حضرت در گفتار و رفتار پيروي كند، سعادت دنيا و آخرت را نصيب خود خواهد كرد.
پي نوشت ها:
1. ديلمي شيخ حسن، إرشاد القلوب إلى الصواب، قم، انتشارات شريف رضي، سال 1412 ه ق، چاپ اول، ج‏2، ص 209.
2. علامه حلي، كشف اليقين في فضائل أميرالمؤمنين(ع)،تهران،ناشروزارت ارشاد،سال 1411 ه ق، چاپ اول، ص 226.
3. علامه حلي، كشف اليقين في فضائل أميرالمؤمنين(ع)،تهران، ناشر وزارت ارشاد، سال 1411 ه ق، چاپ اول، ص 228.
4. سوره واقعه،آيه 10 و 11.
5. انصاري زنجاني اسماعيل، اسرار آل محمد عليهم السلام، ص، قم، انتشارات الهادي، سال 1416 ه ق، چاپ اول، 653.
6. محدث اربلي، كشف الغمة في معرفة الأئمة، ترجمه و شرح زواره‏اى، تهران، انتشارات اسلاميه، سال 1382 ه ش، چاپ سوم، ج‏1، ص 134.

موفق و موید باشید