با سلام
مادر و برادر من با اعمال خود باعث شدند تا من رشته ی پزشکی را از دست دادم و همه ی زحمت هایی را که در این راه کشیده بودم به هدر رفت و با وجود اینکه شاگرد اول کلاسم بودم و رتبه ی 32 را در ازمون هاداشتم الان در دانشگاه پیام نور درس میخوانم واصلا انگیزه ای برای ادامه ی تحصیل و زندگی ندارم وقتی که برادر و مادرم را میبینم خیلی ناراحت میشوم و یاد کنکور وان همه زحمت هایی می افتم که با اعمال انها به هدر رفت و مادرم را بدون عمد ناراحت می کنم وباعث گریه ی او میشوم وبعضی وقت ها احساس نفرت از خانواده ام میکنم احساس می کنم که خدا من را عذاب می دهد انقدر حالم بد است که از خدا مرگم را میخواهم وچند بار حتی به خود کشی فکر کرده ام از خودم خسته شدم به نظر شما چطور می توانم از این وضع خلاص شوم و با مادرم کنار بیام . اگر مادرم رو ترک کنم وکاری به اون نداشته باشم ایا گناه است.
با تشکر از شما.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
برادر گرامي؛ خرسنديم كه درد دل خودتان را براى ما نوشته ايد. از طرز بيان شما مي توان فهميد كه انساني دلسوز و مهربان با ضريب هوشي بالا هستيد. در شرايط فعلي، چيزي كه بنظر مي رسد بيشتر از همه به آن نياز داشته باشيد، مثبت انديشي و اميد به آينده است. اگر به فكر آسايش رواني و موفقيت كامل خود در زندگي آينده هستيد، نگذاريد افكار وسواس گونه اي مانند، طلبكاري از خداوند و شك در انجام وعده هاي الهي در ذهن و جان شما رسوخ كند. نتيجه اين امر چيزي جز افسردگي و وسواس فكري نيست. به شما توصيه مي كنيم با حضور در بخش مشاوره دانشگاه از كمك هاي مشاوره اي دانشگاه خود بهره مند شويد. بي ترديد با توصيفي كه وضعيت روحي خود كرديد مي توان علائم بروز اختلال افسردگي را تشخيص داد. بي توجهي به اين مشكل موجب مي شود تا در بقيه زمينه هاي زندگي خود مانند درس و كار، دچار مشكل شويد. پس مساله افسردگي و غم زدگي را جدي بگيريد.
لطفا در ادامه به نكات ذيل توجه فرمائيد.
1. ماهم معتقديم نظام خانواده و مديريت آن بايد براساس روابط متقابل عاطفى شكل گيرد و به تمام نيازمندى هاى اعضاء آن به طور عادلانه توجه كافى شود و رسيدگى به بعد جسمانى و نيازهاى تغذيه و پوشاك و فقط بخشى از وظايف است. ولى از آنجا كه برخى خانواده ها در تأمين مخارج زندگى و حل مشكلات مادى خود و اعضاء خانواده دچار مشكل مى شوند و تمام هم و غم و تلاش هاى خود را براى رفع آن و كسب درآمد كافى براى نيازمندى هاى اوليه خانواده مصروف مى دارند، مديريت خانواده (پدر يا مادرتان) متأسفانه ديگر فرصت كافى براى توجه به مسائل ديگر و حل مشكلات عاطفى، تربيتى پيدا نمى كنند.
2. گاهى عدم توجه برخى والدين به ساير نيازهاى فرزندان ناشى از عدم آگاهى آنان است. چه بسا والدين تان در محيط آموزشى و فرهنگى مناسبى رشد نكرده اند و اكنون نيز به شناخت كافى در اين زمينه دسترسى پيدا نكرده اند. بنابراين نبايد چندان از آنها انتظار زيادى داشت و اگر شما نيز به اين مطلب مهم واقف شده ايد در پرتو كمكهاى مادى و خانوادگى آنها بوده است و مى توان گفت مديون آنها هستيد. اگر آنها كار و تلاش نمى كردند و زمينه تحصيل علم و دانش و گسترش شناخت هاى شما را فراهم نمى كردند چه بسا شما نيز مثل آنها مى انديشيديد و دچار همان ضعف و نقص بوديد. پس بايد شكرگزار آنها باشيد. البته از همين نكته و نحوه رفتار آنها چه خوب است درس گرفته و براى آينده و حتى هم اكنون و در برخورد با ديگران به اين موضوع توجه كافى داشته باشيم و شخصيت خود را تك بعدى پرورش ندهيم و بدانيم كه بايد به تمام ابعاد وجودى و نيازهاى روانى، عاطفى، اجتماعى و انسان توجه كنيم.
3. در هر صورت، شكى نيست كه وظيفه فرزند در برابر والدين از اهميت بيشترى برخوردار است و احترام به والدين و توجه به حقوق آنها از طرف فرزندان بيش از هر امر ديگرى است و شما نيز بخوبي بر اين امر واقف هستيدكه بعد از ايمان به خدا و اطاعت از دستورات خداوند، اطاعت از والدين و نيكى كردن به آنها و كوتاهى نكردن در رعايت حقوق آنها از ارزشمندترين و مهمترين ارزش هاى اخلاقي و دينى محسوب مى شود. پس با توجه به سني كه از مادرتان گذشته است هرگز توقع ايجاد كوچكترين تغييري را در او نداشته باشيد. زيرا هر تلاشي كه منجر به شكست شما در متوجه كردن ايشان نسبت به اشتباهاتشان شود، تأثير مستقيمي بر نااميدي شما خواهد گذاشت. اما اينكه گفتيد مادرتان را رها كنيد اگر به معناي بحث نكردن با او باشد خوب است. سعي كنيد بي اعتنا به سخنان يا اظهار نظرهاي غير مسئولانه مادر و برادرتان، به اين رويه خود ادامه دهيد. اگر جنبه اخلاص نيت خود را در اين طرز برخورد با مادرتان بيشتر كنيد، خداوند وعده هاي خود را عملي خواهد كرد؛ البته شرط اخلاص در عمل اين است كه توقع نداشته باشيد خداوند بسرعت جواب شما را بدهد. پس صبورانه منتظر فرداهاي بهتر باشيد.
4. از تمركز بر اموري كه به نحوي از حيطه اختيار شما (قبول نشدن در رشته پزشكي و تحصيل در دانشگاه پيام نور) تا حدي خارج است، به شدت پرهيز نماييد. با دورانديشي بيش تر، تمركز خود را به ساير امور اختياري مثبت منتقل نماييد. بايد دانست دعا و راز و نياز شما نيز نبايد متمركز در اين موضوع گردد. كم نيستند افرادي كه در دعاي خود راه افراط مي پيمايند و پس از ناكامي ظاهري(به خاطر عدم مصلحت و حكمت الهي) از خدا رويگردان مي شوند. به اين بينديشيد كه دانشگاه پيام نور هم داراي مزايايي است كه اگر از فرصت بوجود آمده در دانشگاه استفاده كرده و با جديت درس بخوانيد آينده خوبي خواهيد داشت. هميشه اين فكر را به خود تلقين كنيد كه « من خوشبخت هستم و خوشبخت تر نيز خواهم شد» خود را در تنهايي وانزوا قرار ندهيد.
5. زندگي ما بازتاب كامل اعتقادات ماست: باورها و اعتقادات انسان، تعيين كننده كيفيت زندگى او هستند؛ مثلاً اعتقاد شما اين است كه پدرها بايد فرزندان خود را تشويق كنند و براى آنها هديه بخرند. هر گاه پدرتان مطابق اين اعتقاد شما رفتار نمى‏كند، غمگين و افسرده مى‏شويد و در نتيجه تصميم مى‏گيريد كه پدرتان را تغيير دهيد. اكثر مردم هيچ وقت فكر نمى‏كنند كه راه حل ديگرى هم وجود دارد. آيا بهتر نيست كه به جاى پدر، باورهاى خود را تغيير دهيم؟ بعضى‏ها هرگز توقع ندارند كه يك رفتار خاصى را از ديگران ببينند و در نتيجه از آرامش ذهنى بيشترى برخوردارند.پس براى به دست آوردن شادى، بايد ياد بگيريم كه انديشه هايمان را كنترل كنيم، چون آنچه مايه خوش بختى و شادى انسان مى‏شود، درون اوست، نه عوامل بيرونى. البته اين را نيز بايد به ياد داشته باشيد كه: آنچه شما را آزرده است، نفس قبول نشدن در رشته پزشكي نيست، بلكه تفكرات شما در باره علل اين حادثه است.
6. با آموزش مهارتهاي ده گانه زندگي خصوصا مهارت ارتباط مؤثر و توانايي حل مسئله بر مشكل برقراري ارتباط با خانواده خود فائق آييد. البته از چهار توصيه مهم در زندگي جهت دوري از تنهايي غفلت نكنيد 1. خنده و شوخي هاي مناسب: يكى از اسباب مسرت و شادى، تبسم و لبخند است 2. ورزش: تحرك جسمى و فكرى در زندگى ماشينى امروز، در تعادل روحى انسان بسيار مؤثر است 3. تغذيه مناسب 4. در جمع افراد شاد بودن: بعضى از محققان، برقرارى ارتباط با خويشاوندان و تشكيل اجتماعات خانوادگى و محافل دوستانه و صميمى و بحث و گفت و گو با آنان را در ايجاد شور و نشاط درونى مؤثر مى‏دانند.

موفق و موید باشید