با سلام خسته نباشید چرا نمی شود خدا را دیدو منظورم از خود نماییاین بود که هر کاری را برای جلب رضایت کسی انجام می دهم هرکاری می گنم تا خودنمایی نکنم نمی شودلطفا کمکم کنید؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
قرآن ‌مجيد ديدن‌ خدا را غير ممكن ‌مي‌داند و مي‌فرمايد: چشم‌ها هرگز خدا را درك‌ نمي‌كند.(1)
علاوه ‌بر اين‌ دلايل‌عقلي‌نيز رؤيت‌ خدا را امكان ‌پذير نمي‌داند؛ زيرا لازمه‌ رؤيت‌ و ديده‌ شدن‌ چيزي‌ اموري‌ است‌ كه‌ هيچ‌ يك‌ از آن‌ها در مورد خداوند ممكن ‌نيست‌ مانند جسم‌ بودن‌، مكان‌ داشتن‌، جهت‌ داشتن‌؛ زيرا مي‌دانيم‌ هر جسمي‌ داراي‌ اجزايي‌ است‌.به‌ علاوه‌ همة‌ اجسام‌ دستخوش ‌دگرگوني‌ و تغييرند و داراي‌عوارضي ‌مانند رنگ ‌و حجم‌ و ابعاد هستند در حالي ‌كه‌خداوند نه‌ جزء دارد و نه‌ تغيير مي‌پذيرد و نه‌ در معرض ‌حوادث‌است‌.
علامه‌ طباطبايي‌ مي‌گويد: رؤيت‌ با چشم‌ خواه‌ به‌ همين‌ كيفيتي‌ باشد كه ‌امروز است‌ و يا تحول ‌به‌شكل‌ ديگري ‌پيدا كند، به‌ هر حال‌ يك‌ امر مادي‌و طبيعي‌ است‌ كه‌ با اندازه‌ و شكل‌ و رنگ‌ و عمق سر و كار دارد و اين‌ها همه‌ اموري‌ مادي‌ و طبيعي‌هستند و محال‌ است ‌به‌ ذات‌ پاك ‌پروردگار چه‌ در دنيا و چه ‌در آخرت‌ ارتباطي ‌پيدا كند.(2)
البته‌ گروهي‌ از دانشمندان‌ اهل‌ تسنن‌ طرفدار ‌رويت‌اند. گاه‌ با صراحت‌ مي‌گويند كه‌ خداوند با چشم‌ ظاهر ديده‌ مي‌شود، ولي‌ نه‌ در دنيا بلكه‌ در آخرت‌. آنان ‌به ‌آيه: صورت‌هايي‌در آن‌روز شاداب ‌است‌و به‌ سوي ‌پروردگارش ‌مي‌نگرد.(3) »استدلال‌ كرده‌اند در حالي‌ كه‌ ناظرة‌ هم‌ به‌ معناي ‌نگاه‌ كردن‌ آمده‌ و هم‌ انتظار كشيدن‌. به‌ قرينه‌ آياتي‌ كه‌ نفي‌ رويت ‌مي‌كند بايد معناي ‌انتظار كشيدن‌را پذيرفت‌. وقتي ‌رؤيت‌ خدا از نظر عقلي‌ و نقلي‌ محال‌ شد فرقي‌ نمي‌كند رؤيت‌ در دنيا باشد يا در آخرت‌.
گفتني است رؤيت خداوند با چشم حسي محال است. ولي مشاهدة فراحسي و قلبي او ممكن است. لذا در كلام امير المونين آمده است:
«لا تدركه العيون بمشاهدة العيان، ولكن تدركه القلوب بحقائق الإيمان؛(4) چشم‌ها او را آشكار نبيند، لكن دل‌ها به حقيقت‌هاي ايمان دركش كند».
اما اين كه اين رؤيت قلبي و ايماني خدا براي همه انسان‌هاي ميسور است، در دعاي عرفه امام حسين(ع) به طور مطلق دربارة رؤيت قلبي خداوندآمده است:
«عَمِيَت عينٌ لا تراك عليها رقيباً؛(5 ) كور است چشمي كه تو را در عالم و جهان هستي نمي‌بيند».
پي نوشت:
1. انعام (6) آية 103.
2. ناصر مكارم، پيام قرآن، نشر دار الكتب الاسلاميه تهران بيروت، ج 4، ص 233.
3. قيامت (75) آية 22 و 23.
4. نهج البلاغه، نشر موسسه امير المومنين قم 1375 ش، خطبه 179.
5. شيخ عباس قمي، مفاتيح الجنان، نشر بلاغت قم 1375 ش، دعاي امام حسين(ع) در روز عرفه، ص452.
موفق و موید باشید