با سلام
فرق امامت با ولایت چیست ؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
(وِلايت) با كسر (واو) به معناي امارت و سرپرستي، و با فتح (وَلايت) به معناي محبت، نصرت، ربوبيت و مانند آن است.(1)
ولايت كامل عبارت است از مقام فناي عبد از نفس خود و اتصال و توجه كامل به خداوند، و اين مقام در پي تدبير و سرپرستي حق نسبت به بنده حاصل ميشود كه تدبير انسان را به نهايت مقام قرب الهي ميرساند، از اين رو «وليّ» به كسي گفته ميشود كه خداوند به صورت خاص عهدهدار امور او باشد و وي را از گزند كارهاي ناشايست حفظ كند تا از اين رهگذر به مقام نهايي خويش نايل آيد.
اهل معرفت در باب ولايت معتقدند كه ولايت گرچه مراتب و درجات متعدد دارد، ولي در مجموع ولايت، مقامي والا است كه تجليگاه اوصاف الهي است. آدمي با رسيدن به مقام ولايت، در صفات حق فاني ميگردد و به بلندترين مقام انسانيت بار مييابد كه از او به «انسان كامل» تعبير ميشود.(2)
ولايت حقيقتي است كه گاهي به صورت نبوت و رسالت ظهور ميكند، گاهي در كسوت امامت، زيرا تا انسان كامل (پيامبر و امام) به مقام ولايت بار نيابد، به مقام امامت و نبوت نميرسد، همان طور كه با بعثت پيامبر ولايت الهي تجلي ميكند و انساني پاك و معصومي به نام پيامبر مأمور هدايت آدميان ميشود.
پس از رحلت او انسان معصومي به نام امام به عنوان خليفه و وصي، محل تجلي ولايت الهي ميشود و از سوي خدا و پيامبر مأمور هدايت مردم ميگردد. ولايت حقيقت نبوت و امامت و باطن و روح آن است، به خصوص آن كه «وليّ» اسمي از اسامي خداوند است، از اين رو ولايت اوّلاً از آن خداوند است، سپس نصيب انسان كامل ميشود.
پيامبر و امام در واقع به عنوان مظهر كامل اسم «وليّ» در جهان عمل ميكنند، با اين تفاوت كه پيامبر سمت نبوت و رسالت دارد و فرشتة وحي را ميبيند و امام سمت امامت دارد و پس از نبي مأمور حفظ و تبيين احكام و وحي آسماني است.
در اين باره در كتاب «پيامبر اعظم در نگاه عرفاني امام خميني»(3) به تفصيل بحث گرديده است.
پينوشتها:
1. فخرالدين طريحي، مجمع البحرين، به نقل از آموزه مهدويت در عرفان اسلامي، ص 64، نشر علمي و فرهنگي تهران، 1386ش.
2. آموزههاي مهدويت در عرفان اسلامي، ص 66.
3. نشر مؤسسة آثار امام، 1386ش.
موفق و موید باشید
