با سلام در ادامه چت با یک مصری سنی از زبان یک فرهنگی همکاراعلام شد که:
امام در کتاب تحریر الوسیله بخش نکاح آورده است که تفخیذ الرضیع جایز است برای کسی که قصد دارد در آینده با نوزادی ازدواج کند یعنی می تواند چنانچه قصد ازدواج در آینده با او را دارد اکنون به قصد لذت به پاهای نوزاد دست بزند!!! العیاذ بالله
ضمنا
اصل سوال مصری از بنده در چت این بود که
چرا امام در کتاب تحریر الوسیله آورده اند : به علت نحوست برخی ایام که نام می برند بنا بر ادله نجومی در کتاب مثلا روز های 3و 5و 13وووو هر ماه در این روزها برخی کارها را انجام ندهیم بهتر است؟
بعد استنادمی کنند به نهج البلاغه امام علی -ع
که در آن ذکر شده : کسی که به سبب نجوم و تغییرات آن نحس بداند و یا منع کند خود و دیگران را از برخی کارها ملحد وکافر است!!؟؟
با عرض پوزش از انعکاس این یاوه گوییها لکن پاسخ آنها می تواند ما را که مرید آقا هستیم را در ادامه مسیر ثابت قدم بدارد. با سپاس فراوان و دعاء خیر
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در مورد اصل نحوست برخي ايام آيات و روايات مختلفي وارد شده است، قرآن مجيد در دو آيه از نحوست ايام سخن به ميان آورده است:
" باد وحشتناك و سردي را در يك روز شوم بر آنها فرستاديم".(1)
در جاي ديگر مي فرمايد:
"ما تندباد سخت و سرد در روزهاي شومي بر آنها مسلط كرديم".(2)
زمان سعد نيز در قرآن آمده است:
"ما قرآن را در شبي مبارك نازل كرديم".(3)
در روايات اسلامي نيز به نحس و سعد ايام برخورد مي كنيم، مثلاً چهارشنبه هر هفته و چهارشنبه آخر ماه به عنوان ايام نحس ذكر شده ؛ روز اوّل ماه روز سعد و مباركي معرفي گرديده است.
در مقابل روايات ديگري وجود دارد كه اين امور را رد مي كنند آن چنانكه در سوال بدان اشاره شده است.
مقتضاي كار فقيه آن است كه بين روايات مختلف جمع كرده و تعارضات ظاهري را برطرف نمايد؛ مطابق اين بيان، شايد مراد از روايات دسته دوم مربوط به كساني باشد كه اين امور را علت تام در تاثير گذاري دانسته و در مستقل از اراده خداوند بداند و با اين اعتقاد روز و زمان خاصي را سبب تام در پيروزي يا شكست بداند بدون آنكه به خداوند نظر داشته و توكل، دعا، صدقه و... را موثر بداند يعني روايات در اينگونه امور، اعتقادي را باطل مي دانند به سبب آن شخص اينگونه موارد را مستقل دانسته و مثلاً معتقد باشد مثلاً فلان روز، بدون اراده خداوند، قادر به تاثير گذاري است و همين طور صدقه و ...را در منع آن تاثير گذار نداند نه آنكه در صدد انكار صد در صدي اين امور باشند، آن چنانكه در پايان حضرت مي فرمايد" سيروا علي اسم الله" با نام خدا حركت كنيد."
لذا همه علماء، روايات دسته اول كه بر نقش منفي اين امور تاكيد داشته را حمل بر كراهت كرده اند همانگونه كه امام در تحرير، امور مذكور را مكروه دانسته كه به هر حال انجام ندادن آن بهتر از انجام دادن آن است و اين امر به معناي آن نيست كه انجام فعل در زمانهاي ياد شده حرام باشد. لذا شخص مي تواند با صدقه، دعا و توكل بر خداوند فعل خود را انجام دهد. آن چنانكه در حديثي از امام موسي كاظم (ع) نقل شده است كه فرمود" إِذَا أَصْبَحْتَ فَتَصَدَّقْ بِصَدَقَةٍ تُذْهِبْ عَنْكَ نَحْسَ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَ إِذَا أَمْسَيْتَ فَتَصَدَّقْ بِصَدَقَةٍ تُذْهِبْ عَنْكَ نَحْسَ تِلْكَ اللَّيْلَة"(4) در هر صبحگاه به صدقهاى تصدق ده تا نحوست آن روز از تو بر طرف شود، و در هر شامگاه به صدقهاى تصدق ده تا نحوست آن شب از تو دور گردد.
در مورد سوال نخست هم تبيين سوال غلط است و صحبت از لذت بردن از نوزادي كه بعدا قصد ازدواج با او را دارد نيست، بلكه فقها مي فرمايند ازدواج با نوزاد هم - با رعايت شرائط خاصش - جايز است. اما فرد نمي تواند لذت هاي متداول جنسي از از همسر پيش از بالغ شدن ببرد هرچند برخي تمتعات مانند تفخيذ جايز است.
براي مطالعه پاسخ اين سوال آدرس پاسخي كه به يكي از سوالات مشابه داده شد را با آدرس فرد پرسشگر ارائه مي دهيم. (5)
پي نوشت ها:
1. قمر (54) آيه 19.
2. فصلت (41) آيه 16.
3. دخان (44) آيه 3.
4. همان، ج 55، ص 257.
5. http://nought.blogfa.com/post/10
موفق و موید باشید
