من با یک دختری باهم قرار ازدواج گذاشتیم و با اینکه من مریضی تالاسمی داشتم به دختر گفته بودم و با هم دکتر و آزمایش زیادی رفتیم و بهش ثابت کردم که میتونیم ازدواج کنیم و اون با جان دل قبول کرده بود و بهد از چند ماه باهم دست رو قرآن گذاشتیم که همدیگرو ول نکنیم و بهم خیانت نکنیم ولی اون بهم خیانت کرد و با اینکه متولد 1369 بود دختری عاقل بود آیا من نبخشمش قسماش بخشیده میشه و من هیچ وجه نمیبخشمش آخهبا احساسات من بازی کرد و زندگیمن از ون به بعد سیاه تار شدآیا قسم جوابشو میده ؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامي از نظر اخلاقي با توجه به گفتۀ شما، كاري كه كرده اند خلف وعده بوده است و به نوعي با احساسات شما بازي نموده اند و در برابر اين رفتارشان حتما در قيامت مسئول خواهند بود و ما چون نمي دانيم براي چه ناگهان همه چيز را رها كرده اند، نمي توانيم ايشان را محكوم كنيم كه از اول قصد سوء استفاده را داشته اند.
به هرحال شما هم در اين ميان بي تقصير نبوده ايد، رابطه با نامحرم به قصد ازدواج اگر چه جايز است. ولي در چهارچوب مشخص مانند خواستگاري و در اين مدت خواستگاري هر چند جلسه لازم باشد انسان مي تواند با طرف مقابل صحبت كند و بعد از صحبت نيز، بايد تحقيقات لازم را از خود فرد و خانواده او به عمل آورد.
ولي رابطه رها و آزاد دو نامحرم ان هم براي آشنايي بدون محرميت، علاوه بر اينكه اشكال دارد، زمينه بروز اين اختلافات را فراهم مي كند، چرا كه وقتي دو نفر در قبال هم مسئوليتي قبول نكرده اند مي توانند به خاطر كوچك ترين اختلافي رابطه را به هم بزنند و معمولا در اين موارد يكي از طرفين ضربه روحي مي خورد . ظاهرا قول و قرار ازدواج تان را بدون مراسم رسمي خواستگاري و بدون اين كه زير نظر والدين باشد برگزار كرده ايد، چون هيچ سخني از خواستگاري نزده ايد. و اگر اين طور هست در اين رابطه و ضربه روحي شما هم مقصريد، چون از راهش وارد نشده ايد.
توصيه مي كنيم در موارد بعدي براي ازدواج اين نكات را رعايت كنيد و به علاوه با يك واكاوي در رابطه قبل ببينيد آيا مورد يا اختلافي كه زمينه جدايي را فراهم كند از شما سرزده يانه ؟ اگر اين طور بوده از ان اجتناب كنيد.
و توصيه بعد ما اين است كه اگر چه در اين رابطه شما ضربه خورده ايد ولي براي شما هنوز فرصت هست و مي توانيد براحتي ازدواج كنيد و اين ازدواج را كه به هم خورد، نعمت و لطفي از طرف خدا بدانيد چرا كه قرآن كريم مي فرمايد:
«و عسي أن تكرهوا شيئا و هو خير لكم و عسي أن تحبوا شيئا و هو شرّ لكم؛ (1) چه بسا چيزي را شما بد و ناگوار بدانيد، در حالي كه خير شما در آن است و يا چيزي را دوست داشته باشيد، اما واقع امر اين است كه آن چيز به ضرر شما است».
و حتما همسري كه به صلاح شما بوده و با ان احساس خوشبختي مي كنيد اين خانم نبوده .اين گونه فكر كنيد تا ذهن تان آرام باشد و اميد تان را از دست ندهيد.
و در پايان توصيه اخلاقي ما اين است كه اگر بتوانيد آن زن را ببخشيد و در گذريد،كه در اين صورت از بخشش و لطف خدا بهره مند خواهيد شد، چرا كه بخشيدن او، به فرموده قرآن باعث بخشش خدا از تقصيرات شما نيز خواهد شد: فليعفوا و ليصفحوا الا تحبون ان يغفر الله لكم؛ (2) ببخشيد و چشم بپوشيد. مگر دوست نداريد خدا از شما در گذرد؟
پي نوشت:
1. بقره (2)، آيه 216.
2. نور(24) آيه22.
موفق و موید باشید
