عرفان حلقه

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
با عرض پوزش نقد و بررسي دقيق نظريات و ديدگاه هاي گروه ها و جريان هاي خاص كه نيازمند بررسي كامل همه آثار آنان است از حيطه وظايف و رسالت اين مركز بيرون است. البته در اين زمينه مقالات و كتبي نگاشته شده مانند: افسون حلقه (نقد وبررسي عرفان حلقه)، علي ناصري راد، نشر سايان و سايت هايي نيز در مقام نقد اين تفكر برآمده اند كه مي توانيد به سايت موسسه بهداشت معنوي به آدرس www.behdashtemanavi.com مراجعه فرماييد و در اين آدرس نيز برخي از اين آثار را بيابيد: http://erfan90.persianblog.ir
اما در مورد عدم شكل گيري مناظره بايد گفت از پيشنهاد شدن يا نشدن اين امر به ايشان ناآگاهيم، اما اين مساله معمولا و در موارد مشابه به دو دليل روشن اتفاق نمي افتد؛ نخست آن كه خود اين افراد تمايلي به اين امر نداشته بلكه به شدت از مواجه شدن با افراد كارشناس در امور مختلف سرباز مي زنند و تمايلي به طرح نظرات خود جز در محيط دوستان و مريدان و پيروان خود ندارند.
در واقع عدم آشنايي موسس اين فرقه يعني آقاي طاهري با علوم عرفاني و معرفتي و همچنين مباحث پزشكي و روان پزشكي امري مسلم است و طبيعي است كه در چنين وضعيتي نه تمايلي از جانب ايشان براي بحث و گفتگو با كارشناسان وجود داشته باشد و نه امكان اين امر فراهم باشد. زيرا هر بحث و مناظره اي نيازمند برخورداري طرفين از مشتركات فكري و مبنايي آن علم و آشنايي با اصول و اصطلاحات و پيش فرض هاي آن انديشه است.
دليل دوم اين مساله كه بيشتر امنيتي و اجتماع است آن است كه نفس برگزاري عمومي و علني اين قبيل جلسات و مناظره ها باعث تقويت و تبليغ و ترويج اين قبيل تفكرات ناشناخته و احيانا انحرافي مي شود كه اين تبليغ و ترويج به هيچ وجه به صلاح جامعه و توده افراد جامعه نيست و به همين جهت چه بسا اگر بزرگان اين فرقه خود تمايلي به برگزاري اين قبيل مناظره ها داشته باشند در مقام عمل از جانب امنيتي مجوز آن صادرنشود.
اما در هر صورت امكان برگزاري اين جلسات در فضاهاي كارشناسانه مانند حوزه هاي علميه و دانشگاه هاي مناسب وجود دارد و هيچ مانعي از اين امر نيست و معمولا حوزه هاي علميه در موارد مشابه از برگزاري اين نشست ها استقبال كرده اند.
با مطالعه مختصري كه در مورد آموزه هاي اين تفكر و گفتگوهايي كه با برخي شاگردان اين مكتب داشتيم به نظر نمي رسد كه بتوان آن را چيزي بيشتر از طرح برخي اصطلاحات و تغيير تعابير برخي منابع عرفاني نوظهور و طرح ادعاهايي در مورد عالم بدون ارائه هر گونه دليل در مورد صحت اين ادعاها دانست و اطلاق علم به اين آموزه ها و ديدگاه ها صحيح نيست. زيرا نه مبناي علمي دارد و نه شواهد و ادله روشني در مورد ادعاهاي خود ارائه مي دهد.
به علاوه شيوه هاي درمانب و رواني مورد نظر در اين تفكر نيز بسيار نزديك و شبيه به روش هاي پرسابقه هيپنوتيزكم درماني و مانند آن است و بعيد به نظر مي رسد كه مورد جديدي در ان وجود داشته باشد، هر چند بر اثر القائات رواني و تاثيرات محيطي گرايش بسيار و توجه خاصي از جانب برخي مراجعه كنندگان ناآگاه به اين تفكر مشاهده مي شود.
در مورد صحت شرعي مراجعه به اين گروه ها به جهت تحقيق و بررسي هم لازم است كه از دفتر مرجع خود در اين زمينه استفتاء بفرماييد، اما دفتر مقام معظم رهبري به طور كلي در مورد سوال مشابهي فرموده اند:
« چنين عرفاني قابل استناد نيست. برگزار كردن كلاس ها براي چنين عرفاني جائز نيست؛ برخورد مساعدتى و موافقت‌آميز و هر ارتباطى كه موجب ترويج و تقويت فرق ضاله باشد، جائز نيست و ترك مصاحبت و مجالست با آن ها لازم است.» (1)
پي نوشت:
1. سؤال تلفني از دفتر آيت الله خامنه اي؛(7743232-0251).

موفق و موید باشید