1- عورت انسان مانند ديگر اعضاي بدن او جزو بدن او است و معنا ندارد كه انسان بدون عورت باشد. حضرت آدم و حوا عليهما السلام در آن بهشت برزخي نيز عورت داشتند و اينگونه نبود كه مخفي باشد. بلكه با پوشش پوشيده شده بود كه با خوردن از ميوه ممنوعه آن پوشش از بين رفت براي همين براي پوشاندن خود متوسل به برگهاي درختان شدند:
« فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما... »" شيطان آدم و زنش را وسوسه نمود بجهت اينكه ظاهر گرداند براى آنها آنچه پوشيده شده بود از عورت ايشان"(1) بنابراين اينگونه نبود كه آنها عورت نداشته و با خوردن از ميوه عورت هاي آنها نمايان شده باشد. بلكه از ظاهر آيه و از كلمه « ووري » كه به معناي زير پوشش بودن چيزي است ، فهميده مي شود كه عورت آنها به وسيله پوششي پوشيده شده بود و با خوردن آن ميوه آن پوشش كنار رفته و عورت آن ها ظاهر شده است .
2- بهشتيان در بهشت از لباسهاي بهشتي مانند استبرق و سندس و ... كه از پارچه هاي حرير و ديبا مي باشند برخوردارند و به وسيله آنها پوشش مناسبي خواهند داشت. « يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلين » "آنها لباسهايى از حرير نازك و ضخيم مىپوشند و در مقابل يكديگر مىنشينند" (2)
پي نوشت:
1. اعراف (7)، آيه 20.
2. دخان (4)، آيه 53 .
