چرا خداوند بندگان خود را بدون امام یا کسی که بتواند مستقیما آنان را راهنمایی کند رها کرده است با این که میداند که این امر موجب گمراهی بسیاری از مردم میشود؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در ابتدا بايد اشاره شود كه بر خلاف آنچه در پرسش تصور شده خداوند هيچگاه بندگان خود را بي امام و راهنما و حجت رها نكرده است. لذا امير مومنان در نهج البلاغه فرمود: «لا تخلو الارض من قائم لله بحجه اما ظاهرا مشهورا و اما خائفا معمورا، لئلا تبطل حجج الله و بيناته...؛ (1) زمين هيچ گاه از حجت خالي نيست كه براي خدا با برهان روشن قيام كند يا آشكار و شناخته شده، يا بيمناك و پنهان تا حجت خدا باطل نشود و نشانه هايش از ميان نرود».
اما اين كه چرا بشريت در مقاطعي توفيق درك محضر مستقيم امام معصوم را از دست مي دهد سوالي است كه بايد از خود بپرسد؛ در اين باره مي توان به اين كلام پر مغز دانـشـمـنـد بزرگ و فيلسوف عاليقدر اسلام مرحوم خواجه نصير الدين طوسى در كتاب تجريد العقائد رسيد كه:
«وجوده لطف و تصرفه لطف آخر و عدمه منا؛ (2) وجود امام زمان لطف الهي است. حضور و تصرفات ظاهري او لطفي ديگر (كه فعلا از آن محروميم). نبودن و غيبتش هم ناشي از ( اعمال و رفتار) خود ماست».
طبق اين نگاه گرچه خداوند لطف خود را نموده و ما را هدايت نموده و هادي براي ما قرار داده و به انداز نياز و ضرورت نصاب تام هدايت در اختيار ماست؛ ولي عمل خود ما سبب محروميت از فيض تشريعي امامت شده است و الا هيچ گاه اصل اوليه بر غيبت امام نيست؛ گرچه نبايد فراموش كرد در همين مقطع نيز علماي عادل و جامع الشرايط عهده دار هدايت مردم اند.
اين ها در عصر غيبت در ساحت تشريع به عنوان بيان شريعت و مبلغ احكام الهي حجت بر مردم اند، يعني بر مردم واجب است كه در آن چه كه به نام تقليد ياد مي شود، احكام دين خود را از علما و مراجع جامع الشرايط ياد بگيرند، چون در عصر غيبت امام زمان، آن ها به عنوان نائب عام حضرت ، حجت شرعي بر مردم اند. تفصيل اين بحث را در منبع ذيل مطالعه نماييد. (3)
پي نوشت‌ها:
1. نهج البلاغه، نشر موسسه امير المومنين، قم 1375 ش، حكمت 147.
2. علامه حلي، كشف المراد، نشر جامعه مدرسين قم، بي تا، ص363.
3. آية الله جوادي آملي، ولايت فقيه، نشر مركز اسرا، قم 1387 ش، ص 191.

موفق و موید باشید