سلام میخواستم راجع به ایات قران که در مورد "شنبه" هست بپرسم!
ممنون میشم خواهشا دقیق توضیح بدین:
1- سوره: 2 , آیه: 65
و كسانى از شما را كه در روز شنبه [از فرمان خدا] تجاوز كردند نيك شناختيد پس ايشان را گفتيم بوزينگانى طردشده باشيد
ش 2- سوره: 16 , آیه: 124
[بزرگداشت] شنبه بر كسانى كه در باره آن اختلاف كردند مقرر گرديد و قطعا پروردگارت روز رستاخيز ميان آنها در باره چيزى كه در مورد آن اختلاف مىكردند داورى خواهد كرد
ش 3- سوره: 4 , آیه: 154
و كوه طور را به يادبود پيمان [با] آنان بالاى سرشان افراشته داشتيم و به آنان گفتيم سجدهكنان از در درآييد و [نيز] به آنان گفتيم در روز شنبه تجاوز مكنيد و از ايشان پيمانى استوار گرفتيم
ش 4- سوره: 7 , آیه: 163
و از اهالى آن شهرى كه كنار دريا بود از ايشان جويا شو آنگاه كه به [حكم] روز شنبه تجاوز مىكردند آنگاه كه روز شنبه آنان ماهيهايشان روى آب مىآمدند و روزهاى غير شنبه به سوى آنان نمىآمدند اين گونه ما آنان را به سبب آنكه نافرمانى مىكردند مىآزموديم
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
يكي از احكام يهود بزرگداشت حرمت روز شنبه بود و به اين جهت روز شنبه از كار و صيد و ... نهي شده بودند.(1)
گروهي از يهود كه در ساحل دريا زندگي مي كردند و از راه صيد ماهي امرار معاش مي نمودند از جانب خدا امتحان شدن تا ميزان پايبندي آنان به احكام خدا و حرمت هاي او معلوم شود و فتنه و امتحان آنان بدين گونه رقم خورد كه به اراده خدا در روزهاي عادي هفته كه صيد آزاد بود، ماهي ها از ساحل دريا دور مي شدند و ماهيگيران در صيبد ناكام بودند ولي در روز شنبه كه صيد ممنوع بودند ماهيان فراوان به ساحل مي آمدند به گونه اي كه از دريا به نهرها و آبراهه ها وارد مي شدند و در دسترس قرار مي گرفتند.
اين دور بودن ماهيان در روز هاي ديگر از دسترس و فراوان بودن آنان در روز شنبه در دسترس كم كم قلب جمعي سست ايمان را به لرزه انداخت و به چاره انديشي و حيله گري واداشت و بالاخره به خيال خود براي اين كه هم ماهيان را صيد كنند و هم حكم حرمت شنبه را خدشه دار نسازند، به كندن استخرهايي در مسير ماهيان اقدام كردند و صبح شنبه راه ورود آب به استخرها را باز مي كردند و غروب شنبه راه باز گشت آب از استخرها را مي بستند يا غروب شنبه تورهايي را در مسير بازگشت ماهيان مي گذاشتند و ... و بدين صورت آنها را به دام انداخته و در روز يك شنبه صيد مي كردند.(2)
اين كار آنها حيله شرعي و تجاوز به احكام خدا و حكم حرمت شنبه بود. البته اين قوم سه دسته شدند:
دسته اي كه اين گونه به حكم حرمت شنبه تجاوز كردند.
دسته دوم گر چه در اين كار با آنان همراه نبودند، ولي نهي از منكر هم نكردند و مخالفت هم ننمودند و بي تفاوت از كنار شكستن حرمت حكم خدا گذشتند.
دسته سوم نه تنها با آنان در اين حرمت شكني شركت نكردند ، بلكه به وظيفه نهي از منكر هم اقدام كردند.
خداوند با روشن شدن ايمان و كفر و نفاق افراد اين جماعت، مؤمنان را نجات داد و بر تجاوز كنندگان به حكم حرمت و بر بي تفاوت ها كه از انجام وظيفه نهي از منكر شانه خالي كرده بودند، خشم گرفت و تجاوز كندگان به حكم حرمت را به شكل بوزينگان در آورد. (3)
تفصيل اين داستان در سوره اعراف (7) آيات 163-166 آمده است و در آيات 65 بقره، 47 و 154 نساء به اين جريان اشاره شده است.
پي نوشت ها:
1. بحراني، البرهان، تهران، بنياد بعثت، ا416 ه.ق، ج 1، ص 232.
2. همان، ج 2، ص 598.
3. چون در مورد كليت عذاب فرموده: فقط نهي كنندگان را نجات داديم، پس معلوم مي شود دو گروه ديگر عذاب شده اند و در مورد بوزينه شدن مي فرمايد: هنگامي كه از نهي شده تجاوز كردند (يعني حرمت شنبه را شكستند) آنان را بوزينه قرار داديم؛ و اين حرمت شكني را فقط گروه صيد كننده انجام داده اند پس فقط آنها بوزينه شده اند.
موفق و موید باشید
