در الکافی، ج 4، ص 52، ح 5 ظاهرا آمده است:
روزی «جمیل» یکی از نزدیکان امام صادق(ع) از ایشان سؤال کرد که منظور پروردگار تعالی از این آیه که میفرماید: (هُوَ الّذِی أنْزَلَ السَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ)؛[35] او کسی است که آرامش را بر دل مؤمنین فرو میفرستد، چیست؟ امام(ع) در پاسخ فرمود: «مقصود از سکینه، ایمان است».
سوال : با توجه به مطلب بالا، ایمان در دل داشتن اختیاری نیست و خدا باید در قلب قرار دهد؟
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسشگر محترم ايمان و كفر اختياري است و اگر اختياري نباشد ديگر احتياج به فرستادن پيامبران و كتاب هاي آسماني نيست و پيامبران موظف نمي شوند براي دعوت انسان ها اين همه تلاش كنند و رنج بكشند.
در آيات فراواني از قرآن، انسانها به اجتناب از كفر و انكار و به ايمان آوردن و پذيرفتن حق دعوت شده اند و اگر ايمان و كفر اختياري نبود ديگر اين دعوت و امر و نهي معنا نداشت.
البته ايمان مراحل و مراتبي دارد كه مراحل و مراتب بالاي آن اعطايي است و از جانب خداوند بر قلب افرادي كه صلاحيت دارند و درمراتب قبل پا مي فشارند، نازل مي شود.
سكينه كه مرحله فوق العاده بالايي است، از جانب خدا بر قلب مؤمناني كه بر ايمان استوارند و صبر و تحمل مي ورزند، نازل مي شود و هدايت پاداشي اي است كه نصيب مؤمنان استوار مي شود. به آيات نزول سكينه توجه كنيد:
هُوَ الَّذي أَنْزَلَ السَّكينَةَ في قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ لِيَزْدادُوا إيماناً مَعَ إيمانِهِمْ (1)
او كسى است كه آرامش را در دلهاى مؤمنان نازل كرد تا ايمانى بر ايمانشان بيفزايند
أَنْزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ (2)
سپس خداوند «سكينه» خود را بر پيامبرش و بر مؤمنان نازل كرد.
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها.(3)
خداوند آرامش و سكينه خود را بر فرستاده خويش و مؤمنان نازل فرمود و آنها را به حقيقت تقوا ملزم ساخت، و آنان از هر كس شايستهتر و اهل آن بودند.
اين آيات صراحت دارند كه خداوند سكينه و اين مرحله خاص ايماني را بر قلب مؤمنان نازل مي كند تا بر ايمان آنان افزوده گردد و سكينه بر قلب كساني نازل مي شود كه ايمان آورده و ملازمت بر تقوا داشته باشند.
پي نوشت ها:
1. فتح (48) آيه 4.
2. توبه (9) آيه 26.
3. فتح (48) آيه 26.
موفق و موید باشید






