اعتقادی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
براي پاسخ به سوالات شما ذكر مقدماتي ضروري به نظر مي رسد:
1ـ در تقدير الهي از ابتدا مقدّر آن بوده كه انسانها روي زمين زندگي كنند . كمال و سعادت و خوشبختي خود را روي زمين با اختيار خود به دست آورند. خداوند از ابتدا به ملائك فرموده بود كه روي زمين جانشين قرار ميدهم،(1) پيش از آن كه در بهشت قرار گرفتن انسان مطرح باشد.
2ـ بهشتي كه حضرت آدم در آن سكونت داشته اند، بهشت اُخروي نبوده ، بنا به نظر برخي مفسران بهشت برزخي بوده است، به دلائل مختلفي، از آن جمله اين كه بهشت اُخروي هرگز جاي ابليس نمي باشد. آن جا محدوده اي نيست كه شيطان و شيطنت و عصيان در آن راه داشته باشد. اساساً خيال باطل و نافرماني در آن جا نيست.(2) از سوي ديگر كسي كه به جنت الخلد وارد شود، ديگر خارج نخواهد شد.(3)
پس بهشتي كه آدم و حوا در آن بوده اند، بهشتي برزخي بوده است. اسكان در اين بهشت از ابتدا موقّت براي پيمودن مرحله اي آزمايشي بوده، تا آدم، با مكرها و حيله هاي دشمن خود آشنا شود و تلخي عصيان و آثار دردآور آن را بچشد. نيز راه توبه و بازگشت را بياموزد.(4)
يا اين كه لذت بهشت و نعمت هاي بهشتي را به انسان بچشاند تا در او شوق رسيدن به آن و ترك هواهاي نفساني را در درون انسان زنده نگهدارد و به انسان بفهماند كه جايگاه اصلي تو آن جا است و بايد به آن دست يابي.
هر كسي كو دور ماند از اصل خويش باز جويد روزگار وصل خويش
از ازل اراده و حكمت الهي بر اين تعلّق گرفته بود كه حضرت آدم بعد از توقف كوتاهي در بهشت برزخي به دنيا منتقل شود. آدم و نسل او در دنيا با اختيار خود اعمال خير و شر را انجام دهند.
اما اين كه خداوند آدم را براي نافرماني شان از بهشت بيرون راند؛ نه به خاطر آن بود كه آنها دچار گناه شده باشند و خداوند آنها را به خاطر اين عمل مجازات نموده باشد تا بگوئيم اگر گناه نمي كردند، تا ابد همه انسانها در بهشت بودند...
بلكه خداوند در بهشت به ايشان اعلام كرد: تا در اين جا هستي، از گرسنگي و تشنگي و برهنگي و رنج و...در امان هستي، ولي اگر از اين درخت بخوري' از اين جا بيرون مي شوي و در زمين ساكن مي گردي و آن جا رنج و تشنگي و.. هست .
شيطان براي او قسم خورد كه اگر از درخت بخوري ،چنان مي شود . آدم كه تا آن زمان قسم دروغ خوردن را نمي دانست و باور نداشت كسي به دروغ قسم بخورد، خواست بين مزاياي بهشت و دنيا جمع كند . او براي آمدن به دنيا خلق شده بود و اين جريان براي اين بود كه دشمنش را بشناسد و متوجه گردد كه ديگر فريب او را نخورد .
آدم (ع) از اينكه شيطان او را فريب داده بود، به درگاه خدا توبه كرد و خدا هم او را آمرزيد .بعد از آمرزش به او اعلام كرد :از بهشت فرو شويد كه در آن جا هدايتگران براي شما خواهند آمد .اگر مطيع باشيد ؛بر شما خوف و هراسي نيست.
بنابراين آمدن ما به زمين، قبل از خوردن حضرت آدم(ع) از ميوه ممنوعه، امر مقدر و حتمي بوده است و با فرض عدم نخوردن ميوه نيز اين امر حتمي بوده است و بهشتي كه قرآن از آن نام مي برد، در همين عالم بود، نه در عالم آخرت و آمدن ما به عالم دنيا نيز بر اساس يك سير تكويني بوده است لذا هيچگاه ما چوب عمل ديگري را نخورده و نخواهيم خورد.
پي نوشت‏ها:
1. بقره (2) آيه 28.
2. آيت الله جوادي، تفسير تسنيم، چ اسراء ، قم بي تا، ج 3، ص 337.
3. همان، ص 329.
4. همان، ص 335.
موفق و موید باشید