سلام. از روحانی مسجد محله شنیدم که از بین چهارده معصوم-علیهم السلام- دو معصوم در جایی گفته اند که "کاش از مادر متولد نمی شدم."
اولی، حضرت فاطمه-علیها سلام- در جریانات مربوط به باز پس گیری فدک از خلیفه اول پس از رحلت پیمبر (ص).
دومی، حضرت زین العابدین-علیه السلام- در جریان ورود به شام در قالب اسرا و برخورد نامناسب مردم باایشان پس از واقعه کربلا.
سئوال من این است که اگر این موضوح صحت دارد:
اولاً لطفاً در صورت امکان منبع و سندی برای آن ارائه دهید.
ثانیاً لطفاً توضیح دیهد چطور ممکن است معصوم که در همه حال تسلیم محض امر و اراده خداست چنین دعایی کند که -نعوذ با...- تلویحاً نوعی اعتراض و شکایت به خداست.
با تشکر.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسشگر محترم با جستجويي كه ما در نرم افزارها كرديم، هيچ موردي نيافتيم كه امامان به خاطر مصيبت ها و پيشامد هاي ناخوشايند آروز كرده باشند كه كاش به دنيا نمي آمدند و همان طور كه شما نوشته ايد به نظر مي رسد اين آرزو با مقام صبر و رضا كه معصومين در درجات بالاي آن بودند، منافات دارد.
بله در نقل هاي غير معتبر شعري به امام سجاد منسوب است كه هنگام ورود به شام يا در مجلس يزيد با خود زمزمه كرده و در بيتي از آن آمده:
فياليتني امي لم تلدني و لم اكن يراني يزيد في البلاد اسير (1)
البته بعضي اين مصرع را به صورت زير نقل كرده اند:
فياليتني لم انظر دمشق و لم اكن ... (2)
كه عبارت دوم با سياق شعر مناسب تر است.
در هر حال به اين نقل هم نمي توان اعتبار كرد و چنين تقاضايي را به امام منسوب كرد.
بله امامان در دعاها و به هنگام يادآوري مصائب قيامت و جهنم، آرزو كرده اند كه كاش اصلا به دنيا نمي آمدند و كاش مادر آنان را بزرگ نكرده بود. (3)
پي نوشت ها:
1. جعفر عباس الحائري، بلاغه الحسين، قم، دار الحديث، 1425 ق، ص 252.
2. همان، پاورقي.
3. ابطحي، صحيفه السجاديه الجامعه، قم، مؤسسه الامام المهدي، 1411 ق، ص 404؛ سيد بن طاووس، الدروع الواقيه، قم، مؤسسه آل البيت لاحياء التراث، 1414 ق، ص 276.
موفق و موید باشید
