زناشویی

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

در روايات درباره آداب شب زفاف و جماع مطالبي آمده و سفارش شده به رعايت آنها ازجمله همين نگاه به عورت هنگام جماع كه دليل آن نيز در خود روايت بيان شده كه ممكن است اين كار سبب كوري فرزند گردد. و علماي فقه و حديث بخاطر روايات ديگر اينها را حمل بر كراهت كرده اند مانند اين روايت:
« قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فِي حَدِيثٍ وَ كُرِهَ النَّظَرُ إِلَى فُرُوجِ النِّسَاءِ وَ قَالَ إِنَّهُ يُورِثُ الْعَمَى وَ كُرِهَ الْكَلَامُ عِنْدَ الْجِمَاعِ وَ قَالَ إِنَّهُ يُورِثُ الْخَرَسَ وَ...»(1)
رسول اكرم (ص) فرمودند نگاه به فرج زنان كراهت دارد و آن سبب كوري فرزند مي شود و سخن گفتن هنگام جماع كراهت دارد و ان سبب لال شدن فرزند است...
همچنين شيخ حر عاملي اين روايات را در بابي آورده و ابتداي آن گفته « علي الكراهيه » يعني اين روايات حمل بر كراهت مي شود.(2)
البته بايد توجه داشته باشيد كه ذكر كوري فرزند و امثال آن به اين معنا نيست كه هر كه اين كار را كرد، صد در صد فرزندش كور مي شود، بلكه روايت نوعي هشدار است و مي فرمايد كه در اين كار اقتضا و زمينه براي كور شدن هست، ولي به معناي اين نيست كه اين كار به صورت قطعي و تخلف ناپذير سبب كور شدن فرزند مي شود، بلكه اين مورد، يكي از عوامل آن است. اگر بقيه علت ها هم بيايند، كوري حاصل مي شود و گرنه اين اتفاق نمي افتد.
آقاي خويي توضيح جامعي درباره اين روايات داده اند:
« في وصية النبي(ص) لعلي(ع) قال و لا ينظر أحد إلى فرج امرأته، و ليغض بصره عند الجماع، فإنّ النّظر إلى الفرج يورث‏ العمى‏ في الولد».(3)
« و الظاهر أنّ النظر إلى عورة المرأة في حال الجماع أمر من الصعب تحققه، فلا مجال للتكلّم في جوازه و عدمه، و لعل المراد بحال الجماع حال التهيؤ له، و على كل فالرواية ضعيفة السند لا يمكن الاعتماد عليها.على أنّه لا مجال لاستفادة الكراهة منها فضلًا عن الحرمة و ذلك للتعليل المذكور فيها، فإنه يكشف عن أنّ الرواية لا تتضمّن حكماً تكليفياً، و إنما هي بصدد الإرشاد.»(4)
ظاهر اين است كه نگاه به فرج زن در حال جماع امري است كه تحققش مشكل است پس مجالي براي بحث درباره جواز و عدم جواز آن نيست و شايد مراد از حال جماع حال آماده شدن براي جماع است.در هر صورت سند روايت ضعيف است و اعتمادي بر آن نيست. علاوه بر اينكه مجالي براي استفاده كراهت از اين حديث نيست چه برسد به حرمت و از تعليلي كه در روايت آمده ( يورث العمي)كشف مي شود كه روايت حكم تكليفي ندارد. بلكه در صدد ارشاد به حكم عقل است.
بنابراين از مجموع اين روايات و توضيحات نتيجه مي گيريم كه اولا حكم تكليفي كراهت يا حرمتي در كار نيست و اگر هم بنا به نظر بعضي كراهت داشته باشد از تعليلي كه در روايت آمده كه باعث كوري فرزند مي شود، فهميده مي شود كه براي موردي است كه بناي فرزند داشته باشند.
پي نوشت ها:
1. عاملي، شيخ حر، وسائل‏الشيعة،انتشارات آل البيت، ج 20، ص 122.
2. همان، ص121.
3. همان.
4. خويي، ابوالقاسم، شرح عروه الوثقي، موسسة احياء آثار الامام الخوئي‏، ج32، ص34.

لطفا زين پس سوالات فقه و احكام شرعي خود را با ذكر مرجع تقليد به سامانه پيامكي مركز با شماره 30009640 و نشاني اينترنتي http://30009640.ir/sms/ بدون نياز به ثبت نام ارسال نماييد و يا با شماره تلفن 09640(بدون كد) تماس بگيريد.
اما سوالات غير شرعي در زمينه هاي مشاوره، خانواده، اخلاق، قرآن، حديث، تاريخ، اديان، اعتقادي را به همين آدرس ارسال نماييد تا پاسخگوي شما باشيم.

موفق و موید باشید