خواهشمند است در ارتباط با زندگی یک انسان در داخل بدن ماهی یا نهنگ مثل جریان زندگی حضرت یونس داخل بدن ماهی که از نظر علمی غیر قابل قبول است توضیح بفرمایید.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
چنانكه در تفسير نمونه آمده (1) دليل روشنى در دست نيست كه حضرت يونس چه مدتى در شكم ماهى ماند؟
چند ساعت، يا چند روز، و يا چند هفته، در بعضى از روايات نه ساعت، و بعضى سه روز، و بعضى بيشتر، و حتى تا چهل روز گفته‏اند، ولى مدرك مسلمى بر هيچيك از اين اقوال وجود ندارد، تنها در حديثى از امير مؤمنان على (ع) توقف يونس در شكم ماهى 9 ساعت ذكر شده است.(2)
ولى هر چه باشد بدون شك اين توقف يك امر عادى نيست، انسان نمى‏تواند بيش از چند دقيقه در محيطى كه هوا وجود ندارد زنده بماند، و اگر مى‏بينيم جنين در شكم مادر ماهها زنده مى‏ماند به خاطر اين است كه هنوز دستگاه تنفس او به كار نيفتاده و اكسيژن لازم را تنها از طريق خون مادر دريافت مى‏كند.
بنا بر اين ماجراى يونس بدون شك يك اعجاز است، و اين نخستين اعجازى نيست كه در قرآن با آن روبرو مى‏شويم، همان خدايى كه ابراهيم (ع) را در دل آتش سالم نگهداشت، و موسى و بنى اسرائيل را با ايجاد جاده‏هاى خشك در وسط دريا از غرقاب نجات داد، و نوح (ع) را به وسيله كشتى ساده‏اى از آن طوفان عظيم و گسترده رهايى بخشيد، و سالم به زمين فرود آورد، همان خداوند قدرت دارد كه بنده‏اى از بندگان خاصش را مدتى در شكم ماهى عظيمى سالم نگهدارد.
البته وجود چنين ماهي هاى بزرگ در گذشته و امروز مطلب عجيبى نيست، هم اكنون، ماهيهاى عظيمى به نام «بالن» موجود است كه بيش از 30 متر طول دارد و بزرگترين حيوان روى زمين است و جگر او بالغ بر يك تن مى‏شود. معده‎اش بسيار بزرگ است كه چند خروار غذا در آن جا مي‎گيرد، براي تنفس هميشه روي آب حركت مي‎كند، و بيش از يك ساعت نمي‎تواند در زير آب بماند.
در روايتي از رسول خدا (ص) در منابع اهل سنت مي خوانيم:« لمّا أراد اللّه حبس يونس (ع) فى بطن الحوت، أوحى اللّه إلى الحوت أن خذه، و لاتخدش له لحماً، و لاتكسر له عظماً، فأخذه ثمّ أهوى به إلى مسكنه فى البحر»(3)
رسول‏خدا (ص) فرمود: چون خداوند اراده نمود كه يونس را در شكم ماهى زندانى كند به ماهى وحى (الهام) نمود: او را بگير، اما خدشه‏اى به گوشت او وارد نكن و استخوانش را نشكن. پس ماهى يونس را گرفت و به سوى جايگاهش در دريا حركت كرد »
از سوي ديگر بايد توجه داشت كه خيلي از حقايق در اين عالم وجود دارد كه ممكن است دانشمندان علوم تجربي علت طبيعي و تجربي آنرا به سبب اكتفاء به تجربه حسي درك نكرده باشند مانند آن مرتاض هندي كه با رياضت هاي روحي اين توانايي را پيدا مي كند كه خود را داخل خاك فرو برد و دفن كند و مدت زيادي بدون آب و غذا در خاك بماند. و لذا به صرف اينكه يك مسئله بوسيله تجربه حسي و آزمايشگاهي قابل تجربه نيست نبايد منكر آن شويم و علوم تجربي قابليت انكار ماوراء تجربه را ندارد.
پي نوشت ها:
1. آيت الله مكارم شيرازى ، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية ، 1374ش، ج‏19، ص 164.
2. عروسي حويزي، عبد علي بن جمعه، نور الثقلين، قم، اسماعيليان، 1415ق، ج‏4، ص 436.
3. سيوطي، جلال الدين، الدر المنثور، قم، كتابخانه آية الله مرعشى نجفي، 1404ق، ج‏5، ص 288.

موفق و موید باشید