با سلام و خسته نباشید

من دانشجو هستم. استاددرس تفسیر موضوعی قران کریم این پرسش را در کلاس مطرح کردند
ممنون میشم اگر نهایتا تا فردا به پرسشم پاسخ دهید.
باتشکر.

پرسش: تقوادارن بر سر سفره قران بنشينند.اما بي تقوايان چه كنند؟
با سلام و خسته نباشيد
من دانشجو هستم. استاددرس تفسير موضوعي قران كريم اين پرسش را در كلاس مطرح كردند
ممنون ميشم اگر نهايتا تا فردا به پرسشم پاسخ دهيد.
باتشكر.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پاسخ:
قرآن كريم سفره اي است كه براي همه مردم پهن شده، اما تنها پرهيزكاران قابليت بهره مندي از آن را دارند و ظالمان نه تنها بهره مند نمي شوند. بلكه بر گرسنگي آنها افزوده مي گردد. خداوند متعال در قرآن كريم فرموده:
« هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقينَ»(1) «اين، بيانى است براى عموم مردم و هدايت و اندرزى است براى پرهيزگاران»
از اين آيه استفاده مي شود كه در عين اينكه بيانات قرآن جنبه همگانى و مردمى دارد تنها پرهيزگاران و افراد با هدف از آن الهام مى‏گيرند و هدايت مى‏شوند.
در آيات ديگر مي خوانيم:« وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظَّالِمينَ إِلاَّ خَساراً» (2) «و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است. براى مؤمنان، نازل مى‏كنيم و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمى‏افزايد.»
دشمنان حق به جاى اينكه از نور آيات الهى دل و جان خود را روشن سازند و تيره‏گي ها را بزدايند، بر جهل و شقاوتشان افزوده مى‏شود.
اين به دليل آنست كه خميرمايه وجودشان بر اثر كفر و ظلم و نفاق آنقدر تاريك شده كه هر جا نور حق را مى‏بينند به ستيز با آن برمى‏خيزند، و اين مقابله و ستيز با حق، بر پليدى آنها مى‏افزايد، و روح طغيان و سركشى را در آنها تقويت مى‏كند.
يك غذاى نيرو بخش را اگر به عالم مجاهد و دانشمند مبارزى بدهيم از آن نيروى كافى براى تعليم و تربيت و يا جهاد در راه حق مى‏گيرد، ولى همين غذاى نيروبخش را اگر به ظالم بيدادگرى بدهيم از نيروى آن براى ظلم بيشتر استفاده مى‏كند، تفاوت در غذا نيست، تفاوت در مزاجها و طرز تفكرها است!
آيات قرآن طبق مثل معروف همچون قطره‏هاى حيات بخش باران است كه در باغ ها، لاله مى‏رويد، و در شوره‏زارها خس! و درست به همين دليل، براى استفاده از قرآن بايد قبلا آمادگى پذيرش را پيدا كرد، و به اصطلاح علاوه بر فاعليت فاعل، قابليت محل نيز شرط است. چنانكه نور خورشيد همگاني است. اما خفاش صفتان از آن بهره اند.
و از اينجا پاسخ اين سؤال كه چگونه قرآن كه مايه هدايت است اين افراد را هدايت نمى‏كند روشن مى‏گردد، زيرا قرآن بدون شك مايه هدايت گمراهان است. اما به يك شرط، گمراهانى كه در جستجوى حق هستند، به همين انگيزه به سراغ دعوت قرآن مى‏آيند، و انديشه خود را براى درك حق به كار مى‏گيرند اما متعصبان لجوج و دشمنان قسم خورده حق كه با حالت صد در صد منفى به سراغ قرآن مى‏آيند مسلما بهره‏اى از آن نخواهند داشت، بلكه بر عناد و كفرشان افزوده مى‏شود چرا كه تكرار عمل خلاف به آن عمق بيشتر در جان آدمى مى‏دهد.(3)
پي نوشت ها:
1. آل عمران(3)، آيه 138.
2. إسراء(17) آيه 82
3. آيت الله مكارم شيرازى ، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية ، 1374ش، ج‏12، ص: 237

پرسش: تقوادارن بر سر سفره قران بنشينند.اما بي تقوايان چه كنند؟
با سلام و خسته نباشيد

من دانشجو هستم. استاددرس تفسير موضوعي قران كريم اين پرسش را در كلاس مطرح كردند
ممنون ميشم اگر نهايتا تا فردا به پرسشم پاسخ دهيد.
باتشكر.
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پاسخ: پرسشگر گرامي! اولا: قرآن سفره هدايت خدا براي عموم انسان ها است ، خواه تقواي عملي داشته باشند يا نداشته باشند. چنان كه قرآن مي فرمايد: شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقان (1)ماه رمضان ماهي است كه قرآن در آن ماه براي هدايت و راهنمايي عموم مردم نازل شده،( اين قرآن در بردارنده )نشانه هاي هدايت و نشان دهنده و جدا كننده حق از باطل است. بنا براين هر كسي مي تواند با حق جويي و حقيقت طلبي سر سفره قرآن بنشيند و از آن بهره ببرد. چنان كه حضرت امام محمد باقر(ع) مي فرمايد: أَنَّ هَذَا الْقُرْآنَ مَأْدُبَةُ اللَّهِ فَتَعَلَّمُوا مَأْدُبَتَهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ حَبْلُ اللَّهِ وَ هُوَ النُّورُ الْبَيِّنُ وَ الشِّفَاءُ النَّافِعُ عِصْمَةٌ لِمَنْ تَمَسَّكَ بِهِ وَ نَجَاةٌ لِمَنْ تَبِعَه‏(2)همانا اين قرآن سفره خداوند( و كتاب ادب آموزي و تربيت الهي) است كه براي بهره مند شدن همه خلايق گسترده شده است. پس هر اندازه مي توانيد از اين سفره بهره ببريد. بدرستى كه اين قرآن وسيله اتصال و ارتباط خدا با بندگانش است، و آن نوريست روشنگر، و شفائيست نفع دهنده. هر كسي به قرآن تمسك جويد و به آن عمل كند از لغزش ها مصون بماند و اهل نجات باشد.
ثانيا : انسان ها به دليل آزادي و اختياري كه دارند، برخي به سوي سفره قرآن نمي آيند، بعضي تنها سفره را مشاهده مي كنند. ولي بر سر سفره آن نمي نشينند و يا تنها از بعضي مواهب و نعمت هاي آن استفاده مي كنند، گروهي نيز با ادب تمام بر سر سفره قرآن مي نشينند، و مصممند از همه مواهب اين سفره رحمت به فراخور ظرفيت خود بهره مند شوند. اين ها جزو متقين يا تقواداران و پرهيزگارانند كه در سوره بقره خداوند از آنان ياد كرده و فرموده است: ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ (3) (قرآن) آن كتاب با عظمتي است كه شك و شبهه اي در ( حقانيت و الهي بودن) آن راه ندارد و مايه هدايت اهل تقوا و پرهيزگاران است. البته اين گروه وقتي سر سفره قرآن نشستند خداوند براي اين ها افزون بر نعمت هايي كه براي عموم مردم قرار داده، مواهب و فيوضاتي ويژه اي مي گذارد و بصيرت و بينايي خاصي جهت دريافت پيام قرآن به آنان عنايت مي كند. هر چه مراتب و درجات تقوا و پرهيزگاري بيشتر شود و اُنس و الفت با اين « مَأْدُبَةُ اللَّهِ » زيادتر شود مواهب و نعمت ها ، و بصيرت و بينايي ها نيز برتر و بيشتر مي گردد.
پي نوشت ها :
1. بقره (2)، آيه 185.
2. وسايل الشيعه 29 جلدي، شيخ حر عاملي، ج 6، ص 168، چاپ مؤسسه آل البيت، قم، سال انتشار 1409ق.
3. بقره (2)، آيه 2.

موفق و موید باشید