امام محمد باقر

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

بله در روايت معتبر هست كه امام باقر در باغ خود كار مي كرد و چون چاق و سنگين بود، به سختي در حين كار عرق مي ريخت و فردي زاهد نما به خيال خود اين نوع كار كردن از جانب يك فرد متشخص را حرص دنيا گمان كرد و خواست امام را نصيحت كند و گفت:
بزرگي از بزرگان قريش در اين ساعت روز اين چنين براي طلب دنيا عرق مي ريزد ، اگر اجلش در اين حال فرابرسد ، چه مي كند؟
حضرت فرمود : اگر در اين حال اجلم فرا برسد در طاعت خدا (كار و تلاش براي طلب حلال) از دنيا رفته ام. زيرا با اين كار آبروي خود و خانواده ام را از تو و امثال تو حفظ كرده ام ( و با دست دراز كردن به سوي تو و امثال تو آبروي خود و خانواده ام را نبرده ام). ترس من اين است كه اگر در حال گناه مرگم برسد، چه كنم؟ (1)
اين كه امام در يك مقطع از عمرش به دليلي خارج از اراده خودش، چاق بوده به گونه اي كه براي كار كردن به كمك ديگران نياز مند باشد، عيب و ايرادي نيست و بر او گناهي نمي باشد. آنچه ناپسند است چاقي حاصل از پرخوري، تنبلي و تن آسايي است و گر نه به دلايل فراوان ممكن است فردي چاق يا لاغر شود. شكمش بزرگ شود يا گردن و ساق هايش باريك شود و ... .
لازم نيست امام و معصوم زيباترين و موزون ترين بدن را داشته باشد. لقمان حكيم غلامي سيه چرده بود. ولي سياهي رنگ او از ارزش حكمتش نمي كاست.
پي نوشت ها:
1. كليني، كافي، تهران، اسلاميه، 1363 ش، ج 5، ص 73-74.

موفق و موید باشید