با یکی از همکاران خانم نامزد کرده ایم ٰچون محل کار با محل سکونت خانواده پدری بنده متفاوت است از ابتدای امر مادرم بدون بیان دلیل منطقی و صرفا به این دلیل که نمی خواهد از این شهر همسر انتخاب کنم با ازدواج مخالف نمودند . مخالفت ایشان از پیشنهاد پول به بنده در قبال صرف نظر از ازدواج تا سکوت و کم محلی در خواستگاری ؛ بی اعتنایی به تماس های تلفنی و پیامک های تبریک ماه مبارک نامزد بنده و.... پیش رفته است . در مقال پرسش های بنده که ایشان اشاره می فرمایند تا همین مقدار وظیفه ام انجام شده است . مادرم به وضوح این موضوع را می دانند که رفتارهای ایشان به احتمال زیاد ممکن است باعث بر هم خوردن این ازدواج شود اما متاسفانه هیچ بهبودی در رفتار ایشان حادث نمی شود .
اکنون خواهشمند است حدود انتظارات و حقوق هر یک از ما در این رابطه را دقیقا و به تفضیل بیان بفرمایید . لازم به ذکر است دختر مذکور هیچ عیب منطقی که از طرف خانواده ام اعلام شده باشد ندارند ؛ خانواده ایشان رفتارها و سطح فرهنگی و خانوادگی کاملا مشابه می باشد.
1- آیا رفتار ایشان به استناد حق مادری با علم و یقین به اینکه منجر به به هم خوردن ازدواج خواهد شد صحیح است و بینه شرعی دارد ؟
2- چه راه حلی را برای بهبود این موضوع پیشنهاد می فرمایید ؟
از اين كه به ما اعتماد كرديد و مشكل خود را صادقانه با ما در بيان گذاشتيد خرسنديم. گفتار و نوشتار شما حاكى از ضمير و فطرت پاك تان است. از اينكه رفتار بد مادر را تحمل كرده ايد و تا كنون سخني بر زبان نياورده ايد و برخوردي نكرده ايد تا او را برنجانيد، بسيار خرسنديم. اميدواريم خداوند قدرت صبر و تحملتان را بالا برده و پاداش تحمل بدرفتاري هاي مادر را در نامه اعمالتان ثبت بفرمايد.
خداوند متعال نعمت هاي فراواني به ما ارزاني داشته ؛ پدر و مادر جزو نعمت هايي است كه خداوند متعال آن را به انسان عنايت فرموده است . قدرداني و سپاس از اين نعمت خداوندي مانند ساير نعمت ها بر هر انساني لازم و واجب است.
بهترين احترام و قدرشناسي از والدين ، محبت و اطاعت از آنها است. بر اساس آيات و روايات فراواني كه بر ضرورت نيكي به پدر و مادر و بدون خشونت سخن گفتن با ايشان تأكيد دارد، بي توجهي و بي احترامي به پدر و مادر و نافرماني از والدين، از گناهان كبيره محسوب ميشود. اين مسئله به قدري مهم است كه پيامبر اكرم (ص) فرمود: "خشنودي خداوند در گرو خشنودي والدين و خشم او در گرو خشم والدين است".(1)
بنابراين جلب رضايت والدين و اطاعت از پدر و مادر تا آن جا كه موجب ترك واجب يا انجام معصيت نشود، لازم است اما به معناي اين نيست كه فرزندان تمام سخنان آنان را بپذيرند.
برادر گرامي!
جدايي فرزندان از والدين و نگراني آن ها امري طبيعي است. بديهي است كه اين تحول جديد در زندگي فرزندان همواره با تصور جدايي ايشان از والدين و موجب نگراني و ناراحتي همراه مي شود.
سعي كنيد با تدبير اين مشكل را حل كنيد.
برادر گرامي؛ ظاهرا رفتار مادرتان حاكي از مخالفت ايشان با ازدواج شما با فردي است كه او را به عنوان همسر آينده انتخاب كرده ايد. البته رفتار ايشان درست نيست. بهتر است با بيان ادله قانع كننده سعي كنند شما را قانع كنند.
متاسفانه شما نيز دليل مخالفت ايشان را براي ما ننوشته ايد. با اين همه، توصيه مي كنيم با رعايت ادب و متانت و حفظ جايگاه مادر دلايل مخالفت ايشان را جويا شويد. ببينيد دليل مخالفت مادرتان باازدواج شما با آن خانم چيست؟
اگر عقلايي و قابل توجه است، شما هم به آن ملتزم باشيد. چه بسا دختران و پسراني هستند كه از جهت ايمان، عقل و اخلاق، اصالت خانوادگي و ساير ويژگي ها و ملاك ها، خوب و پسنديده اند، اما آن دو همسر شايسته و مكمل يكديگر نيستند. ولي اگر با فرد ديگري ازدواج كنند، هر دو خوشبخت و عزيز خواهند شد.
اگر مخالفت آن ها دليل عقلاني و ديني ندارد، سعي كنيد با رعايت ادب، نظر خود را بيان و ايشان را قانع كنيد. مي توانيد از واسطه ها كمك بگيريد و از طريق واسطه ها رضايت شان را جلب كنيد تا از فرايند ازدواج از خواستگاري و بله برون تا عقد و عروسي خاطره شيرين و به ياد ماندني داشته باشيد. در فرايند زندگي و تلخي و شيريني هايش از حمايت و پشتيباني اطرافيان برخوردار گرديد .
والدين نيز نبايد توقع داشته باشند كه فرزندشان هميشه پيرو نظريات آنها باشد.
پي نوشت :
1.بحار الأنوار، علامة مجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت، 1404 ه.ق، ج 71، ص 80.
