از نظر قرآن زبان آشكار چيست؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

شايد منظور شما زبان عربي باشد كه قرآن در باره آن مي فرمايد:
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمينُ ... بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبينٍ (1)
قرآن را روح المين به زبان عربي روشن و آشكار بر قلب تو نازل كرد.
لِسانُ الَّذي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبين (2)
زبان كساني كه اين قرآن را از ناحيه آنها مي شمارند، غير عربي است در حالي كه اين قرآن به زبان عربي روشن نازل شده است.
منظور از "عربي مبين" يعني زبان عربي كه معنا و مفهوم آن روشن است و زباني لغز و معما گونه و ... نيست تا مخاطبان معنا و مفهوم آيات را نفهمند.
البته زبان هاي ديگر هم "مبين" و آشكار و قابل فهم مي باشند و هر زباني مي تواند غير مبين هم باشد و به گونه اي متكلم صحبت كند كه لغز و معما باشد و جز اهل فن معنا و مقصود او را نفهمند. ولي زبان قرآن عربي اي است كه معنا و مقصودش روشن و آشكار است و لغز و معما نيست كه فقط افراد مخصوص بفهمند.
بعضي مدعي شده اند(3) عربي بهترين زبان است و ظرفيت اين زبان براي بيان مسائل معنوي و ماورائي از همه زبان ها بيشتر است و در روايات هم وارد شده كه زبان عربي زبان اهل بهشت است.(4)
البته برترين و با ظرفيت ترين زبان بودن عربي بايد توسط متخصصان زبان شناسي تاييد شود و ما تاييدي از زبان شناسان در اين زمينه نيافتيم و مفسران اديب عرب هم چنين ادعايي نكرده اند.
بنا بر اين منظور از زبان روشن و آشكار در قرآن همين زبان عربي است كه قرآن به آن نازل شده و زباني روشن و معلوم است كه معنا و مفهوم كلمات و جملاتش مشخص است و زباني لغز و معما و رمزي نيست.
پي نوشت ها:
1. شعراء (25)، آيه 193-195.
2. نحل (16)، آيه 103.
3. طباطبايي، الميزان، ترجمه موسوي همداني، قم، انتشارات اسلامي، 1374 ش، ج11، ص101؛ سيد عبد الحسين طيب، اطيب البيان، تهران ف اسلام، 1378ق، ج7، ص150؛ و ... .
4. طبرسي، مجمع البيان، تهران، نتشارات ناصر خسرو، 1372 ش، ج12، ص157.

موفق و موید باشید