من و همسرم

با سلام

مدت 9 ماه است که با همسرم عقد کرده ام.

اوایل رابطمان باهم خیلی خوب بود . پایبندی زیادی به حرفهای مردم نداشتم و ندارم . همیشه دوست داشتم روی اصول خودم زندگی کنم .

همیشه از دوران عقد خوشم نمیومده و همیشه میگفتم چرا دونفری که حلال هم هستن اجازه ندارن باهم باشن؟

توو خونوادمون من اولین دختری بودم که خانه ی بخت میرفتم .(اولین تجربه نزدیک برای خانواده)

سنت شکنی کردم و روابط باز و آزادی با همسرم داشتیم .

اما چند وقتی هست که خیلی حساس شدم . تمامی رفتار شوهرم رو زیر سوال میبرم . دوست ندارم با خانواده اش جایی برم

تو مدت دوران عقد همسرم موقع بردن من به بیرون گاها خواهر و شوهرش رو هم میاورد

من از این موضوع اذیت بودم که چرا باید باما کسی بیاد و دوست داشتم تنها باهم هرجایی میخوایم بریم . حتی دوست داشتم موقع سفرهای یک روزه هم من و خودش تنها توی ماشین باشیم

ازبس برای رفتن هرجایی و هر کاری آبجیم آبجیم گفت دیگه کلافه شدم و باهاش صحبت کردم

اونم از کوره در رفت و یه بحث بزرگی شد که متاسفانه به خانواده ها کشیده شد و حرفهایی که نباید مخصوصا از جانب مادر من زده شد

از اون موقع است که دیگه رفتارم واقعا بد شده . همسرم هم هرچیزی رو میخواد در مورد خونوادش بگه با ترس و لرز میگه

جوری شده که وقتی خواهرش درمورد ماشین عروسی هم نظر میده من عصبانی میشم و میگم حق دخالت و نظر دادن ندارن

هر وقت میخوام برم خونه ی پدر شوهرم خواهرش و شوهرش هم اونجان

از خواهرشوهر یه غولی توی ذهنم ساخته شده که چشم دیدنش رو ندارم

همسرم درمورد رفتارم میگه من باهات صبوری میکنم تا خوب بشی و مثل قبل بشی اما میترسم موقعی که تو خوب بشی مهربونی و خوبی منو از دست بدی

حق هم بهش میدم .

توروخدا بهم بگین چی کارکنم

من بهش میگم بریم سرخونه زندگیمون همه چیز درست میشه اما اون هیچ امیدی نداره

اگه یه روز تلفنشو جواب نده یا همو نبینیم بحث و دعوا درست میکنم

هرچی هم بهش میگم خسته شدم از این دوری و بلاتکلیفی فایده نداره

ضمن اینکه مادم هم رفتار خوبی نداره

برای اینکه باهاش جایی برم باید بگم زنگ بزنه از مامانم اجازه بگیره ! اونم قبول نمیکنه خب من چه تقصیری دارم وسط آدمایی که هر کدوم منو حق خودشون میدونن؟

یک ماهه دیگه اگه اتفاقی نیفته و خدا بخواد قرار ازدواج داریم .