ba salam man nemidoonam soalam fegh hi hast ya na vali age momkene behem javab bedin too ghesmate doa (دعا این است که تمام وجودت اجابت پروردگار باشد. دلت در راه دیدن او آب شود و اختیار از کف دهى و به طور کلى ظاهر و باطن امور را به خدا تسلیم کنی.) hast ke man manisho nemifahmam mishe tozihe bishtari bedin? mamnoon
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
متاسفانه براي ما ننوشته ايد كه اين متن از كدام دعاست و از كدام متن آورده شده است. در عين حال بر فرض صحت اين متن، به نظر مي رسد مراد حُسن ظن و اعتماد به خدا براي استجابت دعاست. زيرا حسن ظن به خدا كليد بسيار از درهاي قفل شدة زندگي و خوشبختيها است.
آري؛ گاهي ميزان ايمان و باور، صداقت، «اعتماد » و «حُسن ظن» انسان به خدا از طريق تأخير استجابت و يا عدم استجابت دعاها مورد آزمايش قرار مي گيرد، يعني تأخير در استجابت دعا براي اين هدف است كه فرد«حقيقت ايمان » و جوهر وجودي خود و ميزان «حُسن ظن» خود به خدا را آشكار نمايد. نشان دهد دلبستگي و علاقه و ايمان به حقانيت خدا را تا چه حد قبول دارد؟تا چه حد به او و عملكردهايش اعتماد دارد؟ آيا تا آن جا با خداست و او را قبول دارد كه خدا تابع او باشد و دعا ها و خواسته هايش را اجابت كند ؟ امام صادق (ع) مي فرمايد:
« اصل و اساس حُسن ظن به خدا، ريشه در«حُسن ايمان» و «سلامت دل» دارد. علامت و نشانه اش اين است هر چيزي را كه مي بيند(و هر راحتي و گرفتاري به او مي رسد) با چشم بصيرت و پاك، و نگاهي ارزشمند به آن نگرد.»(1)
پي نوشت ها:
1. محدث النوري، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت، قم، 1408 ه.ق ، ج2، ص110.
موفق و موید باشید
