من ی دختر 19 ساله ام>با یه پسری اشنا شدم که 1 سال از من بزرگتره..دوس داشتیم همو قراره ازدواج گذاشتیم..همه از طرف اون میدونستن ولی من همه چی رو تموم کردم چون حس کردم به درد هم نمی خوریم بعده این همه قول و قرار..حالا دلش از من شکسته..چیکار کنم ؟؟

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از نظر ما روانشناسان موفقيت چنين ازدواج هايي در هاله اي از ابهام قرار دارد، چرا كه يك پسر 20 ساله به هيچ وجه در شرايطي نيست كه بتوان بر روي انتخابش حساب باز كرد. اين قول و قرارها بيشتر تحت تاثير فضاهاي رمانتيك و خيال پردازانه كشور است و متاسفانه با واقعيات زندگي هيچ سنخيتي ندارد.
قطعا اين پسر به مرور زمان (با رشد سني و بلوغ عقلي) در قول و قرارهاي اوليه خود دچار شك و ترديد مي شد و چه بهتر كه زمان فسخ اين قول و قرارها از سوي طرفين به درازا نكشيد. البته شما از اساس در شروع اين رابطه آسيب زا دچار يك اشتباه استراتژيك شده ايد هر چند توانسته ايد تا حدودي به مديريت اشتباه خود بپردازيد و هر چه سريعتر قضيه را فيصله دهيد.
دل شكستگي و ناكامي در ذات اين گونه روابط خارج از چارچوب نهفته است و كسي كه پا در اين روابط مي نهد بايد پيش بيني چنين شرايطي را داشته باشد.
دل شكستگي ايشان نبايد به هيچ عنوان بهانه اي براي از سرگيري روابط گردد، چرا كه به نوعي شرايط را پيچيده تر خواهد كرد. با توجه به جنسيت ايشان اين دل شكستگي زياد تداوم نمي يابد و در كوتاه مدت برطرف خواهد شد. چه بسا همين ناكامي بسترساز كامروايي هاي خداپسندانه ايشان در آينده گردد. اين ناكامي ها هر چقدر بيشتر شكننده و تلخ باشند، مرد را آبديده تر مي نمايند و در تصميم گيري هاي اينده براي ازدواج به مدد ايشان خواهد آمد.
توصيه مي شود ضمن پرهيز كامل از هرگونه از سرگيري رابطه (حتي در حد يك صحبت تلفني يا پيامك) با كارشناسان فقهي اين مركز با شماره 09640 تماس حاصل نمايد. چه بسا صدقه يا دعاي خير و يا رد مظالم پيامدهاي ماورايي احتمالي اين دلشكستگي را به صفر برساند.
به ياد داشته باشيد رضايت از زندگي بدون جلب رضايت خدا امري ناشدني است و شما در آينده نيز در همه امور زندگي، نيم نگاهي به رضايت خدا داشته باشيد.
رابطه با جنس مخالف به هيچ وجه با بهانه هايي هم چون ازدواج، تطهير و توجيه نمي گردد و اگر ايشان واقعا قصد ازدواج داشت بايد در گام اول به خواستگاري رسمي اقدام مي نمود يا لااقل مراتب امر را به اطلاع والدين محترم شما مي رساند. با اطلاع والدين طرفين مي توان ده ها ساعت به صورت خداپسندانه (و بدون كوچكترين وابستگي بي پشتوانه) به گفت و گو و انجام جلسات معارفه پرداخت. از روز روشن تر است كه هر خواستگاري دو رو دارد و بايد طرفين از ابتدا پذيراي كامل هر دو روي آن (يعني وصال يا عدم وصال) باشند.

موفق و موید باشید