کمکم کنید

همین که وقتی پی به اشتباهتان می برید و از خدا طلب مغفرت می کنید، نشان از صفای باطن شما دارد، زیرا تا کسی "پشیمان" نشود، تصمیم بر "ترک گناه" نمی گیرد و تا حالت "ندامت" برای گناهکار حاصل نشود، تصمیم جدی برای اصلاح خویش و جبران گذشته نخواهد داشت. پس ندامت شما، یک عنصر اساسی در تحقق توبه است، پوزش خواهی و استغفار، مرحله ای از آن است وجبران گذشته، مرحله ای دیگر. (1)
از نظر شرع، هر گونه ارتباط دختر و پسری که با هم نامحرم هستند، اگر ضرورت و نیاز برای ارتباط نباشد و یا با قصد لذت باشد جایز نیست و برخلاف فرهنگ دینى و اعتقادى ماست و پشت پا زدن به پیمان هایى است که با خدا بسته ایم؛ متعهد شده ایم که فقط او را بپرستیم، برخلاف قانون او رفتار نکنیم. در برابر امر و نهى خدا تسلیم باشیم:"أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ؛(2) به عهدى که با خدا بستید، وفا کنید. "اِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْئُولاً؛(3) همانا از عهد و پیمان سؤال خواهد شد.
دختران و پسران مسلمان و پاك، بايد بياموزند كه در اولين برخورد تأثيرگذار با جنس مخالف، آن را با پدر و يا مادر و يا با يك مشاور آگاه و مسلمان، مطرح كنند؛ تا بتوانند از تجربههاي علمي و عملي آنان بهره برده، پیش از اين كه دچارآسيبهاي جدي شوند، تصميم عاقلانه‏اي بگيرند. اگر دختر و پسر، مسائل و معاشرتهاي مهم روزانه خود را با افراد مجرب مطرح كنند و والدين و مشاوران نيز بتوانند در حل مسائل آن ها نقش مفيد و سازنده‏اي را ايفا كنند، ميتوان اميدوار بود كه جلوي بسياري از روابط پنهاني و ناسالمي كه احتمال دارد پس از برخورد نخستين شكل بگيرد، گرفته شود. انساني كه مقام و منزلت خود را ميداند، خود را به بهاي كم و اندك نميفروشد.
نکات مهم که دانستن آن نگاه شما را به این قضیه معقول می کند:
1) با توجه به گفتۀ روانشناسان، رابطۀ دختر و پسر(دو جنس مخالف) رو به اوج و پیشرفت است و با گذشت زمان به مراحل عمیق تر کشیده می شود. پس در این فضا باید والدین را در جریان گذاشت؛ وقتی رابطه بین دختر و پسر، از سیر انسانی و اجتماعی خارج می شود و به حد جنسی پیش می رود دو بینش در دختر و پسر شکل می گیرد:
الف)پسر می گوید اگر دختر پاکی بود چرا اجازه داد من با او رابطه داشته باشم؟(بدبینی)
ب)دختر می گوید چون از من سوء استفاده کرده است، بنابراین باید حتما با یکدیگر ازدواج نماییم و اگر ازدواج صورت نگرفت بدترین ضربه ها را خواهند خورد. و در این فضا دختر به خاطر خدشه دار شدن خودش، بیشترین ضربه را می خورد.
2) توصیه کارشناسان این است که تا قبل از گسترده شدن رابطه و ایجاد عشق و علاقه های کذایی، ارتباط بین دختر و پسر خاتمه یابد؛ زیرا طرف دیگر این ارتباط، شمائید که یک دختر هستید که عواطف و علایقیتان متفاوت با پسران است؛ حتی اگر بتوانید از تمام جهات خود را منزه و پاک و کنترل شده فرض کنید، حالات و بر آمدهای این ارتباط در شما در اختیار پسران نخواهد بود. وارد شدن شما در عرصه چنین روابطی و درگیر کردن فکر و ذهنتان، می تواند نتایج آینده آن را به طور کامل متوجه پسران ساخته و گناه نابخشودنی بر ایشان ثبت شود.
3) اگر قصد ازدواج دارید، سریعاً بزرگترها را از این ماجرا مطّلع کنید و بین خودتان قضیه را تبیین کنید و نگاهتان را کاملاً عاقلانه ببندید تا بعدها به مشکلی برنخورید. أمّا اگر قصد ازدواج ندارید، قبل از اینکه رابطه تان عمیق تر شود، با صحبت های معقول و دور از عاطفه، برای او تبیین کنید که چون قصد ازدواج نداریم، صلاح نیست که رابطه مان ادامه داشته باشد؛ اگر دیدید که حرف زدن در این سبک، مشکل را حل نمی کند، با رفتاری سرد و حالتی که دلسوزی شما را می رساند، با او برخورد کنید. ناراحتی و غمگین شدن او در این لحظات بهتر از خطاهای جبران ناپذیر آینده است.
حاصل سخن: خدای متعال در توبه را به هر گناهی باز می داند، شما این را یقین بدانید که خدای متعال خودش می داند که ما ضعیف هستیم و به مشکلاتی دچار می شویم، لذا بابی به نام توبه را جلوی أشرف مخلوقات گشود.
در صورت نیاز، می توانید با بخش تلفنی مرکز(09640 بدون کد) تماس بگیرید و از کارشناسان اخلاقی یا مشاوران روانشناس ما بهره مند شوید و یا به منابع زیر مراجعه فرمایید:
معرفی منابع برای مطالعه بیشتر:
1. تحلیلی تربیتی برروابط دخترو پسر درایران، علی أصغر أحمدی، نشر: انجمن اولیاء و مربیان.
2. اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، شهید مطهری، انتشارات صدرا.
3. جوانان و روابط (پاسخ به پرسشهای پیرامون روابط دختر و پسر)، مقیمی، نشر: مركز مطالعات حوزه.
4. آثار روابط سوء روابط نامشروع، علی موسوی ده سرخی، ناشر: حافظ نوین.
5. روابط نامشروع دختران و پسران، محسن ماجراجو، ناشر: لاهوت.
پی نوشت ها:
1. جواد محدثی، توبه، بازگشت به فطرت، ص16، بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی مشهد، چاپ نهم1387.
2. نحل (16)آیه91.
3. احمدى ميانجى، مكاتيب الرسول (ص)، ج2، ص147 دار الحديث‏؛ چاپ اول‏، قم 1419 ق‏.