اذان

با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
در روایات برای مطلق دعا، آدابی بیان شده است که یکی از آنها بر صورت كشيىن دستی است که برای رفع حاجت به سوی خداوند دراز شده است و این به جهت تبرک گرفتن از دستی است که مومن برای درخواست از آن استفاده نموده است لذا از امام صادق(ع) نقل شده است که فرمود"مَا أَبْرَزَ عَبْدٌ يَدَهُ إِلَى اللَّهِ الْعَزِيزِ الْجَبَّارِ إِلَّا اسْتَحْيَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَرُدَّهَا صِفْراً حَتَّى يَجْعَلَ فِيهَا مِنْ فَضْلِ رَحْمَتِهِ مَا يَشَاءُ فَإِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا يَرُدَّ يَدَهُ حَتَّى يَمْسَحَ عَلَى وَجْهِهِ وَ رَأْسِه‏"(1) هيچ بنده‏اى دست بدرگاه خداى عزيز جبار نگشايد جز اينكه خداى عز و جل شرم كند كه آن را تهى بازگرداند تا اينكه از فضل رحمت خود در آن بنهد، پس هر گاه يكى از شماها دعا كرد دستش را برنگرداند تا آن را بسر و روى خود بكشد. »
ولی در خصوص بوسیدن دست خود آن هم در اذان ظاهرا روایت خاصی وجود ندارد.
پی نوشت:
1. کلینی، الکافی، چ دارالکتب الاسلامیه، تهران 1365ه ش، ج2، ص 471.