علت دشمنی با اسرائیل

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

اشكال ندارد كه از اسرائيل به عنوان غاصب ياد نماييم، زيرا صاحبان اصلی سرزمین فلسطین مردم بومی آن هستند، نه یهودیان، اگر چه برخی از فلسطینیان ناآگاه در آغاز به یهودیان زمین فروختند و در این توطئه، دولت انگلستان دست داشت، اما بخش هائی از زمین فلسطین را یهودیان از راه غصب و آواره‏گی مردم فلسطین تصاحب نمودند. بر این اساس ادعای یهودیان مبنی بر اینکه فلسطین سرزمین آنان می باشد، قابل قبول نیست. این سرزمین متعلق به مردم فلسطین می باشد.
توضیح اینکه :
در سال 1296 هجری شمسی، یهودیان تنها 650 کیلومتر مربع از 27 هزار کیلومتر مربع مساحت کل فلسطین را در مالکیت خود داشتند. در این سال با شکست دولت عثمانی در جنگ جهانی اول، انگلستان سرزمین فلسطین را اشغال کرد و طی اعلامیه ای به صهیونیستها اجازه داد که در فلسطین، «کانون ملی یهود» ایجاد کنند و یهودیهای غیر فلسطینی را به سکونت در زمینهای سلطنتی متعلق به دولت عثمانی شکست خورده تشویق کرد. از این پس اشغالگران انگلیسی با وضع انواع و اقسام قوانین، شرایط را برای اشغال زمین ها، ساختمانها و باغات فلسطینی توسط یهودیان فراهم کردند. رقمی در حدود 597 کیلومتر مربع توسط خود دولت بریتانیا به طور رایگان یا به قیمت ارزان در اختیار آژانس یهود و شرکتهای صهیونیستی قرار گرفت. 678 کیلومتر مربع نیز توسط خانواده های عرب غیر فلسطینی به یهودیان فروخته شد. 68 کیلومتر مربع نیز به دستور وزیر مختار انگلیس توسط یهودیان به زور از فلسطینیان گرفته شد. به هر حال در میان ملت فلسطین بسیار کم دیده شده اند کسانی که زمین های خودشان را فروخته باشند. تازه آنانی که زمینهای خود را فروختند ،طیب خاطر نداشتند، بلکه این امر در اثر شرایط خاص صورت گرفت و مردم فلسطین مجبور به این امر شدند.
مثلاً یکی از عواملی که مردم فلسطین مجبور به فروش زمین خود شد این بود که انگلیس، مقدار مالیاتها را افزایش داد و همزمان از صدور حبوبات و زیتون که عمده محصول کشاورزی فلسطین بود جلوگیری نمود. در نتیجه کشاورزان از عهده مخارج و مالیاتها بر نیامده و به ناچار ملک خود را می فروختند، از اینها که بگذریم، پس از مدتی فتوایی شرعی مبنی بر حرام بودن فروش زمین به یهودیان از سوی بر خی علما صادر شد. اولین فتوا در مورد حرام بودن فروش زمین به یهودیان، توسط کنگره علمای فلسطین که در بهمن 1313 در بیت المقدس تشکیل جلسه داد صادر شد. شرکت کنندگان در این کنگره به اتفاق آرا فتوا دادند که فروش زمین در فلسطین به یهودیان حرام است، زیرا این کار به یهودیان امکان می دهد به اهداف خود که عبارتست از یهودی سازی فلسطین، خارج ساختن این سرزمین از دست ساکنان اصلی آن و بیرون راندن آنها از سرزمینشان و محو آثار اسلامی در فلسطین از طریق تخریب مساجد و عبادتگاهها و اماکن مقدس اسلامی دست پیدا کنند. طبق این فتوا بر همه واجب است که با فروشندگان زمین به یهود قطع رابطه کنند و آنان را معرفی نمایند و اگر این افراد مردند در قبرستان مسلمین دفن نخواهند شد. در تاریخ معاصر فلسطین گزارشهایی از مراسم جشن و پایکوبی مردم به میمنت مجازات معدود خائنانی که اقدام به فروش زمینهایشان کرده بودند، ضبط شده است. طبیعی است که در چنین فضایی کمتر کسی به خود جرأت می داده است که دست به فروش زمین به صهیونیستها بزند و نفرت و لعن خلق و خالق را برای خود بخرد. در هر حال چنان که آورده شد، جمع ارقام زمین های واگذار شده به صهیونیستها( با احتساب زمینهایی که از قبل در اختیار یهودیان بوده) در زمان سلطه انگلیس، تقریباً دو هزار کیلومتر مربع است که در مقایسه با 27 هزار کیلومتر مربع مساحت فلسطین، فقط 7/7 در صد است که از این درصد هم چیزی حدود یک سوم آن از طریق خرید به صهیونیستها رسیده است و ما بقی با مساعدت انگلیس در اختیار آنها گذاشته شده است. این بدان معنی است که تنها چیزی حدود 5/2 درصد از زمینهای فلسطین به صهیونیستها فروخته شده است. پس از خروج انگلیس از فلسطین در اردیبهشت 1327(1948 میلادی)، مابقی این سرزمین نه از طریق خرید که با کشتار، غصب، شکنجه، تخریب، فشار و توطئه و با بدترین شکل از فجایع و جنایات که ممکن است به تصور بشر درآید، به تصرف صهیونیستها در آمده است. وقایع جنایتکارانه ای که صهیونیستها ترتیب داده اند، یک فهرست بلندبالا و شامل دهها عنوان است. فقط در سال 1948 و برای آماده سازی فضا جهت اعلام موجودیت به اصطلاح « دولت اسرائیل»، ده ها مورد کشتار دسته جمعی با صدها شهید از زن و مرد و کوچک و بزرگ، «عملیات افتخار آمیز صهیونیستها» را شامل می شود که فاجعه « دیر یاسین» با 360 کشته و کشتار حیفا با 150 شهید دو نمونه از آنها است.
حاصل این کشتارها و نتیجه برنامه ریزی شده آنها این که در همان سال 1327 «ساکنان 531 روستا و شهر فلسطینی یعنی جمعاً 900 هزار نفر را از خانه و کاشانه بیرون راندند.» و این جنایات همچنان ادامه داشت تا سه هزار کشته اردوگاههای «صبرا و شتیلا» تحت نظارت آریل شارون در سال 1361 و کشتار ابراهیمی در سال 1372 وقتل عام جنین درسال 1381 و... توجه شود که همه اینها صحنه های کشتار است نه جنگ. یعنی یک طرف مردم بی سلاح بی دفاع یک روستا، یا یک حرم، یا نمازگزاران یک مسجد، یا بچه های پناه گرفته در یک پناهگاه و... و در سوی دیگر یک ارتش مسلح مجهز وحشی است با اندیشه نژادپرستانه صهیونیستی و تعلیم دیده برای کشتار و جنایت.(1)
با بیان این مطالب روشن شد که یهودان به زور وارد این فلسطین شدند، وقسمت زیاد این سر زمین توسط آنان غصب وبخش از زمین های که به یهودیان فروخته شده است، با نقشه ابر قدرت ها بوده است.
در این خصوص به منابع زیر مراجعه فرمایید:
- اکرم زعیتر، سرگذشت فلسطین، ترجمه اکبر هاشمی رفسنجانی.
- فلسطین، سرزمین تاریخ و مقاومت، انتشارات جنبش جهاد اسلامی فلسطین.
- محمود محجوب وفرامرز یاوری، گیتا شناسی کشورها، ذیل کلمه" فلسطین.
- جهان زیر سلطه ی صهیونیزم، انتشارات سپاه پاسداران
همچنين دراين باره به مقاله: سیری درتاریخ سیاسی فلسطین و چگونگی غصب آن برگرفته از :
http://www.hawzah.net/FA/magart.html?MagazineID=0&MagazineNumberID=0 ãÑÇÌÚå äãÇííÏ <http://www.hawzah.net/FA/magart.html?MagazineID=0&MagazineNumberID=0 ãÑÇÌÚå äãÇííÏ >
پی نوشت:
1. روزنامه جمهوری اسلامی، مورخ 8/2/80 با تلخیص و اندکی تغییر.