خدا من را می بخشد؟

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

از اين كه در مدتي به عادت ناپسندي، چون خودارضایی مبتلا بوده ايد متأسفيم. ولي مطمئن هستيم به كمك پروردگار و در پرتو تصميم و اراده راسخ، بر اين عادت ناپسند غالب خواهيد شد. همین که الان در تلاش برای ترک گناه هستید، بسیار جای امیدواری است. بنابراین با امید به لطف و رحمت الهی و با همت و پشتکار، بنای معنوی و تقوایی خود را با انجام وظایف دینی و ترک محرمات بازسازی کنید. مطمئن باشید که خداوند شما را رها نخواهد کرد و روز به روز وضعیت روحی شما بهتر خواهد شد.
1. در پاسخ به سوال اولتان می گوییم:
خداوند با حکمت و دانش گسترده خویش همراه با غرایز و نیروهای دیگر، غریزه جنسی را نیز در انسان آفریده است که به هنگام بلوغ شکوفا می‏شود. اگر به درستی رهبری نشود، ناگزیر طغیان می‏کند. شخص را به راه‏های انحراف و سقوط می‏کشاند. خود ارضایى یکى از اقسام انحرافات جنسى به شمار مى‏رود که در پیدایش آن علل مختلفى دخالت دارد و موجب عوارض جسمی و روانی بسیاری نیز می شود. ضمن سپاس از شما به جهت ارتباط با ما، مطالب تکمیلی درباره عوارض استمنا و راه های رهایی از آن را می توانید در آرشیو سایت، به نشانی porsojoo.ir و pasokhgoo.ir مطالعه کنید.فراموش نکنید ارائه هر راهکاری برای ترک خودارضایی، متوقف بر خواست و اراده قطعی شماست. لذا مهم ترین ابزار در فرار از دام شیطان، اراده و عزم قوی در ترک اعمال زشت و ناپسند است. مهم ترین کاری که باید انجام دهید، این است که اراده و اعتماد به نفس خود را تقویت نمایید تا در مقابل طوفان وسوسه های شیطانی تاب بیاورید.
توبه از هر گناهی و از جمله خودارضایی دو رکن اساسی دارد: پشیمانی بر گناه؛ عزم بر ترک آن. مهمترین گام در ترک استمنا، اراده و صبر در برابر خواسته‌های نفسانی است. اگر قبلاً تصمیم گرفته‌اید، ولی باز آن را شکسته‌اید، مأیوس نشوید. بیایید از نو تصمیم بگیرید. با جدیت وارد عمل شوید. با بر زبان جاری کردن استغفار و طلب مغفرت و عزم بر ترک گناه مطمئن باشید گناه سابق شما بخشیده شده است. بعد مطالعه مطالب در آرشیو سایت، در صورت نیاز به ارائه راهکار های عملی برای کسب عفاف و دوری از شیطان و کنترل میل جنسی ، در مکاتبات بعدی بنویسید تا پاسخ دهیم.
2. در پاسخ به سوال دوم می گوییم :
احسان به پدر و مادر امری است که هم عقل به آن حکم می‏کند و هم شرع بر ضرورت آن تصریح نموده است. از نظر عقل، شکر منعم یعنی قدردانی و تشکر از کسی که نعمتی به انسان رسانده، لازم است. با توجه به این که پدر و مادر سمبل نیکی و احسان به فرزند هستند و از جان و مال خود برای پرورش او مایه گذارده‏اند، سزاوارترین انسان‏ها برای احترام و قدردانی‏اند. بهترین احترام و قدرشناسی، محبت و اطاعت از آن‏ها است.
قرآن کریم می‌فرماید: «وَ صاحِبهما فی الدنیا معروفاً؛ (1) با آن ها در دنیا به طرز شایسته و آمیخته با احترام و انسانیت و محبت رفتار کنید».
اگر چه پدر و مادر، رفتار صحیحی با فرزند نداشته باشند، فرزند موظف به گرامیداشت والدین و کسب رضایت آنان بوده و نمی تواند مقابله به مثل و بی مهری نماید. فردی نزد پیامبر (ص) آمد و گفت: پدر و مادری دارم که با آن ها رابطه خوبی دارم؛ ولی مرا با حرف و طرز برخوردشان می آزارند. پاسخ آنان را نمی دهم؛ ولی می خواهم آنان را ترک کنم و مدتی نزدشان نروم. فرمود: در این صورت خداوند هم تو را رها خواهد کرد. مرد عرض کرد: پس چه کنم؟فرمود: به کسی که تو را محروم ساخت، ببخشای. با کسی که با تو قطع رابطه کرد، پیوند برقرار کن. از کسی که به تو ستم کرد، درگذر. اگر چنین کنی، خداوند پشتیبان تو خواهد بود. (2)
از روایات استفاده می شود که قطع ارتباط یا برخورد خشم آلود با پدر و مادر، کم ترین اثرش در دنیا این است که باعث فقر و گرفتار شدن به اذیت اشرار، کوتاه شدن عمر و بروز مرگ ناگهانی و نابهنگام می شود. در آخرت چنان از رحمت الهی دور می گردد که بوی بهشت که از مسافت هزار سال راه به مشام می رسد، به مشام چند گروه، از جمله عاق والدین یا کسی که با وابستگان قطع رابطه کند، نخواهد رسید.
البته تحمل بدرفتاری والدین، نیاز به صبر و بردباری دارد؛ به خصوص برای جوان که زودرنج و حساس است. اما اگر انسان رضایت خدا را در نظر داشته باشد و انگیزه الهی را سرلوحه کار خود قرار دهد، همه چیز را برای خدا تحمل می کند؛ نه تنها برای او سخت نخواهد بود، بلکه گاهی از آن لذت می برد. بنابراین، در احترام به پدر در واقع با خداوند معامله می کنید و در صدد جلب رضایت او باشید.
توصیه می کنیم علت بدرفتاری پدرتان را به سبب مشکلات زندگی، سن بالا یا ضعف اعصاب و یا موارد دیگر بدانید. با مدد گرفتن از نیروی ایمان و صبر، و با چشم پوشی از لغزش آن ها، به وظیفه الهی خویش که احسان و نیکوکاری به پدر است، عمل نمایید که خیر دنیا و آخرت شما در آن است و سعی کنید از اموری که حساسیت ایشان را بر می انگیزد و آن را نوعی بی احترامی به خود تلقی می کنند، پرهیز کنید.
گناه بی احترامی به والدین مانند گناهان دیگر قابل بخشش است. فرزندمی‏تواند با عذرخواهی و احسان به والدین، گناه گذشته را جبران کند.
پی نوشت ها:
1. لقمان (31)، آیه 15.
2. علامه مجلسى، بحار الأنوار، ج 71، ص 100، مؤسسة الوفاء، بيروت - لبنان، 1404 ه.ق.