با سلام.در نزدیکی شهر دزفول زیارتگاهی وجود دارد که متعلق به محمد بن جعفر طیار داماد امام علی می باشد. که گویا در زمان حمله به ایران ایشون فرماندهی رو به عهده گرفتند.من پاسخ شما رو در خصوص به اسارت بردن زنان و کودکان در این جنگ مطالعه کردم ولی هنوز سوال برای من وجود داره.خصوصا در مورد محمد بن جعفر طیار. اینکه بگیم در آن زمان به اسارت بردن زنان و کودکان جزو قوانین و مرسومات جنگ بوده فکر نمیکنم خیلی قانع کننده باشه چون یکی از اهداف اسلام برای از میان برداشتن رسوم غلط بوده. آیا این شخصیت هم در این مورد نقشی داشتند؟اگر داشتند مورد تائید امام علی بوده؟ در ضمن در حال حاضر زیارتگاه محمد بن جعفر محل زیارت خیلی از مردم هست و خیلی از مردم حاجات خودشونو با توسل به ایشون از خدا طلب میکنند. همین برای من باعث سوال شده چون مطمئنم خداوند هیچ وقت یاد کسی رو سالیان دراز به نیکی نگه نمیداره.ولی این موضوعات باعث شده خیلی کم اطمینانم نسبت به ایشون کم بشه و این موضوع خیلی منو اذیت میکنه. ممنون میشم اگه راهنماییم کنید. با تشکر
آنچه بيان داشتيد كه محمد بن جعفر بن ابي طاللب(طيار) در دزفول، يا صحيح تر در شوشتر در جنگ با ايرانيان كشته شد، گفته برخي از تاريخ نگاران است كه صحيح نمي باشد.
زيرا اولا در اين كه وي در كجا به قتل رسيد، چند ديدگاه وجود دارد:
1. شوشتر
2. صفين
3. طف (كربلا)
ثانيا با توجه به اين كه در داده هاي تاريخي آمده است كه وي با ام كلثوم بعد از فوت عمر ازدواج نموده است، نمي توان پذيرفت وي در شوشتر و جنگ با ايرانيان كشته شده باشد؛ زيرا كشته شدن وي در جنگ با ايران، در دوران زندگي عمر است و ازدواج او با ام كلثوم، پس از عمر است و اين نشان دهنده آن است كه وي پس از جنگ با ايران، زنده بوده است و در ماجراي مذكور، به شهادت نرسيده است. (1)
اما ساختن آرامگاه براي چنين شخصي كه قبرش مشكوك است،؟ بايد گفت منشأ اين عملكرد، علاقه و محبتي است كه مردم به خاندان پيامبر دارند؛ به ويژه كه محمد بن جعفر طيار از همراهان و ياران امام علي(ع) بوده است. و مردم به احتمال این که وی شاید در این جا باشد، این بارگاه را ساخته اند.
موضع امام علي در اين جنگ :
لازم به توجه است كه امام علي چون نمىتوانست نسبت به سرنوشت اسلام و مسلمانان بىاعتنا باشد، تنها در قالب مشاوره و ارائه ديدگاههاى خويش، همانند يك كارشناس برجسته نظامى خلفا را در اين امر همراهى كرد. هرگاه عمر از حضرت نظر مشورتى مىخواست، حضرت از ارائه رهنمودها دريغ نمىورزيد.(2)
بنا به روايتى از امام باقر(ع) عمر، امور حكومت را كه از مهمترين آنها فتوحات بود، با نظر خواهى از على(ع) به سامان مىرساند.(3)
از اين رو اصل فتوحات را شايد بتوان مورد تاييد امام دانست. امانه ساير رفتارها و جنايات را.
به فرض آنكه محمد بن جعفر طيار يا برخي از ديگر ياران امام علي در اين جنگ حضور داشته باشند به مقتضاي وظيفه در جنگ شركت نموده اند. اما اين سخن به معناى تأييدآنان يا تایید امام از ديگر سياستهاى عمر نيست؛ بلكه سخن در اصل فتوحات است، نه سياست عرب گرايانه عمر و موضعگيرى او در برابر ايرانيان حتی امام در برابر این سیاست قرار داشت. حضرت با کمال رفق و مدارا با ایرانیها برخورد میکرد که گاهی مورد اعتراض برخی از عربها قرار میگرفت ابن عباس میگوید: یکی از دلایل شکست علی این بود که امتیازات عربی را در نظر نگرفت و عربها بر حضرت خشمگین شدند.(4)
براي آگاهي بيشتر به كتاب خدمات متقابل ايران و اسلام شهيد مطهري مراجعه نماييد.
پي نوشت ها:
1. قاموس الرجال، شيخ محمد تقي تستري، ج 9، ص 158، ناشر: مؤسسه نشر اسلامي وابسته به جامعه مدرسين قم.
2. درباره مشاوره خلفا با حضرت على(ع) به نهج البلاغه، خ 146 رجوع شود.
3. شيخ مفيد، الاختصاص، ص 173، سال چاپ : 1414 - 1993 م، نشردار المفيد للطباعة و النشر و التوزيع، بيروت، لبنان.
4. شرح نهج البلاغة، ابن أبي الحديد،چاپ : أول، سال چاپ : 1378 - 1959 م، ناشر : دار إحياء الكتب العربية ، عيسى البابي الحلبي و شركاه .، ج 16، ص 23 و 24.






