غیبت

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

وظيفه ما در مقابل گناه ديگران مثل غيبت کردن و ساير اموري که از نظر شرع مقدس اسلام مذموم و ممنوع شمرده شده اند، امر به معروف و نهي از منکر است. اگر شرايط امر به معروف و نهي از منکر را که در تمام رساله ها ذکر شده است، مهيا مي بينيد، با تذکر اطرافیانتان را از انجام گناه بازداريد. اگر دیدید تذکر کارساز نیست، باید مسیر بحث و سخن را با کیاست و زرنگی(که قطعا در وجود شما هست)عوض کنید. چنانچه این ترفند موثر نبوده و یا به تذکرات شما توجهی نمی شود، باید مجلس را ترک کنید و با رفتار خویش ناراحتی خود را از غیبت کردن حاضران مجلس نشان دهید. زیرا شنیدن غیبت به مانند خود غیبت کردن است.
پرسشگر گرامی؛
از بزرگ ترین گونه امر به معروف و نهی از منکرها و بالاترین آنها و پایه دارترین آنها و مؤثرترین آنها این است که شخص آمر یا ناهی در عمل، جامه کار نیک بپوشد. جامه زشتکاری را از اندام خود دور کند، نفس خویش را به اخلاق عالی تکمیل کند. از مصادیق اخلاق‏ زشت مثل غیبت و تهمت و ...خود را دور نگهدارد، زیرا مردم با دیدن کمال در شخصیت، منش و رفتار، به سوی کمال گرایش پیدا می‌کنند. امام صادق (ع) در حدیثی می‌فرماید: «کونوا دعاة للناس بیغیر ألسنتکم لیروا منکم الورع والاجتهاد والصلاة والخیر فانّ ذلک داعیة؛(1) مردم را با اعمالتان (نه به زبانتان) هدایت کنید تا از شما ورع و تلاش و نماز و کارهای خوب ببینند که این انگیزه برای انجام کارهای خیر می‌شود».
سعدیا گرچه سخندان و مصالح‏گوئی به عمل کار برآید، به سخندانی نیست.
خود شما می توانید با توجه به این مساله و اهمیت دادن به آن، ترک آن را در بین اطرافیانتان نهادینه کنید.
براي دريافت جزييات و شرایط مي توانيد با مشاوره تلفني مرکز به شماره (09640) تماس بگيريد.

برای مطالعه بیشتر در مورد غیبت و احکام آن و مباحث مربوطه به کتاب های ذیل مراجعه نمایید:
1. گناهان کبیره،شهید دستغیب، دفتر نشر اسلامی
2. اخلاق در قرآن، مکارم شیرازی،انتشارات مدرسه امیرالموممنین، ج3
3. نقطه های آغاز در اخلاق عملی، مهدوی کنی،دفتر نشر فرهنگ اسلامی
4. چهل حدیث، امام خمینی، مرکز نشر آثار امام خمینی

پی‌نوشت‌:
1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش ، ج2، ص 87 .