پیامبر(ص) و شراب

در باره فراز اول پرسش باید گفت پیامر (ص) از اول بدنیا آمدنش معصوم بوده، لذا از این گونه امور منزه است بخصوص این که بنابر مدارک معتبر شراب در ادیان دیگر نیز حرام بوده است در روایتی از امام رضا (ع) نقل شده است که:« ما بعث الله نبیا قط إلا بتحریم الخمر...؛ (1) خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد، مگر آنکه شراب را در شریعت او حرام نمود».
چه این که شراب عقل انسان را زایل می کند ورسول خدا از نوشیدن چیزی که عقل انسان را دچار اختلا ل کند به طور یقین منزه بوده است.(2) چون نوشیدن چیزی که مخالف عقل باشد و عقل را دچار مشکل نماید با عصمت منافات دارد بخصوص که از نظر اجتماعی باعث تحقیر شخصیت فرد و تنزل اجتماعی وی می گردد و این برخلاف عصمت انبیاء است.
اما در باره حرمت شراب و زمان آن باید گفت : قران فرمود: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (3) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعى بخت‏آزمايى‏]، پليد و از عمل شيطان است، از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد! » به گفته برخی مفسرین این آیه چهارمین آیه در باب حرمت شراب است و زمان حرام شدن شراب در سال سوّم هجرت بعد از وقوع جنگ احد بوده است .(4)
پی نوشت ها:
1. صدوق، التوحید، نشر جامعه مدرسین قم، بی تا، ص 335.
2. ذبیح الله محلاتی، ساحل نجات در مضرات شراب، تریاک، قمار، موسیقی، تهران، 1332.
3. مائده (5) آیه 9.
4. علی رضا خسروی، تفسير خسروي، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران، بی تا، ج‏2، ص 448.