سلام.من پسری هستم 23 ساله که علاقمند به دختری در دانشگاه خودم شدم که یک سال از من کوچکتر هستند.از 1 سال پیش با هم آشنا شدیم و شروع به صحبت کردیم که بنده بعد از گذشت مدتی و بنابه دلایلی از جمله نا معلوم بودن مساله سربازی،کار نخواستم به رابطمون ادامه بدم و کنار کشیدم،ولی حالا دوباره داریم صحبت می کنیم ولی نه مثل قبل ولی من باز هم نگران آینده هستم و این فکرا داره نابودم میکنه،و بزرگترین سوالم اختلاف سنی ماست که 1 سال هستش،نمیدونم آیا این اختلاف سنی مشکل ساز خواهد بود یا نه در ضمن ایشون بیش از حد علاقه خواصی به بودن با من دارند و منی که فکر میکردم تو دوره جدایی میتونن منو فراموش کنن الان میبینم این عشق و علاقه ایشون نسبت به من بیشتر شده و قبول نمیکنن به هیچ کسی جز من فکر کنن و راستش من نمیدونم آیا زندگی با ایشون میتونه موفق باشه یا نه؟یا زمانی حسرت از دست دادنش رو خواهم خورد؟و کسی تو زندگیم نمیتونه جای خالیشو برام پر کنه . لطفا کمکم کنید. من نمیدونم واقعا خواستن ایشون از رو خواستن هست یا احساسات؟ راستش از خودم هم بگم منم دوسش دارم ولی نه به اندازه اون!!!!!!!!
ترديدي وجود ندارد كه ورود سرزده شما به حريم رواني - عاطفي ايشان به بهانه ازدواج در زماني نامعلوم بسيار آسيب زا بوده است. اين ابراز علاقه در شرايطي كه شما تكليفتان براي خودتان روشن نيست ثمره اي جز دست خوردگي عاطفي ايشان به همراه نداشته است. دختران به خاطر ساختار رواني - عاطفي متفاوتشان از پسران زودتر وابسته مي گردند و ابراز علاقه طرف مقابل را جدي مي گيرند. چه بهتر بود كه اين ابراز علاقه به زمان كم آسيب تري (مثلا پس از خواستگاري رسمي ) موكول مي كرديد.
در نامه تان به يكي از ملاك هاي انتخاب همسر يعني ملاك تناسب سني اشاره كرده ايد و آن را بزرگترين سوال خود اعلام كرده ايد. بايد گفت كه گويا شما به ساير ملاك ها توجه خاصي نشان نداده ايد و صرفا بر يك سال كوچكترين بودن ايشان تمركز كرده ايد. رويكرد ملاكمندانه به انتخاب همسر كار سهل و آساني نيست و ما نبايد برخورد سرسري با اين امر بسيار سرنوشت ساز داشته باشيم. اين مساله در بسياري موارد نيازمند مشاوره با يك مشاور ازدواج مي باشد و بايد فارغ از اين كه اختلاف سنيتان مناسب است يا نه براي چكاب و ارزيابي ملاك ها به يك مشاور ازدواج مراجعه كنيد.
يك سال اختلاف سني اختلاف بدي نيست و اگر ساير ملاك ها تأمين گردد مي توان با اين ميزان اختلاف سني به تشكيل يك زندگي موفق همت گمارد (بهتر است پسر 2 تا 6 سال بزرگتر از دختر باشد).
سوالاتي كه در نامه تان به آن اشاره كرده ايد به صرف خودكاوي و خودنگري پاسخ نمي يابد و بايد براي پاسخ به ان به يك مشاور ازدواج مراجعه نماييد. البته با توجه به شك و ترديدهاي نسبتا زياد شما چه بهتر بود كه اين ترديد ها را قبل از وارد كردن اين دختر در اين مخمصه عاطفي مرتفع مي ساختيد.
متاسفانه شرايط روحي رواني شما به گونه اي است كه چه با اين دختر ازدواج كنيد چه با هر دختر ديگر باز اين دودلي ها پايان نمي پذيرد و بايد خود دودلي هاي شما مورد تجزيه و تحليل قرار بگيرد. در برخي موارد اين دودلي ريشه در اضطراب بالا و رگه هايي از وسواس فكري دارد. چه بسا رويكرد شما به اين دختر بيش از همه تحت تاثير اضطراب احتماليتان باشد. افراد مضطرب همواره به دنبال يك ارامشگر در بيرون خود هستند و در اكثر قريب به اتفاق موارد اين ارامشگر كسي جز يك جنس مخالف نيست. پس فارغ از مساله ازدواج با اين دختر يا آن دختر بايد شك و ترديد ها شما مورد واكاوي روان شناسانه قرار گيرد و در صورت نياز از طريق روان درماني درمان پذيرد.
به نظر مي رسد ان چه كه در اولويت كاري شما قرار دارد متقاعد ساختن اين دختر به تعديل روز افزون علاقه مي باشد بايد با روشن ساختن ذهن ايشان به تدريج مقدمات حاكم شدن فضاي عقلاني به جاي فضاي احساسي را فراهم آوريد. بايد صادقانه شرايط خود را براي او بازگو نماييد و در صورت نياز براي بستن پرونده اشنايي 1 ساله تان (با راي به ازدواج قطعي يا انصراف قطعي و بدون بازگشت) به يك مشاور ازدواج كارازموده مراجعه نماييد. از هر گونه فرسايشي شدن رابطه به شدت پرهيز نماييد و تا دو ماه آينده تكليف اين رابطه روشن نماييد. سعي كنيد به جاي اين كه اين دختر با شما طرف باشد با مشاور طرف گردد و اين دو با هم به حل و فصل مسايل بپردازند.
